« TAGLISH HANGGANG SAAN

TAGLISH HANGGANG SAAN posts

Robert
Firing Line
FIRING LINE FOR DEC. 26 (THURSDAY) ISSUE Ninos Inocentes Saturday is Ninos Inocentes. Among Filipinos who would get the chance, many would play some practical (sometimes even cruel) jokes on unsuspecting friends and later laugh off the resulting p Read more ...
anic or hysteria. Saturday also commemorates the mass killings of boys more than 2,000 years ago by Herod’s soldiers in the hope of getting rid of the newly-born Jesus who was prophesized to be the King of kings. The carnage that ensued was to be marked in both political and religious history as Innocents Day, the first recorded heinous crime directed against children. Today, child abuse continues in many shocking forms. Perhaps, children, being the more vulnerable and the easier-to-threaten member of the household, their being pilloried to their own crosses is something not even stiff penalties of the law can totally stop. Unlike the Infant Jesus who escaped the slaughter of the king’s soldiers, many children are being battered and abused today in a never-ending passion play. Newspaper accounts have recorded children being chained by parents or elders who want to discipline them for real or imagined infractions. Some, while in chains, are being fed spoiled food and left unattended for days locked in dark rooms or smelly toilets with no concern that accidental fires can trap them inside burning houses. In growing numbers, young girls, some even in cradles yet, are being sexually abused, resulting in serious injuries, debilitating mental shock and even death. Children are fast becoming the exploited workers of many dark and dingy factories worldwide. From the tender age of five to nine, they who man aging machines with callous hands have been known to suffer industrial accidents that go unreported in labor standard offices because of their being illegally employed in the first place. And these incidents are now happening even in considered advance economies. Sociologists worldwide are feverishly conducting studies on the phenomenon of child abuse in factories and even in the relative safety of their own homes. But the worst kind are those who perpetuate sexual abuse on children who, because of their innocence and being bribed, allow lascivious acts to be performed on their young bodies. There are many documented cases of this kind locally, particularly in nightclubs and prostitution dens, which the police and the labor department cannot cope because of the Department of Social Welfare and Development’s limited resources to rehabilitate abused children. The government and the people should find better ways to safeguard our children. The tragedy of the original Ninos Inocentes some 21 centuries ago need not be perpetuated today. * * * Here's an email from reader Rolan Loria (rolanloria@gmail.com) who reacted to this corner's reprinting last December 19 of New York Sun editorial writer Francis P. Church's reply to eight-year-old Virginia O'Hanlon's letter dated September 21, 1897: Dear Mr. Roque, Para sa kapakanan ng nakararaming kababayan, ninais kong gamitin ang wikang Pilipino para magbigay ng saloobin sa artikulong iyong nalathala sa Tempo: “Yes, Virginia, there is Santa Claus”. Una sa lahat, dapat nating turuan ang mga anak natin sa isang bagay na totoo at hindi sa mga kathang isip lang. Tama ang mga kaibigan ni Virginia, walang Santa Claus, dahil ito ay paniniwala lang na pilit na inilalagay sa isipan ng mga bata upang bigyan sila ng maling pag-asa at ilayo sa katuruan (para sa mga naniniwala sa Diyos). Tama ka, hindi dahil hindi nakikita ay hindi na totoo, pero hindi ibig sabihin dahil hindi nakikita ay totoo na. Sa paniniwalang mayroong Santa Claus, inililihis natin sila sa paniniwala sa Tunay na Lumikha na kayang gawin ang mga bagay na tanging ang Maylalang lamang ang may kakayahan. Sa iyong palagay, papaanong ang isang nilalang ay makakapunta sa magkabilang panig ng mundo at bibigyan ng regalo ang lahat ng bata sa loob lang ng isang araw? Ang paniniwalang ito ay sumasalungat sa katuruan ng mga naniniwalang may isang natatangi at makapangyarihang Lumikha. Ako ay hindi dalubhasa sa relihiyon, subalit dapat nating isipin, kung tayo ay isang mananampalataya, na ang unang utos ay, “Mahalin mo ang Diyos nang higit sa lahat at huwag ka’ng magkakaroon ng ibang diyos maliban sa Diyos.” Bakit hindi na lang natin ituro sa mura nilang isipan ang pagsusumikap upang maabot nila ang kanilang mga pangarap at minimithi sa buhay kasabay ng panalangin at pasasalamat sa nag-iisang Diyos na lumikha sa lahat. Marami po’ng salamat. Dear Mr. Loria: For easier understanding, I will respond to your letter in Taglish. Ang “Is there a Santa Claus?” ni Mr. Church ang pinakakilala at most beloved editorial sa kasaysayan. Ito ang klasikong pagpapahayag ng sentimento ng Pasko at ang editorial na pinakamaraming beses na na-reprint sa mundo, dahil nalathala ito sa napakaraming lengguwahe sa mga libro, pelikula, pahayagan at sa mga poster at stamps. Sa nakalipas na mga taon, nakakasumpong ang mga mambabasa ng editorial ng relief mula sa komersiyalismo ng Christmas season at ng pag-asa sa pagkakaunawaan sa mga panahon ng trahedya. Ang editorial ay ginagamit din ng mga magulang upang sagutin ang pag-uusisa ng kanilang mga anak tungkol kay Santa Claus, at sa pagiging makatotohanan sa kanilang isasagot. Hindi siya totoo para sa’yo? Magkakaiba tayo ng pananaw sa kung ano ang tunay sa mundong ito, at ikinalulugod ko’ng sabihin na, sinusuportahan ko ang paniniwala ni Mr. Church. Kilala si Santa Claus sa maraming pangalan, pero ang una niyang recorded name ay San Nicolas, isang 4th Century Christian priest na tumira sa isang lugar sa katimugang bahagi ng ngayon ay Turkey. Nakilala sa buong mundo si San Nicolas dahil sa kanyang kabutihan sa pamimigay ng mga regalo sa mga kapus-palad. Karaniwan niyang iniiwan ang mga regalong ginto sa may chimney ng mga bahay —minsan naman ay sa stockings. Inialay niya ang kanyang buhay sa pagsisilbi sa Diyos hanggang siya ay maging Bishop of Myra. Sa ilalim ni Roman Emperor Diocletian, na nagmaltrato sa mga Kristiyano, nagdusa si Obispo Nicolas dahil sa kanyang pananampalataya, ipinatapon at ikinulong. Pumanaw siya noong Disyembre 6, AD 343 sa Myra at inilibing sa kanyang cathedral. Ang kanyang death anniversary ay naging St. Nicholas Day, tuwing Disyembre 6 (Disyembre 19 sa Julian Calendar). Kaya naman, Mr. Loria, si Santa Claus ay hindi myth lang. Nag-ugat siya sa legacy ni St. Nicholas. Your claim na si Santa Claus ang nagbibigay ng maling pag-asa at inililihis natin ang mga bata sa paniniwala sa Tunay na Lumikha ay taliwas. In fact, ang kuwentong Santa Claus supports the belief in God. Is there a Santa Claus? Ang tanong ay tumitimo sa mismong konsepto ng paniniwala sa isang bagay na hindi mapatutunayan kung totoong nag-e-exist. Milyun-milyong katao sa mundo ang naniniwala; otherwise walang mga simbahan, walang templo, walang spirituality. Malaking kawalan sa 'sangkatauhan kung walang mga tao na may iba't-ibang pananapalataya na naniniwala sa kaibuturan ng kanilang puso na posibleng higit pa ang halaga ng mga hindi nakikita. That is something that anyone, even outside of organized religion, can choose to believe kahit pa hindi maniwala sa legend ni Santa Claus. Mas maganda ang mundo dahil sa mga naniniwala sa posibilidad ng magic na ito sa ating mga buhay kahit ano pa ang ating pinaniniwalaan. Para sa akin, si Santa ay kasing totoo natin. In fact, tayo ang dahilan kaya nagiging totoo siya. Di ba't tayong lahat ay mga mortal lamang na panandaliang nakatira sa mundong ito na balang araw ay magiging isang alaala sa isipan ng ating mga kaibigan at mahal sa buhay? Pero kung tayo ay mabait at mapagmahal, naipapasa natin ang pagmamahal na ‘yun sa ibang patuloy na nakakaalala sa atin, hanggang sa ipasa rin nila ito sa susunod na generation. Sa paraang ito, our spirit never really disappears. Si Santa ang kabuuan ng lahat ng mabuti sa ‘sangkatauhan. He seems to have taken on the traits of St. Nicholas that we, as Christians, revere in our Redeemer. Ang power ng pagtugon sa dasal might be seen through a child’s eyes bilang katuparan ng Christmas wish. Si Santa, gaya ng mga pantas, ay nagdala ng mga regalo tuwing Bisperas ng Pasko sa mga walang pagkakasala, sa may mabubuting puso, at sa mga bukas ang isipan sa misteryo ng katotohanan sa pagsilang ni Kristo at sa kuwento ng mapagbigay na si Santa. And that is why I know that Santa is real. Tumitimo ang kanyang diwa sa mga puso at isipan ng mga naniniwala sa kabuluhan ng Pasko — ang expression of love. At ang pagmamahal na ito ay maipakikita sa maraming paraan, hindi lang sa gift-giving, ngunit sa pagpapangiti sa iba, sa paghawak sa kamay o pagyakap sa mga nangangailangan nito. It can manifest itself in a carol, or the pealing of church bells on Christmas morning. It can show its magic in the eyes of a child na sa unang pagkakataon ay nakita ang mga nakabalot na regalong para sa kanya sa ilalim ng Christmas Tree sa Pasko, o ang masayang pagmamasid ng isang lola sa kanyang mga apo. These are blessings that are bestowed because our hearts are tender at this time of year. Puwede ring magmula sa mga estranghero na gumawa ng kabutihan. Ang blessings na ito ay maaaring magmula kahit saan. Tinatawag itong “love”, at libre ito sa mga nagse-share nito sa iba. At bumabalik ito sa atin. For that is the true meaning of Santa. Ito ang nagpapatotoo sa kanya, kahit sa mga panahong ito — ang blessings at pagmamahal na kanyang ibinabahagi upang paulit-ulit nating mai-share sa iba, at sa mga biyayang ito, at sa pagmamahal at pananalig, we find the age-old meaning of Christianity — na dapat nating mahalin ang isa’t isa. Ito rin ang paniniwala ni Mr. Church. Sinulat niya, “Oo, Virginia, mayroong Santa Claus. Nandyan siya, gaya ng pagmamahal at pagiging mapagbigay at debosyon, na alam mo’ng sagana at nagbibigay ng kaligayahan sa buhay. Sayang! Napakalungkot siguro ng mundo kung walang Santa Claus!.” Mahalaga ang paniniwala kay Santa para maging masaya ang pagkabata. Let's not take that happiness away from every child. If you really get the meaning of what Mr. Church was trying to say, kayo man ay maniniwala kay Santa Claus. * * * SHORT BURSTS. For comments or reactions, email firingline@ymail.com or tweet @Side_View. Read current and past issues of this column at http://www.tempo.com.ph/category/opinion/firing-line/
4 months ago
Cristina Please read and share. Ty
Firing Line
FIRING LINE FOR DEC. 26 (THURSDAY) ISSUE Ninos Inocentes Saturday is Ninos Inocentes. Among Filipinos who would get the chance, many would play some practical (sometimes even cruel) jokes on unsuspecting friends and later laugh off the resulting p Read more ...
anic or hysteria. Saturday also commemorates the mass killings of boys more than 2,000 years ago by Herod’s soldiers in the hope of getting rid of the newly-born Jesus who was prophesized to be the King of kings. The carnage that ensued was to be marked in both political and religious history as Innocents Day, the first recorded heinous crime directed against children. Today, child abuse continues in many shocking forms. Perhaps, children, being the more vulnerable and the easier-to-threaten member of the household, their being pilloried to their own crosses is something not even stiff penalties of the law can totally stop. Unlike the Infant Jesus who escaped the slaughter of the king’s soldiers, many children are being battered and abused today in a never-ending passion play. Newspaper accounts have recorded children being chained by parents or elders who want to discipline them for real or imagined infractions. Some, while in chains, are being fed spoiled food and left unattended for days locked in dark rooms or smelly toilets with no concern that accidental fires can trap them inside burning houses. In growing numbers, young girls, some even in cradles yet, are being sexually abused, resulting in serious injuries, debilitating mental shock and even death. Children are fast becoming the exploited workers of many dark and dingy factories worldwide. From the tender age of five to nine, they who man aging machines with callous hands have been known to suffer industrial accidents that go unreported in labor standard offices because of their being illegally employed in the first place. And these incidents are now happening even in considered advance economies. Sociologists worldwide are feverishly conducting studies on the phenomenon of child abuse in factories and even in the relative safety of their own homes. But the worst kind are those who perpetuate sexual abuse on children who, because of their innocence and being bribed, allow lascivious acts to be performed on their young bodies. There are many documented cases of this kind locally, particularly in nightclubs and prostitution dens, which the police and the labor department cannot cope because of the Department of Social Welfare and Development’s limited resources to rehabilitate abused children. The government and the people should find better ways to safeguard our children. The tragedy of the original Ninos Inocentes some 21 centuries ago need not be perpetuated today. * * * Here's an email from reader Rolan Loria (rolanloria@gmail.com) who reacted to this corner's reprinting last December 19 of New York Sun editorial writer Francis P. Church's reply to eight-year-old Virginia O'Hanlon's letter dated September 21, 1897: Dear Mr. Roque, Para sa kapakanan ng nakararaming kababayan, ninais kong gamitin ang wikang Pilipino para magbigay ng saloobin sa artikulong iyong nalathala sa Tempo: “Yes, Virginia, there is Santa Claus”. Una sa lahat, dapat nating turuan ang mga anak natin sa isang bagay na totoo at hindi sa mga kathang isip lang. Tama ang mga kaibigan ni Virginia, walang Santa Claus, dahil ito ay paniniwala lang na pilit na inilalagay sa isipan ng mga bata upang bigyan sila ng maling pag-asa at ilayo sa katuruan (para sa mga naniniwala sa Diyos). Tama ka, hindi dahil hindi nakikita ay hindi na totoo, pero hindi ibig sabihin dahil hindi nakikita ay totoo na. Sa paniniwalang mayroong Santa Claus, inililihis natin sila sa paniniwala sa Tunay na Lumikha na kayang gawin ang mga bagay na tanging ang Maylalang lamang ang may kakayahan. Sa iyong palagay, papaanong ang isang nilalang ay makakapunta sa magkabilang panig ng mundo at bibigyan ng regalo ang lahat ng bata sa loob lang ng isang araw? Ang paniniwalang ito ay sumasalungat sa katuruan ng mga naniniwalang may isang natatangi at makapangyarihang Lumikha. Ako ay hindi dalubhasa sa relihiyon, subalit dapat nating isipin, kung tayo ay isang mananampalataya, na ang unang utos ay, “Mahalin mo ang Diyos nang higit sa lahat at huwag ka’ng magkakaroon ng ibang diyos maliban sa Diyos.” Bakit hindi na lang natin ituro sa mura nilang isipan ang pagsusumikap upang maabot nila ang kanilang mga pangarap at minimithi sa buhay kasabay ng panalangin at pasasalamat sa nag-iisang Diyos na lumikha sa lahat. Marami po’ng salamat. Dear Mr. Loria: For easier understanding, I will respond to your letter in Taglish. Ang “Is there a Santa Claus?” ni Mr. Church ang pinakakilala at most beloved editorial sa kasaysayan. Ito ang klasikong pagpapahayag ng sentimento ng Pasko at ang editorial na pinakamaraming beses na na-reprint sa mundo, dahil nalathala ito sa napakaraming lengguwahe sa mga libro, pelikula, pahayagan at sa mga poster at stamps. Sa nakalipas na mga taon, nakakasumpong ang mga mambabasa ng editorial ng relief mula sa komersiyalismo ng Christmas season at ng pag-asa sa pagkakaunawaan sa mga panahon ng trahedya. Ang editorial ay ginagamit din ng mga magulang upang sagutin ang pag-uusisa ng kanilang mga anak tungkol kay Santa Claus, at sa pagiging makatotohanan sa kanilang isasagot. Hindi siya totoo para sa’yo? Magkakaiba tayo ng pananaw sa kung ano ang tunay sa mundong ito, at ikinalulugod ko’ng sabihin na, sinusuportahan ko ang paniniwala ni Mr. Church. Kilala si Santa Claus sa maraming pangalan, pero ang una niyang recorded name ay San Nicolas, isang 4th Century Christian priest na tumira sa isang lugar sa katimugang bahagi ng ngayon ay Turkey. Nakilala sa buong mundo si San Nicolas dahil sa kanyang kabutihan sa pamimigay ng mga regalo sa mga kapus-palad. Karaniwan niyang iniiwan ang mga regalong ginto sa may chimney ng mga bahay —minsan naman ay sa stockings. Inialay niya ang kanyang buhay sa pagsisilbi sa Diyos hanggang siya ay maging Bishop of Myra. Sa ilalim ni Roman Emperor Diocletian, na nagmaltrato sa mga Kristiyano, nagdusa si Obispo Nicolas dahil sa kanyang pananampalataya, ipinatapon at ikinulong. Pumanaw siya noong Disyembre 6, AD 343 sa Myra at inilibing sa kanyang cathedral. Ang kanyang death anniversary ay naging St. Nicholas Day, tuwing Disyembre 6 (Disyembre 19 sa Julian Calendar). Kaya naman, Mr. Loria, si Santa Claus ay hindi myth lang. Nag-ugat siya sa legacy ni St. Nicholas. Your claim na si Santa Claus ang nagbibigay ng maling pag-asa at inililihis natin ang mga bata sa paniniwala sa Tunay na Lumikha ay taliwas. In fact, ang kuwentong Santa Claus supports the belief in God. Is there a Santa Claus? Ang tanong ay tumitimo sa mismong konsepto ng paniniwala sa isang bagay na hindi mapatutunayan kung totoong nag-e-exist. Milyun-milyong katao sa mundo ang naniniwala; otherwise walang mga simbahan, walang templo, walang spirituality. Malaking kawalan sa 'sangkatauhan kung walang mga tao na may iba't-ibang pananapalataya na naniniwala sa kaibuturan ng kanilang puso na posibleng higit pa ang halaga ng mga hindi nakikita. That is something that anyone, even outside of organized religion, can choose to believe kahit pa hindi maniwala sa legend ni Santa Claus. Mas maganda ang mundo dahil sa mga naniniwala sa posibilidad ng magic na ito sa ating mga buhay kahit ano pa ang ating pinaniniwalaan. Para sa akin, si Santa ay kasing totoo natin. In fact, tayo ang dahilan kaya nagiging totoo siya. Di ba't tayong lahat ay mga mortal lamang na panandaliang nakatira sa mundong ito na balang araw ay magiging isang alaala sa isipan ng ating mga kaibigan at mahal sa buhay? Pero kung tayo ay mabait at mapagmahal, naipapasa natin ang pagmamahal na ‘yun sa ibang patuloy na nakakaalala sa atin, hanggang sa ipasa rin nila ito sa susunod na generation. Sa paraang ito, our spirit never really disappears. Si Santa ang kabuuan ng lahat ng mabuti sa ‘sangkatauhan. He seems to have taken on the traits of St. Nicholas that we, as Christians, revere in our Redeemer. Ang power ng pagtugon sa dasal might be seen through a child’s eyes bilang katuparan ng Christmas wish. Si Santa, gaya ng mga pantas, ay nagdala ng mga regalo tuwing Bisperas ng Pasko sa mga walang pagkakasala, sa may mabubuting puso, at sa mga bukas ang isipan sa misteryo ng katotohanan sa pagsilang ni Kristo at sa kuwento ng mapagbigay na si Santa. And that is why I know that Santa is real. Tumitimo ang kanyang diwa sa mga puso at isipan ng mga naniniwala sa kabuluhan ng Pasko — ang expression of love. At ang pagmamahal na ito ay maipakikita sa maraming paraan, hindi lang sa gift-giving, ngunit sa pagpapangiti sa iba, sa paghawak sa kamay o pagyakap sa mga nangangailangan nito. It can manifest itself in a carol, or the pealing of church bells on Christmas morning. It can show its magic in the eyes of a child na sa unang pagkakataon ay nakita ang mga nakabalot na regalong para sa kanya sa ilalim ng Christmas Tree sa Pasko, o ang masayang pagmamasid ng isang lola sa kanyang mga apo. These are blessings that are bestowed because our hearts are tender at this time of year. Puwede ring magmula sa mga estranghero na gumawa ng kabutihan. Ang blessings na ito ay maaaring magmula kahit saan. Tinatawag itong “love”, at libre ito sa mga nagse-share nito sa iba. At bumabalik ito sa atin. For that is the true meaning of Santa. Ito ang nagpapatotoo sa kanya, kahit sa mga panahong ito — ang blessings at pagmamahal na kanyang ibinabahagi upang paulit-ulit nating mai-share sa iba, at sa mga biyayang ito, at sa pagmamahal at pananalig, we find the age-old meaning of Christianity — na dapat nating mahalin ang isa’t isa. Ito rin ang paniniwala ni Mr. Church. Sinulat niya, “Oo, Virginia, mayroong Santa Claus. Nandyan siya, gaya ng pagmamahal at pagiging mapagbigay at debosyon, na alam mo’ng sagana at nagbibigay ng kaligayahan sa buhay. Sayang! Napakalungkot siguro ng mundo kung walang Santa Claus!.” Mahalaga ang paniniwala kay Santa para maging masaya ang pagkabata. Let's not take that happiness away from every child. If you really get the meaning of what Mr. Church was trying to say, kayo man ay maniniwala kay Santa Claus. * * * SHORT BURSTS. For comments or reactions, email firingline@ymail.com or tweet @Side_View. Read current and past issues of this column at http://www.tempo.com.ph/category/opinion/firing-line/
4 months ago
Firing
Firing Line
FIRING LINE FOR DEC. 26 (THURSDAY) ISSUE Ninos Inocentes Saturday is Ninos Inocentes. Among Filipinos who would get the chance, many would play some practical (sometimes even cruel) jokes on unsuspecting friends and later laugh off the resulting p Read more ...
anic or hysteria. Saturday also commemorates the mass killings of boys more than 2,000 years ago by Herod’s soldiers in the hope of getting rid of the newly-born Jesus who was prophesized to be the King of kings. The carnage that ensued was to be marked in both political and religious history as Innocents Day, the first recorded heinous crime directed against children. Today, child abuse continues in many shocking forms. Perhaps, children, being the more vulnerable and the easier-to-threaten member of the household, their being pilloried to their own crosses is something not even stiff penalties of the law can totally stop. Unlike the Infant Jesus who escaped the slaughter of the king’s soldiers, many children are being battered and abused today in a never-ending passion play. Newspaper accounts have recorded children being chained by parents or elders who want to discipline them for real or imagined infractions. Some, while in chains, are being fed spoiled food and left unattended for days locked in dark rooms or smelly toilets with no concern that accidental fires can trap them inside burning houses. In growing numbers, young girls, some even in cradles yet, are being sexually abused, resulting in serious injuries, debilitating mental shock and even death. Children are fast becoming the exploited workers of many dark and dingy factories worldwide. From the tender age of five to nine, they who man aging machines with callous hands have been known to suffer industrial accidents that go unreported in labor standard offices because of their being illegally employed in the first place. And these incidents are now happening even in considered advance economies. Sociologists worldwide are feverishly conducting studies on the phenomenon of child abuse in factories and even in the relative safety of their own homes. But the worst kind are those who perpetuate sexual abuse on children who, because of their innocence and being bribed, allow lascivious acts to be performed on their young bodies. There are many documented cases of this kind locally, particularly in nightclubs and prostitution dens, which the police and the labor department cannot cope because of the Department of Social Welfare and Development’s limited resources to rehabilitate abused children. The government and the people should find better ways to safeguard our children. The tragedy of the original Ninos Inocentes some 21 centuries ago need not be perpetuated today. * * * Here's an email from reader Rolan Loria (rolanloria@gmail.com) who reacted to this corner's reprinting last December 19 of New York Sun editorial writer Francis P. Church's reply to eight-year-old Virginia O'Hanlon's letter dated September 21, 1897: Dear Mr. Roque, Para sa kapakanan ng nakararaming kababayan, ninais kong gamitin ang wikang Pilipino para magbigay ng saloobin sa artikulong iyong nalathala sa Tempo: “Yes, Virginia, there is Santa Claus”. Una sa lahat, dapat nating turuan ang mga anak natin sa isang bagay na totoo at hindi sa mga kathang isip lang. Tama ang mga kaibigan ni Virginia, walang Santa Claus, dahil ito ay paniniwala lang na pilit na inilalagay sa isipan ng mga bata upang bigyan sila ng maling pag-asa at ilayo sa katuruan (para sa mga naniniwala sa Diyos). Tama ka, hindi dahil hindi nakikita ay hindi na totoo, pero hindi ibig sabihin dahil hindi nakikita ay totoo na. Sa paniniwalang mayroong Santa Claus, inililihis natin sila sa paniniwala sa Tunay na Lumikha na kayang gawin ang mga bagay na tanging ang Maylalang lamang ang may kakayahan. Sa iyong palagay, papaanong ang isang nilalang ay makakapunta sa magkabilang panig ng mundo at bibigyan ng regalo ang lahat ng bata sa loob lang ng isang araw? Ang paniniwalang ito ay sumasalungat sa katuruan ng mga naniniwalang may isang natatangi at makapangyarihang Lumikha. Ako ay hindi dalubhasa sa relihiyon, subalit dapat nating isipin, kung tayo ay isang mananampalataya, na ang unang utos ay, “Mahalin mo ang Diyos nang higit sa lahat at huwag ka’ng magkakaroon ng ibang diyos maliban sa Diyos.” Bakit hindi na lang natin ituro sa mura nilang isipan ang pagsusumikap upang maabot nila ang kanilang mga pangarap at minimithi sa buhay kasabay ng panalangin at pasasalamat sa nag-iisang Diyos na lumikha sa lahat. Marami po’ng salamat. Dear Mr. Loria: For easier understanding, I will respond to your letter in Taglish. Ang “Is there a Santa Claus?” ni Mr. Church ang pinakakilala at most beloved editorial sa kasaysayan. Ito ang klasikong pagpapahayag ng sentimento ng Pasko at ang editorial na pinakamaraming beses na na-reprint sa mundo, dahil nalathala ito sa napakaraming lengguwahe sa mga libro, pelikula, pahayagan at sa mga poster at stamps. Sa nakalipas na mga taon, nakakasumpong ang mga mambabasa ng editorial ng relief mula sa komersiyalismo ng Christmas season at ng pag-asa sa pagkakaunawaan sa mga panahon ng trahedya. Ang editorial ay ginagamit din ng mga magulang upang sagutin ang pag-uusisa ng kanilang mga anak tungkol kay Santa Claus, at sa pagiging makatotohanan sa kanilang isasagot. Hindi siya totoo para sa’yo? Magkakaiba tayo ng pananaw sa kung ano ang tunay sa mundong ito, at ikinalulugod ko’ng sabihin na, sinusuportahan ko ang paniniwala ni Mr. Church. Kilala si Santa Claus sa maraming pangalan, pero ang una niyang recorded name ay San Nicolas, isang 4th Century Christian priest na tumira sa isang lugar sa katimugang bahagi ng ngayon ay Turkey. Nakilala sa buong mundo si San Nicolas dahil sa kanyang kabutihan sa pamimigay ng mga regalo sa mga kapus-palad. Karaniwan niyang iniiwan ang mga regalong ginto sa may chimney ng mga bahay —minsan naman ay sa stockings. Inialay niya ang kanyang buhay sa pagsisilbi sa Diyos hanggang siya ay maging Bishop of Myra. Sa ilalim ni Roman Emperor Diocletian, na nagmaltrato sa mga Kristiyano, nagdusa si Obispo Nicolas dahil sa kanyang pananampalataya, ipinatapon at ikinulong. Pumanaw siya noong Disyembre 6, AD 343 sa Myra at inilibing sa kanyang cathedral. Ang kanyang death anniversary ay naging St. Nicholas Day, tuwing Disyembre 6 (Disyembre 19 sa Julian Calendar). Kaya naman, Mr. Loria, si Santa Claus ay hindi myth lang. Nag-ugat siya sa legacy ni St. Nicholas. Your claim na si Santa Claus ang nagbibigay ng maling pag-asa at inililihis natin ang mga bata sa paniniwala sa Tunay na Lumikha ay taliwas. In fact, ang kuwentong Santa Claus supports the belief in God. Is there a Santa Claus? Ang tanong ay tumitimo sa mismong konsepto ng paniniwala sa isang bagay na hindi mapatutunayan kung totoong nag-e-exist. Milyun-milyong katao sa mundo ang naniniwala; otherwise walang mga simbahan, walang templo, walang spirituality. Malaking kawalan sa 'sangkatauhan kung walang mga tao na may iba't-ibang pananapalataya na naniniwala sa kaibuturan ng kanilang puso na posibleng higit pa ang halaga ng mga hindi nakikita. That is something that anyone, even outside of organized religion, can choose to believe kahit pa hindi maniwala sa legend ni Santa Claus. Mas maganda ang mundo dahil sa mga naniniwala sa posibilidad ng magic na ito sa ating mga buhay kahit ano pa ang ating pinaniniwalaan. Para sa akin, si Santa ay kasing totoo natin. In fact, tayo ang dahilan kaya nagiging totoo siya. Di ba't tayong lahat ay mga mortal lamang na panandaliang nakatira sa mundong ito na balang araw ay magiging isang alaala sa isipan ng ating mga kaibigan at mahal sa buhay? Pero kung tayo ay mabait at mapagmahal, naipapasa natin ang pagmamahal na ‘yun sa ibang patuloy na nakakaalala sa atin, hanggang sa ipasa rin nila ito sa susunod na generation. Sa paraang ito, our spirit never really disappears. Si Santa ang kabuuan ng lahat ng mabuti sa ‘sangkatauhan. He seems to have taken on the traits of St. Nicholas that we, as Christians, revere in our Redeemer. Ang power ng pagtugon sa dasal might be seen through a child’s eyes bilang katuparan ng Christmas wish. Si Santa, gaya ng mga pantas, ay nagdala ng mga regalo tuwing Bisperas ng Pasko sa mga walang pagkakasala, sa may mabubuting puso, at sa mga bukas ang isipan sa misteryo ng katotohanan sa pagsilang ni Kristo at sa kuwento ng mapagbigay na si Santa. And that is why I know that Santa is real. Tumitimo ang kanyang diwa sa mga puso at isipan ng mga naniniwala sa kabuluhan ng Pasko — ang expression of love. At ang pagmamahal na ito ay maipakikita sa maraming paraan, hindi lang sa gift-giving, ngunit sa pagpapangiti sa iba, sa paghawak sa kamay o pagyakap sa mga nangangailangan nito. It can manifest itself in a carol, or the pealing of church bells on Christmas morning. It can show its magic in the eyes of a child na sa unang pagkakataon ay nakita ang mga nakabalot na regalong para sa kanya sa ilalim ng Christmas Tree sa Pasko, o ang masayang pagmamasid ng isang lola sa kanyang mga apo. These are blessings that are bestowed because our hearts are tender at this time of year. Puwede ring magmula sa mga estranghero na gumawa ng kabutihan. Ang blessings na ito ay maaaring magmula kahit saan. Tinatawag itong “love”, at libre ito sa mga nagse-share nito sa iba. At bumabalik ito sa atin. For that is the true meaning of Santa. Ito ang nagpapatotoo sa kanya, kahit sa mga panahong ito — ang blessings at pagmamahal na kanyang ibinabahagi upang paulit-ulit nating mai-share sa iba, at sa mga biyayang ito, at sa pagmamahal at pananalig, we find the age-old meaning of Christianity — na dapat nating mahalin ang isa’t isa. Ito rin ang paniniwala ni Mr. Church. Sinulat niya, “Oo, Virginia, mayroong Santa Claus. Nandyan siya, gaya ng pagmamahal at pagiging mapagbigay at debosyon, na alam mo’ng sagana at nagbibigay ng kaligayahan sa buhay. Sayang! Napakalungkot siguro ng mundo kung walang Santa Claus!.” Mahalaga ang paniniwala kay Santa para maging masaya ang pagkabata. Let's not take that happiness away from every child. If you really get the meaning of what Mr. Church was trying to say, kayo man ay maniniwala kay Santa Claus. * * * SHORT BURSTS. For comments or reactions, email firingline@ymail.com or tweet @Side_View. Read current and past issues of this column at http://www.tempo.com.ph/category/opinion/firing-line/
4 months ago
Firing FIRING LINE FOR DEC. 26 (THURSDAY) ISSUE Ninos Inocentes Saturday is Ninos Inocentes. Among Filipinos who would get the chance, many would play some practical (sometimes even cruel) jokes on unsuspecting friends and later laugh off the resulting p Read more ...
anic or hysteria. Saturday also commemorates the mass killings of boys more than 2,000 years ago by Herod’s soldiers in the hope of getting rid of the newly-born Jesus who was prophesized to be the King of kings. The carnage that ensued was to be marked in both political and religious history as Innocents Day, the first recorded heinous crime directed against children. Today, child abuse continues in many shocking forms. Perhaps, children, being the more vulnerable and the easier-to-threaten member of the household, their being pilloried to their own crosses is something not even stiff penalties of the law can totally stop. Unlike the Infant Jesus who escaped the slaughter of the king’s soldiers, many children are being battered and abused today in a never-ending passion play. Newspaper accounts have recorded children being chained by parents or elders who want to discipline them for real or imagined infractions. Some, while in chains, are being fed spoiled food and left unattended for days locked in dark rooms or smelly toilets with no concern that accidental fires can trap them inside burning houses. In growing numbers, young girls, some even in cradles yet, are being sexually abused, resulting in serious injuries, debilitating mental shock and even death. Children are fast becoming the exploited workers of many dark and dingy factories worldwide. From the tender age of five to nine, they who man aging machines with callous hands have been known to suffer industrial accidents that go unreported in labor standard offices because of their being illegally employed in the first place. And these incidents are now happening even in considered advance economies. Sociologists worldwide are feverishly conducting studies on the phenomenon of child abuse in factories and even in the relative safety of their own homes. But the worst kind are those who perpetuate sexual abuse on children who, because of their innocence and being bribed, allow lascivious acts to be performed on their young bodies. There are many documented cases of this kind locally, particularly in nightclubs and prostitution dens, which the police and the labor department cannot cope because of the Department of Social Welfare and Development’s limited resources to rehabilitate abused children. The government and the people should find better ways to safeguard our children. The tragedy of the original Ninos Inocentes some 21 centuries ago need not be perpetuated today. * * * Here's an email from reader Rolan Loria (rolanloria@gmail.com) who reacted to this corner's reprinting last December 19 of New York Sun editorial writer Francis P. Church's reply to eight-year-old Virginia O'Hanlon's letter dated September 21, 1897: Dear Mr. Roque, Para sa kapakanan ng nakararaming kababayan, ninais kong gamitin ang wikang Pilipino para magbigay ng saloobin sa artikulong iyong nalathala sa Tempo: “Yes, Virginia, there is Santa Claus”. Una sa lahat, dapat nating turuan ang mga anak natin sa isang bagay na totoo at hindi sa mga kathang isip lang. Tama ang mga kaibigan ni Virginia, walang Santa Claus, dahil ito ay paniniwala lang na pilit na inilalagay sa isipan ng mga bata upang bigyan sila ng maling pag-asa at ilayo sa katuruan (para sa mga naniniwala sa Diyos). Tama ka, hindi dahil hindi nakikita ay hindi na totoo, pero hindi ibig sabihin dahil hindi nakikita ay totoo na. Sa paniniwalang mayroong Santa Claus, inililihis natin sila sa paniniwala sa Tunay na Lumikha na kayang gawin ang mga bagay na tanging ang Maylalang lamang ang may kakayahan. Sa iyong palagay, papaanong ang isang nilalang ay makakapunta sa magkabilang panig ng mundo at bibigyan ng regalo ang lahat ng bata sa loob lang ng isang araw? Ang paniniwalang ito ay sumasalungat sa katuruan ng mga naniniwalang may isang natatangi at makapangyarihang Lumikha. Ako ay hindi dalubhasa sa relihiyon, subalit dapat nating isipin, kung tayo ay isang mananampalataya, na ang unang utos ay, “Mahalin mo ang Diyos nang higit sa lahat at huwag ka’ng magkakaroon ng ibang diyos maliban sa Diyos.” Bakit hindi na lang natin ituro sa mura nilang isipan ang pagsusumikap upang maabot nila ang kanilang mga pangarap at minimithi sa buhay kasabay ng panalangin at pasasalamat sa nag-iisang Diyos na lumikha sa lahat. Marami po’ng salamat. Dear Mr. Loria: For easier understanding, I will respond to your letter in Taglish. Ang “Is there a Santa Claus?” ni Mr. Church ang pinakakilala at most beloved editorial sa kasaysayan. Ito ang klasikong pagpapahayag ng sentimento ng Pasko at ang editorial na pinakamaraming beses na na-reprint sa mundo, dahil nalathala ito sa napakaraming lengguwahe sa mga libro, pelikula, pahayagan at sa mga poster at stamps. Sa nakalipas na mga taon, nakakasumpong ang mga mambabasa ng editorial ng relief mula sa komersiyalismo ng Christmas season at ng pag-asa sa pagkakaunawaan sa mga panahon ng trahedya. Ang editorial ay ginagamit din ng mga magulang upang sagutin ang pag-uusisa ng kanilang mga anak tungkol kay Santa Claus, at sa pagiging makatotohanan sa kanilang isasagot. Hindi siya totoo para sa’yo? Magkakaiba tayo ng pananaw sa kung ano ang tunay sa mundong ito, at ikinalulugod ko’ng sabihin na, sinusuportahan ko ang paniniwala ni Mr. Church. Kilala si Santa Claus sa maraming pangalan, pero ang una niyang recorded name ay San Nicolas, isang 4th Century Christian priest na tumira sa isang lugar sa katimugang bahagi ng ngayon ay Turkey. Nakilala sa buong mundo si San Nicolas dahil sa kanyang kabutihan sa pamimigay ng mga regalo sa mga kapus-palad. Karaniwan niyang iniiwan ang mga regalong ginto sa may chimney ng mga bahay —minsan naman ay sa stockings. Inialay niya ang kanyang buhay sa pagsisilbi sa Diyos hanggang siya ay maging Bishop of Myra. Sa ilalim ni Roman Emperor Diocletian, na nagmaltrato sa mga Kristiyano, nagdusa si Obispo Nicolas dahil sa kanyang pananampalataya, ipinatapon at ikinulong. Pumanaw siya noong Disyembre 6, AD 343 sa Myra at inilibing sa kanyang cathedral. Ang kanyang death anniversary ay naging St. Nicholas Day, tuwing Disyembre 6 (Disyembre 19 sa Julian Calendar). Kaya naman, Mr. Loria, si Santa Claus ay hindi myth lang. Nag-ugat siya sa legacy ni St. Nicholas. Your claim na si Santa Claus ang nagbibigay ng maling pag-asa at inililihis natin ang mga bata sa paniniwala sa Tunay na Lumikha ay taliwas. In fact, ang kuwentong Santa Claus supports the belief in God. Is there a Santa Claus? Ang tanong ay tumitimo sa mismong konsepto ng paniniwala sa isang bagay na hindi mapatutunayan kung totoong nag-e-exist. Milyun-milyong katao sa mundo ang naniniwala; otherwise walang mga simbahan, walang templo, walang spirituality. Malaking kawalan sa 'sangkatauhan kung walang mga tao na may iba't-ibang pananapalataya na naniniwala sa kaibuturan ng kanilang puso na posibleng higit pa ang halaga ng mga hindi nakikita. That is something that anyone, even outside of organized religion, can choose to believe kahit pa hindi maniwala sa legend ni Santa Claus. Mas maganda ang mundo dahil sa mga naniniwala sa posibilidad ng magic na ito sa ating mga buhay kahit ano pa ang ating pinaniniwalaan. Para sa akin, si Santa ay kasing totoo natin. In fact, tayo ang dahilan kaya nagiging totoo siya. Di ba't tayong lahat ay mga mortal lamang na panandaliang nakatira sa mundong ito na balang araw ay magiging isang alaala sa isipan ng ating mga kaibigan at mahal sa buhay? Pero kung tayo ay mabait at mapagmahal, naipapasa natin ang pagmamahal na ‘yun sa ibang patuloy na nakakaalala sa atin, hanggang sa ipasa rin nila ito sa susunod na generation. Sa paraang ito, our spirit never really disappears. Si Santa ang kabuuan ng lahat ng mabuti sa ‘sangkatauhan. He seems to have taken on the traits of St. Nicholas that we, as Christians, revere in our Redeemer. Ang power ng pagtugon sa dasal might be seen through a child’s eyes bilang katuparan ng Christmas wish. Si Santa, gaya ng mga pantas, ay nagdala ng mga regalo tuwing Bisperas ng Pasko sa mga walang pagkakasala, sa may mabubuting puso, at sa mga bukas ang isipan sa misteryo ng katotohanan sa pagsilang ni Kristo at sa kuwento ng mapagbigay na si Santa. And that is why I know that Santa is real. Tumitimo ang kanyang diwa sa mga puso at isipan ng mga naniniwala sa kabuluhan ng Pasko — ang expression of love. At ang pagmamahal na ito ay maipakikita sa maraming paraan, hindi lang sa gift-giving, ngunit sa pagpapangiti sa iba, sa paghawak sa kamay o pagyakap sa mga nangangailangan nito. It can manifest itself in a carol, or the pealing of church bells on Christmas morning. It can show its magic in the eyes of a child na sa unang pagkakataon ay nakita ang mga nakabalot na regalong para sa kanya sa ilalim ng Christmas Tree sa Pasko, o ang masayang pagmamasid ng isang lola sa kanyang mga apo. These are blessings that are bestowed because our hearts are tender at this time of year. Puwede ring magmula sa mga estranghero na gumawa ng kabutihan. Ang blessings na ito ay maaaring magmula kahit saan. Tinatawag itong “love”, at libre ito sa mga nagse-share nito sa iba. At bumabalik ito sa atin. For that is the true meaning of Santa. Ito ang nagpapatotoo sa kanya, kahit sa mga panahong ito — ang blessings at pagmamahal na kanyang ibinabahagi upang paulit-ulit nating mai-share sa iba, at sa mga biyayang ito, at sa pagmamahal at pananalig, we find the age-old meaning of Christianity — na dapat nating mahalin ang isa’t isa. Ito rin ang paniniwala ni Mr. Church. Sinulat niya, “Oo, Virginia, mayroong Santa Claus. Nandyan siya, gaya ng pagmamahal at pagiging mapagbigay at debosyon, na alam mo’ng sagana at nagbibigay ng kaligayahan sa buhay. Sayang! Napakalungkot siguro ng mundo kung walang Santa Claus!.” Mahalaga ang paniniwala kay Santa para maging masaya ang pagkabata. Let's not take that happiness away from every child. If you really get the meaning of what Mr. Church was trying to say, kayo man ay maniniwala kay Santa Claus. * * * SHORT BURSTS. For comments or reactions, email firingline@ymail.com or tweet @Side_View. Read current and past issues of this column at http://www.tempo.com.ph/category/opinion/firing-line/
4 months ago
Gerald Ask lang poh. .. Kapag ba nag away kau ng gf mu bakit kelangan pa sabihin ng gf mu na "BREAK UP NA TAYO" it mins ba ayaw naba talaga sayo ng girl?
4 months ago
Emmanuel Taglish: Hanggang Saan? Bienvenido Lumbera May nagtanong kung ang paggamit ng Taglish sa kolum na ito ay recognition on my part na tinaggap kong maaaring gawing basis ng wikang “Filipino” and Taglish. Ngayon pa man ay nililinaw ko nang hindi len Read more ...
gguwahe and Taglish. Ito ay isa lamang convenient vehicle para maabot sa kasalukuyan an isang articulate sector ng ating lipunan na unti-unting nagsisikap gumamit ng Pilipino. Importnanteng makita nang sinumang gumagamit ng Taglish na limited and gamit nito. Dahil sa binubuo ito ng mga salitang galling sa dalawang wikang not of the same family, makitid ang range of expressiveness nito. Ang sensibiliteng ni-reflect nito ay pag-aari ng isang maliit na segment ng ating lupinan, at ang karanasang karaniwang nilalaman nito ay may pagka-superficial. Isang makatang malimit banggitin kapag pinag-uusapan ang paggamit sa taglish ay si Rolando S. Tinio. Sa kanyang koleksyon ng tulang tinawag na Sitsit sa Kuliglig, may ilang mga tula na pinaghalong English na sulatin. Effective lamang ang Taglish, gaya ng pinatutunayan na rin ng mga tula ni Tinio, kapag Americanized intellectual and speaker, at ang tone ng tula ay medyo tongue-in-check or sarcastic. At kahit na sa ranks ng Americanized Filipino intellectual, and profounder aspects of cultural alienation ay hindi kayang lamanin nang buong-buo ng Taglish. Better described marahil and Taglish as a “manner of expression.” Ibig sabihin, sa mga informal occasions, mas natural sa isang English-speaking Filipino na sa Taglish magsalita. Sa light conversation, halimbawa. Pero para sa mga okasyong nangangailangan ng sustained thought, Taglish simply won’t do. Walang predictive patterns and paghahalo ng vocabulary at syntax ng dalawang lengguwaheng magkaiba ng pamilya. Dahil dito, maraming stylistic and logical gaps na nag-iinterfere sa pag-uunawaan ng manunulat at mambabasa. Kailangan sa Taglish ang spontaneaous interactionng nagsasalita at ng nakikinig. Sa pamamagitan ng physical gestures, facial expressions, o tonal inflection, nagagawa ang filling-in na siyang remedyo sa mga stylistic at logical gaps. Maaari naming sa pagtatanong linawin ng nakikinig ang anumang ambiguity sa sinasabi ng kausap. Sumakatuwid, ang pagsusulat sa Taglish, cannot be a permanent arrangement. Kung talagang nais ng manunulat na magcommunicate sa nakararaming mambabasa, haharapin niya ang pagpapahusay sa kanyang command ng Pilipino. Para sa manunulat, isang transitional “language” lamang ang Taglish. Kung tunay na nirerecognize niya na napakaliit at lalo pang lumiit ang audience for English writing, hindi siya makapananatiling Taglish lamang ang kanyang ginagamit. Maliit pa rin ang audience na nakauunawa sa Taglish pagkat nagdedemand ito ng adequate control of English. Magbalik sa English. O tuluyang lumapit sa Pilipino. Ito ang alternatives para sa Taglish users ngayon na hangad pa ring magpatuloy sa pagsusulat.
5 months ago
Happy Sahira Mantolino balatucal /memory ng uk grp got it Humbug Last question hulahop q#30 Pinaka Sikat na Mukha Around the world Clue 8 letters Mhdino
5 months ago
Pogi pogiproblem # 30 Mga ka-pogi, ever since my last break up, ndi na ako naging seryoso sa babae. When I met this wonderful girl, nabago lahat yon. I want a serious relationship with her. We're always happy every time na magkasama kame. Sa kanya lang a Read more ...
ko nag effort ng todo and i even introduced her to the family which I don't usually do. Now, when she knew about my intentions that i don't want to settle as a friend, sinabihan nya ako na wag ko na ituloy dahil ayaw pa nya. All my efforts would just be wasted she added. I got Friendzoned. ================================== Pain is part of life. Ganun talaga nag mahal ka ng tapat pero umurong siya. Hanap ka na lang ng iba. Impierno lang buhay mo kapag nakatuluyan mo ang isang taong di ka mahal. #Pogiproblems
5 months ago
Jesson http://justinworldofart.blogspot.com/2007/12/taglish-hanggang-saan-by-bienvenido.html
5 months ago
Tambayan Para sa may gusto ulit ng ID.. Answer may question: "What is the best story for you ? Explain your answer using Slope-Intercept Form xDDD" Nah. Kidding. SERIOUS NA. Same question AND JUSTIFY YOUR ANSWER.^_^ best 3 answer= The most popular prize: Wat Read more ...
tpad ID to be post TOMORROW ^___^ - Alleahcim
5 months ago
Mei Ang kulit ko noh!!!!
5 months ago
Menzkie Taglish: Hanggang Saan? Bienvenido Lumbera May nagtanong kung ang paggamit ng Taglish sa kolum na ito ay recognition on my part na tinaggap kong maaaring gawing basis ng wikang “Filipino” and Taglish. Ngayon pa man ay nililinaw ko nang hindi len Read more ...
gguwahe and Taglish. Ito ay isa lamang convenient vehicle para maabot sa kasalukuyan an isang articulate sector ng ating lipunan na unti-unting nagsisikap gumamit ng Pilipino. Importnanteng makita nang sinumang gumagamit ng Taglish na limited and gamit nito. Dahil sa binubuo ito ng mga salitang galling sa dalawang wikang not of the same family, makitid ang range of expressiveness nito. Ang sensibiliteng ni-reflect nito ay pag-aari ng isang maliit na segment ng ating lupinan, at ang karanasang karaniwang nilalaman nito ay may pagka-superficial. Isang makatang malimit banggitin kapag pinag-uusapan ang paggamit sa taglish ay si Rolando S. Tinio. Sa kanyang koleksyon ng tulang tinawag na Sitsit sa Kuliglig, may ilang mga tula na pinaghalong English na sulatin. Effective lamang ang Taglish, gaya ng pinatutunayan na rin ng mga tula ni Tinio, kapag Americanized intellectual and speaker, at ang tone ng tula ay medyo tongue-in-check or sarcastic. At kahit na sa ranks ng Americanized Filipino intellectual, and profounder aspects of cultural alienation ay hindi kayang lamanin nang buong-buo ng Taglish. Better described marahil and Taglish as a “manner of expression.” Ibig sabihin, sa mga informal occasions, mas natural sa isang English-speaking Filipino na sa Taglish magsalita. Sa light conversation, halimbawa. Pero para sa mga okasyong nangangailangan ng sustained thought, Taglish simply won’t do. Walang predictive patterns and paghahalo ng vocabulary at syntax ng dalawang lengguwaheng magkaiba ng pamilya. Dahil dito, maraming stylistic and logical gaps na nag-iinterfere sa pag-uunawaan ng manunulat at mambabasa. Kailangan sa Taglish ang spontaneaous interactionng nagsasalita at ng nakikinig. Sa pamamagitan ng physical gestures, facial expressions, o tonal inflection, nagagawa ang filling-in na siyang remedyo sa mga stylistic at logical gaps. Maaari naming sa pagtatanong linawin ng nakikinig ang anumang ambiguity sa sinasabi ng kausap. Sumakatuwid, ang pagsusulat sa Taglish, cannot be a permanent arrangement. Kung talagang nais ng manunulat na magcommunicate sa nakararaming mambabasa, haharapin niya ang pagpapahusay sa kanyang command ng Pilipino. Para sa manunulat, isang transitional “language” lamang ang Taglish. Kung tunay na nirerecognize niya na napakaliit at lalo pang lumiit ang audience for English writing, hindi siya makapananatiling Taglish lamang ang kanyang ginagamit. Maliit pa rin ang audience na nakauunawa sa Taglish pagkat nagdedemand ito ng adequate control of English. Magbalik sa English. O tuluyang lumapit sa Pilipino. Ito ang alternatives para sa Taglish users ngayon na hangad pa ring magpatuloy sa pagsusulat.
5 months ago
Erica Taglish: Hanggang Saan? Bienvenido Lumbera May nagtanong kung ang paggamit ng Taglish sa kolum na ito ay recognition on my part na tinaggap kong maaaring gawing basis ng wikang “Filipino” and Taglish. Ngayon pa man ay nililinaw ko nang hindi le Read more ...
ngguwahe and Taglish. Ito ay isa lamang convenient vehicle para maabot sa kasalukuyan an isang articulate sector ng ating lipunan na unti-unting nagsisikap gumamit ng Pilipino. Importnanteng makita nang sinumang gumagamit ng Taglish na limited and gamit nito. Dahil sa binubuo ito ng mga salitang galling sa dalawang wikang not of the same family, makitid ang range of expressiveness nito. Ang sensibiliteng ni-reflect nito ay pag-aari ng isang maliit na segment ng ating lupinan, at ang karanasang karaniwang nilalaman nito ay may pagka-superficial. Isang makatang malimit banggitin kapag pinag-uusapan ang paggamit sa taglish ay si Rolando S. Tinio. Sa kanyang koleksyon ng tulang tinawag na Sitsit sa Kuliglig, may ilang mga tula na pinaghalong English na sulatin. Effective lamang ang Taglish, gaya ng pinatutunayan na rin ng mga tula ni Tinio, kapag Americanized intellectual and speaker, at ang tone ng tula ay medyo tongue-in-check or sarcastic. At kahit na sa ranks ng Americanized Filipino intellectual, and profounder aspects of cultural alienation ay hindi kayang lamanin nang buong-buo ng Taglish. Better described marahil and Taglish as a “manner of expression.” Ibig sabihin, sa mga informal occasions, mas natural sa isang English-speaking Filipino na sa Taglish magsalita. Sa light conversation, halimbawa. Pero para sa mga okasyong nangangailangan ng sustained thought, Taglish simply won’t do. Walang predictive patterns and paghahalo ng vocabulary at syntax ng dalawang lengguwaheng magkaiba ng pamilya. Dahil dito, maraming stylistic and logical gaps na nag-iinterfere sa pag-uunawaan ng manunulat at mambabasa. Kailangan sa Taglish ang spontaneaous interactionng nagsasalita at ng nakikinig. Sa pamamagitan ng physical gestures, facial expressions, o tonal inflection, nagagawa ang filling-in na siyang remedyo sa mga stylistic at logical gaps. Maaari naming sa pagtatanong linawin ng nakikinig ang anumang ambiguity sa sinasabi ng kausap. Sumakatuwid, ang pagsusulat sa Taglish, cannot be a permanent arrangement. Kung talagang nais ng manunulat na magcommunicate sa nakararaming mambabasa, haharapin niya ang pagpapahusay sa kanyang command ng Pilipino. Para sa manunulat, isang transitional “language” lamang ang Taglish. Kung tunay na nirerecognize niya na napakaliit at lalo pang lumiit ang audience for English writing, hindi siya makapananatiling Taglish lamang ang kanyang ginagamit. Maliit pa rin ang audience na nakauunawa sa Taglish pagkat nagdedemand ito ng adequate control of English. Magbalik sa English. O tuluyang lumapit sa Pilipino. Ito ang alternatives para sa Taglish users ngayon na hangad pa ring magpatuloy sa pagsusulat.
5 months ago
Raven Ang Aking Talupati (tagalog+english=taglish) percentage : 99% !!! Thank U sa Help momi !!! :* MUST READ ! Sa lahat ng mga nagbabasa at sa lahat ng ating mga kababayan na maaaring marating ng aking mensahe, have a pleasant day to each and everyone o Read more ...
f you.Hindi lingid sa kaalaman nating lahat ang sunod-sunod na mga tragedies and calamities na dumarating sa ating bansa. Maybe you might ask yourself kung bakit nangyayari ang lahat ng ito.Have you sometimes ask yourself, paano na ako? Paano na ang future ko? May pag- asa pa kayang makabangon? Or, is it really the end of the world? Mga minamahal kong mga kababayan, wala po sa google or kay P. Noy ang sagot! It is all up to us and it is on how determined us all ng kasagutan na makabangon at magkaroon ng better future.As the saying goes, "children are the future of the world"... Paano, pa ito magkakaroon ng katuparan? Mga magulang, sagipin nyo po kami! . . . . Magsimula po tayong lahat sa ating sariling tahanan, magkaroon po tayo ng value of self discipline. Wag po nating isisi sa kanino man ang lahat ng masasamang pangyayari lalo na sa gobyerno. Sa simpleng di pagtatapon ng basura sa kung saan, nasusugpo na po natin ang pagbaha. Try to segregate your gabage. Wag na po tayong magputol ng malalaking kahoy, instead, magtree planting po tayo. Trees protect us from strong wind and flood. At hindi lang yon, makakapagbigay pa ito ng malinis na hangin mara sa ating mabuting kalusugan. Stop all illegal business na sumisira sa ating kagubatan, kabundukan at karagatan. Stop smoking! Hindi lng sarili mo ang pinapatay mo kundi lalo na ang mga kabataaang katulad ko. Wag po tayong mag-away away, bagkus, magtulungan po tayo at maging tapat sa isa't isa. Dahil kung lahat po tayo ay nag-iisip ng mabuti at pagmamahal lang ang pinapairal sa bawat puso natin para sa kapwa at sa mga bagay na bigay ni Papa God, I'm pretty sure na lahat ng sakit ni Mother Nature ay gagaling. Let us all be united as brothers and sisters under the care of our Almighty God. Hindi lang ako kundi tayong lahat ang pag-asaara makabangon at magkaroon ng brighter future. Kelan nyo balak mag-umpisa? Bukas? Sa makalawa? Sa darating na bwan? Sa susunod na taon? O ngayon? . . .The choice is always yours! Mag-isip isip din po tayo pag may time. . . . . . maraming salamat po sa inyong pag babasa ! hanggang sa mul ! MABUHAY PO TAYONG LAHAT !
5 months ago
Angel Bata pa lang ako, nagtataka na ako bakit may mga taong nagsasabi "Driver lang yan!" Karpintero lang yan!" Janitor lang yan!" "Tubero lang yan!" "Mananahi lang yan" at marami pang iba. -_- Mga 5 or 6 years old ata ako nun nung may tinanong ako kung b Read more ...
akit di nila gusto yung mga driver etc. Eh kasi daw di daw maganda yung trabaho nila tsaka maliit lang daw kinikita nila at hindi daw magandang trabaho yung mga ganun bla bla bla. Sobrang nalilito ako nun, kasi sakin lang, nung bata ako lagi kong kasama ung mga janitors ng school namin, sila pa nga nagaasikaso sakin kapag nalalate akong sunduin eh, kakwentuhan ko yung mga drivers ng school service namin tsaka ng mga kaklase ko. Okay naman at tsaka, inisip ko nun at hanggang ngayon, di dapat kinakahiya yung mga ganung trabaho kasi ginagawa naman nila yun para sa pamilya nila. Ang mahalaga, wala silang sinasaktang tao. Tsaka bago kayo mag "lang lang" ng ibang taong sa tingin niyo ay "mababa", isipin niyo, kung walang driver, wala kayong sasakyang jeep, taxi, tryicycle o FX. Kung walang karpintero or tubero etc, sinong tutulong magayos at gagawa ng mga bahay at furniture ninyo? Kung walang mga janitors, walang maglilinis ng mga buildings o kung ano man ang nililinisan nila. At kung walang mananahi, wala tayong mga damit ngayon. -_- The problem with most humans today is that they usually base their judgements on other people's line of work and socioeconomic status. And it's heart-breaking when you hear people discriminate or degrade other people just because they are "poor". We are all humans, ang pinagkaiba lang natin ay ang itsura, ugali, kinalakhan at pananaw. Nevertheless, we are all created equally. Instead of putting each other down, why don't we give time to help each other rise?
5 months ago
Eddie Don't miss this morning program, an HOUR with d Most outstanding Young Scientist and Biochemist Dr. Jose Micabalo Oclarit and Wellness Consultant Coach Eddie Mahilum LIVE! tru www.ustream.tv/channel/dyarcebu 8-9am Monday - Friday / listen to DYAR 765 Read more ...
HKZ CEBU AM BAND Philippine Time.
Eddie Mahilum's Photos
November 1,2013 Early morning program with Dr. Jos
6 months ago
Cathy Five stages of connection. Brilliant. Jhenna Valdecanas Sev Hae Rin
6 months ago
Umac Bilang pasasalamat po ng UMAC Express Cargo family sa aming ikatatlong taong serbisyo, sa walang sawang suporta at pagtitiwala nyo sa amin dito sa Calgary,Alberta ay nais po naming magkaroon ng simpleng palaro gamit ang ating pagiging malikhain..Kung Read more ...
sino po ang may pinakamaganda, kakaiba, at may dating na acronym ng UMAC mangyari lang ipasa ang acronym contest thru private message at may mga judge po tayo na pipili ng best 3 at magkakamit ng gift certificate ngayong Pasko! HALINA, MAKISAYA AT MAKIGULO!!! SALI NA!!!! Thanks DJ,Ann & Ghie...Maraming Salamat po!
6 months ago
The PLEASE SHARE THIS POST. Read this before asking questions. Thank you! [edited + FAQs] BENCHSETTER NICHKHUN FUN MEET MECHANICS: 1. For every single receipt of P1,000 worth of any item from participating stores, a customer is entitled to get an entry Read more ...
pass to the Benchsetter Nichkhun Fun meet on Nov. 9, 2013 at the following venues: Ayala Trinoma – 3pm SM Mall of Asia- 5pm 2. A maximum of 3 passes is allowed per receipt. 3. Entry pass can be redeemed upon presentation of receipt at the counter. 4. An entry pass is non-refundable and has no monetary value. 5. Cashier will stamp the receipt once the entry pass is given to the customer. 6. Each entry pass is valid only at the store where the customer met the purchase requirement. 7. Promo may not overlap with other existing promos. Meet & Greet mechanics: 1. Upon entry, all customers with entry pass are entitled to pick once from the raffle bowl and get a chance to meet and greet Nichkhun. 2. Each meet & greet pass is valid at the store where the customers won. This entitles winners to an autograph and a photo op with Nichkhun. 3. A total of 50 M&G passes per store may be picked. Participating branches: Bench Ayala Trinoma Bench SM Mall of Asia Promo period: Oct, 23 – Nov. 9, 2013 ------ Frequently Asked Questions -FAQs: (medyo Taglish) 1. Ano pong ibig sabihin nung #2? “A maximum of 3 passes is allowed per receipt.” You can only have a maximum 3 passes per single receipt. It's NOT 1 receipt = 3 passes. 1k worth of Bench items = 1 entry pass. So if maka-3k ka, may 3 passes ka, maximum na yun. Kahit pa 10k ang worth nang nabili mo, 3 passes lang ang pedeng ma-purchase. 2. San po bang branches pedeng bumili, kahit saan po ba tapos ipapalit na lang sa Bench MOA at Trinoma? Only Bench Ayala Trinoma and Bench SM Mall of Asia are the participating outlets. Dun nyo lang din maaavail yung entry passes. So pag sa ibang branch ka bumili, tapos pupunta kang Trinoma or MOA para ipalit. Hindi valid yun. 3. Kelan po ang start nang promo at hanggang kelang pedeng bumili ng Bench items? From Oct. 23 till Nov. 9 ang pag-purchase. BUT…it depends kasi kung masosold out sya. So kapag nasold out na in 3 days, di ka na pedeng makakuha ng entry passes. 4. Ilan po bang entry passes ang available per branch? 100 passes po ba? We’re not yet sure of the number of entry passes but we heard na 1500 passes in total so tig-750 passes meron sa SM MOA at Trinoma branches. Yung 100 passes ay sa Meet & Greet yun. 100 people lang in total ang mananalo ng M&G with Khun. Tig-50 sa Trinoma at MOA. 5. Limited lang po ba ang entry passes? Yes. Very limited. Kaya kung binabalak mong mag-shopping sa Bench sa mismong event, malamang baka wala ka ng slot. Kaya make sure to purchase Bench products worth 1k as soon as possible 6. Pede po bang magpareserve ng seats? No. First come first serve sya. 7. What if gusto ko pong pumunta sa both events, pwede po ba? Pwedeng-pwede ! >Kelangan din po bang 2 entry passes ang bilihin ko, sa Bench Trinoma at Bench MOA? Paano kapag isa lang ang binili kong entry pero gusto ko ring pumunta sa isa? Kapag gusto mong makaupo sa 2 events, 2 entry passes ang dapat mong ma-avail, 1 sa Bench Trinoma, 1 sa Bench MOA. Yun nga lang, sa 2nd event which is sa MOA, sa hulilhan ka na makakaupo since kakagaling mo lang ng Trinoma. (eh traffic pa xD) Kapag feeling mo naman ay keri mo naming tumayo sa 2nd event, edi wag ka ng kumuha ng 1 pang entry pass. Makikita mo rin naman sya since open nga yung venue 8. Ano po ba yang Meet & Greet event na yan? Same event rin? Paano mananalo dyan? Yung Meet & Greet with Nichkhun ay same day rin ng Fun Meet. Part sya ng Fun Meet. Hmm (Maybe) katulad ito nung sa SiHae, yung 50 winners per event ang magkakaroon ng chance na magpa-autograph and magpa-picture with Khun sa stage. (ANG SAKLAP PAG DI KA NANALO DIBA T____T lol) Paano mananalo? Kapag swerte ka! (loljk) Syempre dapat may entry pass ka para magkaroon ng chance na manalo ng M&G pass. Kelan malalaman kung nanalo ka? Sa event na mismo. Upon entry, pabubunutin ka sa bowl, isang beses lang. Di namin alam kung ano yung dapat mong mabunot pero pag nabunot mo yon, KHUNGRATULATIONS!! =] 9. So the passes are confirmed if you buy 1k worth of Bench products? It's the meet and greet pass that will be raffled off? YES! Nakuha mo. ;] 10. Basta po ba my entry pass na kahit hindi makasali sa 50 sa M&G, makakapasok pa din po ba at makikita pa din si Nichkhun? Yes yes ^^ may seat ka pa. Kahit nga di ka makakuha ng entry pass, makikita mo pa rin siya kasi open yung venue. (parang nung sa SiHae lang) 11. Sa Trinoma Activity Center po ba gaganapin yung sa Trinoma? Eh yung sa MOA? Most likely sa Trinoma Activity Center. Sa MOA, we’re not yet sure. We will update you. 12. Can you give us updates on how many passes are still available? Sure! We will probably contact Bench Ayala Trinoma and Bench MOA from time to time to know how many passes are still available. Just follow our twitter acc > @NichkhunPH and like our facebook page http://www.facebook.com/NichkhunPHILIPPINES for fun meet updates! (maka-promote oh teehee) If you have further questions, just tweet NPH! Thank you and see you at the fun meet!
Timeline Photos
PLEASE SHARE THIS POST. Read this before asking qu
6 months ago
Ghelay Padamihan ng comment.. wag paulit ulit na sagot ha.. haha "What Is Love" -ENGLISH TAGLISH go!!!
6 months ago
Andrew Good Morning Philippines. Sama pakiramdam ko almost one week ubo,t sipon ko sakit sa ulo. Sana maalis ka na. Hahaha
6 months ago
Kristita Many a new foreign domestic worker has been called STUPID for any number of reason: She cannot understand English, Singlish, Chinese or Malay, naturally. A Filipino maid's English is admittedly not the Queen's English and is, more often than not, ak Read more ...
in to Taglish. Indonesian should be excused for not understanding what some Singaporeans pass off as Malay for while Malay and Indonesian may be similar, they are not identical.
6 months ago
Poala
Forevermore - Chapter 35 (A Lesbian Love Story)
Nagising si Raffy sa matinding sikat ng araw na dumadapo sa nakapikit pa niyang mga mata, pupungay pungay na kinapa niya ang tabi para hanapin ang bulto ni Kristle, agad na nagmulat siya ng mata at napabalikwas ng walang mahagilap ang kamay niya.   Read more ...
“Good morning!”, nakita niya ang dalaga na papalapit sa kanya mula sa pintuan, “breakfast in bed?” nakangiting sabi nito sa kanya habang inilalapag sa lamesa sa tabi ng kama ang dala nitong pagkain. “Maaga kasi akong nagising, kinalikot ko na yung laman ng kitchen mo. Kaso wala palang laman.”, natatawang sabi nito.   “Saan ka kumuha ng pagkain?”, lihim na kinikilig na naman siya sa pagiging maalalahanin ng dalaga, lumapit ito sa kanya at hinalikan siya sa pisngi, napakunot ang noo niya sa ginawa nito.   “Hindi mo ba nagustuhan?”, napalitan ng kalungkutan ang kanina’y nakangiting mukha nito, “Bumaba ako kanina, sarado pa ang mall kaya hinanap ko yung palengke.”   Hindi naman kasi siya nalungkot dahil sa ginawang pagluluto nito, bakit naman kasi sa pisngi lang ito humalik. Inayos niya ang sarili at umupo sa gilid ng kama. “Oh, gumala ka na pala kanina.”, hinatak niya ito dahilan para mapaupo ito sa binti niya, langhap na langhap niya ang amoy gatasna balat nito, hindi ito ang pabango ng dalaga, natural na amoy iyon ng dalaga na noon pa man ay kinahuhumalingan na niya. Hindi niya napigilan ang sariling halikan ang balikat nito, naramdaman niya ang paninigas ng katawan ng dalaga dahilan para itigil niya ang ginagawa. Humarap ito sa kanya habang nananatiling nakaupo sa kandungan niya, nagtama ang paningin nila habang unti unting lumalapit ang mukha nila sa isa’t isa.   Nagpakawala ng mahinang ungol ang dalaga ng maglapat ang kanilang mga labi, ipinuwesto niya ang kamay niya sa likuran nito para mas lalong magkalapit ang nag-aalab nilang mga katawam. Nabuwal ang balanse nila hanggang sa maramdaman niya ang paglapat ng kanyang likod sa malambot na kama habang nananatiling magkahinang ang kanilang mga labi. Nagsimula ng maglakbay ang kamay niya papasok sa ilalim ng suot nitong T-shirt, ramdam niya ang init na nagmumula sa makinis na balat nito na naghahatid naman sa kanya ng matinding pagkasabik. Naging mas maalab ang halik na pinagsasaluhan nila, mas ninanamnam ang bawat sulok ng bibig ng isa’t isa, mas naging mapaghangad at mapusok.   Nadadarang siya sa matinding init na pinagsasaluhan nilang dalawa, humugot siya ng lakas upang siya naman ang mapunta sa itaas nito, sinimulan niyang pupugin muli ng halik ang mga labi nito pababa sa punong tainga nito dahilan para mapaliyad ito sa matinding pagnanasa, pinagapang niya ang halik papunta sa leeg nito habang naglalakbay naman ang kanyang kamay papasok sa pang-itaas nito ngunit inihinto niya din kaagad bago pa man tuluyang makarating sa dibdib nito. Hindi niya namalayan na napasok na pala ng dalaga ang loob ng damit niya gamit ang isang kamay nito habang nilalaro ng mga daliri nito ang pagitan ng dibdib niya, hindi niya gustong biglain si Kristle o madaliin, nag-ipon siya ng lakas ng loob para pigilan ang dalaga bago muling kinintilan ng banayad na halik ang mga labi nito.   Tinitigan siya ng mabuti ng dalaga, nakita niya ang pakadismaya sa mala-anghel nitong mukha na agad din namang napalitan ng pang-unawa. “I love you, Raf.”, nakangiti ng sabi nito.   “I love you more, baby. Tara na, let’s eat?”, tumayo ito at saka inayos ang sarili, kinuha nito ang pagkain sa lamesa. Ayaw pa nga sana nitong saluhan siya ngunit nagpumilit siyang sabayan siya nito sa pagkain. Pagkatapos kumain ay naghanda na sila kaagad para umalis.   “We’re almost there. Are you ready?”, tanong niya sa dalaga habang ang mga mata ay nakatutok parin sa kalsada, ilang oras narin silang nasa byahe papunta sa pamilya nito sa Bataan.   Inalis nito ang pagkakatingin sa bintana pagkatapos ay marahang pinisil nito ang binti niya, “I’ll be fine as long as you’re with me.”, mabilis na nilingon niya ito para bigyan ng isang ngiti.   Halos kalahating oras pa ang lumipas bago nila narating ang bahay nito sa Mariveles, Bataan. Ipinarada niya ang kotse sa tapat ng bakuran ng isang hindi kalakihang bahay kung saan raw nakatira ang nanay at tatay nito. Malaki ang bakuran na natataniman ng samo’t saring mga halaman at bulaklak, nakita niya ang nanay nito na napahinto sa pagwawalis ng bakuran upang hintayin kung sino ang nagmamay-ari ng sasakyan, tinted ang sasakyan niya kaya sigurado siyang hindi nito alam maaaninag kung sino ang laman nito. Bago bumaba ay nagpakawala muna ng malalim na buntong hininga si Kristle, inilapit niya ang katawan sa dalaga upang bigyan ito ng halik sa mga labi habang mahigpit parin ang pagkakahawak niya sa nanginginig nitong mga kamay.   “Let’s go?”, tanong niya sa dalaga, hinalikan muli niya ang mga labi nito bago ito tumango bilang pagsang-ayon. Sinundan niya ang dalaga ng bumaba ito sa sasakyan, humahagos na tinakbo ng ina nito si Kristle para salubungin ng mga halik at yakap, tila sabik na sabik ito sa nawala nitong anak, gumanti rin ng yakap ang dalaga.   “Nay, si Raffy nga pala.”tumingin sa direksyon niya si Kristle dahilan para lingunin rin siya ng ina nito.    Nabigla ang matanda ng maalala kung sino ang katabi ng anak, para itong nakakita ng multo dahil biglang nagkulay suka ang kanina’y masaya nitong mukha. “Raff—ael!”, hindi alam ng matanda kung dapat ba siya nitong salubungin ng yakap o kung tatalikuran ba sila nito. “Anong ginagawa niyo dito?”, baling nito sa anak ng makabawi sa pagkabigla.   “Nay, may kailangan lang po kaming malaman. Nandiyan po ba sa loob si itay?” tanong nito sa ina, batid niya na matindi ang kaba ng dalaga ng mabanggit nito ang ama.   “Natutulog ang tatay mo, lasing  na naman kagabi.” bakas ang lungkot sa mukha ng matanda, “Hali kayo’t pumasok na sa loob.”, hindi maitatago nito ang matinding kabang  nararamdaman dahil sa panginginig ng boses nito.   Iginiya sila ng matanda papasok sa bahay nito, sinigurado muna nito na tulog pa ang asawa bago sila tuluyang pinatuloy sa loob ng bahay at saka iginiya paupo sa sofa. Kumuha ito ng maiinom at konting makakain sa kusna bago muling bumalik sa tanggapan, “Kayo ba ay nagtanghalian na?” tanong nito sa kanila.   “Kumain na po kami kanina sa daan, Nay.” magalang na sagot ni Kristle. Nagmamasid lamang siya sa ginagawa ng dalawa.   “Raffael, anak, kamusta ka na?” hindi katulad kanina, nakangiti na ang matanda habang nakikipagusap sa kanya.   “Maayos naman po.” nakangiti ngunit matipid na sagot niya, tinatantya parin kasi niya ang matanda.   “Nay, hindi na po ako magpapaligoyligoy, kaya po kami nandito ni Raffy kasi gusto naming malaman kung ano talaga ang nangyari bago po ako maaksidente.” matapat na sabi ni Kristle, kinuha ng dalaga ang kamay niya na tila kumukuha ng lakas ng loob galing sa kanya.   Bumalik ang maputlang mukha ng matanda ngunit mas kulay sula ito ngayon  kumpara kanina, hindi rin ito kaagad nakapagsalita habang nakatitig lamang sa magkahawak paring mga kamay nila ng dalaga. “Anak, hindi ko alam kung paano ito sasabihin sayo. Alam mo naman kung gaano kita kamahal diba?” halos maluhaluha ng sabi ng matanda, nakatingin lamang sila ni Kristle habang hinihintay ang susunod na sasabihin nito, “Siguro ngayon na ang tamang panahon para malaman mo ang totoo,” pumatak ang luha mula sa mga mata nito, “pasensya na kung hindi kita napagtanggol noon pero ginawa ko naman ang lahat para mailigtas kita. Noong una, ayoko talagang kunsintihin ang relasyon ninyong dalawa pero nung nakita kong napapasaya ka ni Raffael, natanggap ko na, mas gugustuhin kong makita kang masaya kaysa pilitin kita sa bagay na hindi mo naman gusto.”, humigpit ang pagkakahawak ni Kristle sa kamay niya, nagsimula naring umagos ang luha nito sa magkabilang pisngi, “kaso ang tatay mo, hindi niya matanggap, galit na galit siya noon ng malaman niyang nakikipagrelasyon ka na sa babae,” pinipigilan niya ang mga luha sa pagpatak, dapat ay maging matatag siya sa mga ganitong sitwasyon, “Kristle, anak, patawarin mo ang ama mo sa nagawa niya sayo, maniwala ka, mahal ka ng ama mo at pinagdudusahan niya ang nangyari.” pagpapatuloy nito.   Nang maalala ang sinabi ni Lawrence tungkol sa ginawa ng ama ni Kristle sa anak, hindi niya napigilang ikuyom ang isa niyang kamay sa sobrang galit na nararamdaman laban sa ama nito. Hindi pa niya nasasabi sa dalaga ang totoong nangyari dahil wala siyang karapatan, ang magulang mismo nito ang dapat magkwento sa dalaga. “Ano po bang nangyari?” nagtatakang tanong ni Kristle sa ina.   Humugot ng malalim na hininga ang matanda bago muling nagsalita, “Nang malaman ng ama mo, ikinulong ka niya at pilit niyang sinisi ang sarili niya sa nangyari sayo. Noong una —madalas na sinisigawan ka lang niya pero nung—mas madalas na siyang umuuwi ng lasing, — nagsimula na siyang manakit.” humihikbi na ang matanda sa pagitan ng bawat salita, “pasensya na—anak at hindi kita napag—tanggol sa ama mo.”   Nilingon ni Raffy si Kristle upang matiyak na maayos ang dalaga, humihikbi narin ito at patuloy parin sa pag-iyak, niyakap niya ang dalaga dahil ramdam niya na sobrang mabigat ang dinadala nito ngayon, naikwento sa kanya nito na hindi na maayos ang pakikitungo ng ama simula ng magising ito sa ospital, alam niya kung gaano kaimportante sa dalaga ang pamilya nito kaya hindi niya maisip kung gaano kahirap para sa dalaga ang sitwasyon.   “Sana mapatawad mo pa ako, anak.”, sabay na napalingon sila sa pinanggalingan ng boses, nakatayo sa tapat ng pintuan ng isang silid ang bulto ng ama nito, umiiyak at puno ng pagsusumamo.   “Tay.”, malungkot ngunit puno ng pagkasabik na sabi ni Kristle. Lumapit ang ama nito at lumuhod sa tapat ng dalaga, “Tay, wag mong gawin yan.”   “Hindi, kasalanan  ko. Malaki ang naging kasalanan ko sayo, anak. Hindi kita dapat pinagbuhatan ng kamay, dapat hinayaan nalang kitang maging masaya, nasaktan kita. Kulang pa ang pagluhod ko para pagbayaran lahat ng nagawa kong kasalanan sayo.” hindi na niya napigilan ang paghagulgol, kita niya ang sinseridad sa sinasabi ng lalaki, “Patawarin mo ko anak!” umiiyak ng sabi nito.   Buong pagmamahal na niyakap ni Kristle ang ama, “Tay, wala naman akong ibang pinangarap kundi mayakap kayo.”, matagal  na nagyakap ang mag-ama, tila bumabawi sa panahong lumipas. Kahit nagagalit parin siya sa ama nito, alam niyang mas makakabuti kung maayos ang samahan ng dalawa, alam niyang mas ikasisiya ng dalaga ang magpatawad lalo na kung tungkol sa pamilya nito.   “Anak, mahal na mahal kita. Pinagsisisihan ko lahat ng nagawa ko sayo!”, mas tumindi ang pagyugyog ng balikat ng matandang lalaki ng hapitin ni Kristle sa mas mahigpit na yakap ang ama.   Pinilit sila ng mga magulang nito na magpalipas pa ng ilang araw dito sa Bataan, gusto raw ng mga ito na makasama ng mas matagal ang anak lalo pa’t naayos na nila ang sigalot sa pagitan ng isa’t isa, mabuti na lamang at bago pa man sila umalis ng Manila ay dumaan na sila ng kanya kanyang opisina para ibilin sa iba ang mga trabahong maiiwan nila.   Tinanggap narin ng mga magulang nito na silang dalawa ni Kristle ang tunay na nagmamahalan. Nang magtanong ang mga ito tungkol kay Nico, napilitan silang ikwento ang buong mangyayari sa likod ng aksidente ng dalaga, hindi man makapaniwala sumangayon ang mga ito na pagbayarin ang binata sa ginawa nitong kasalanan sa kanila. Nakita niya ang saya sa mukha ni Kristle simula ng nagkaayos ang mag-ama, hindi umalis ang matandang lalaki para uminom tulad ng nakagawian nito noon, pinagsilbihan sila ng mag-asawa malayong malayo sa iniisip niyang kahihinatnan ng pagpunta nila doon; inaasahan kasi niyang itataboy sila ng dalawa dahil hindi matatanggap ng mga ito ang relasyon nila ni Kristle.   “Baby! Anong iniisip mo?” tanong ni Kristle sa kanya habang nakahiga sila sa kama, buong araw  niyang pinuna ang pagtawag ni Kristle sa kanya gamit ang pangalan niya, mas gusto niyang tinatawag siya nito katulad ng pagtawag nito dati sa kanya. Dahil iilan lamang ang kwarto sa bahay, labag man sa kalooban ay napilitan ang magulang nito na pabayaan silang matulog sa iisang kwarto.   “Wala naman, babe.” niyakap niya ang dalaga sa beywang nito.   “Sus! Kanina pa humahaba yang nguso mo eh! Ano ngang iniisip mo?” pangungulit nito sa kanya. Wala naman talaga siyang iniisip maliban sa dalaga at kung gaano kabilis ang mga nangyayari sa kanila, masaya siya ngunit natatakot rin siyang baka may humadlang na naman sa kasiyahan nilang dalawa.   “Kiss!” ngumuso siya sa dalaga, tawang tawa naman ito sa itsura niya.   “Ayoko nga! Pilitin mo muna ako.” nagpapacute na sabi nito.   “Tseeeeee!” umarte siyang nagtatampo dito at saka tinalikuran ang dalaga.   Lumipas ang ilang minuto, wala siyang narinig na kahit isang salita mula sa dalaga, kating-kati na siyang lingunin ito ngunit nananaig ang kagustuhan niyang maasar ito sa kanya. Hinahatak na siya ng antok, ipipikit na sana niya ang mga mata ng may maramdamang mainit na hininga sa bandang leeg niya.   “Ohh—! Anong ginagawa—moo?”, nakikiliti siya sa pagdampi ng hangin sa balat niya, hindi nagsalita ang dalaga sa halip ay naramdaman niya ang paglapat ng mga labi nito upang pupugin ng halik ang isa sa pinakasensitibong parte ng katawan niya.  
7 months ago
Tonguetiedbabe Sobrang nakakakilig ni Wade Rivas! Ang smooth ng lines! Mygosh! I can't help but compare it to my own fictional boys.. yun ata ang kulang. Pampakilig. Galing ni Jonaxx!
7 months ago
Nur Note: bang lumugay pa in bunoh sunugun da in nkapin kabayan minsan in bay nmuh nka 3 syunog. In bangkerohan, Aplaya iban Cosac sunog kahapon iban tahkisa ra. RIO HONDO RESIDENTS UPDATE : UPDATE: As of Sept. 25. Ini in mga confirmed na nasunog na: Ba Read more ...
y namuh, Campo muslim, Lungan gihtung, Hongkong village, Aplaya, 1/2 sin Cosac, House sin bargy chairman, Sampaloc sampay pa lawom, Fishpond duhol 5 bay ra, Fishpond bangkerohan pa taytayan, Fishpond bunkhouse, Fishpond tao paata. Waypa nasunog: Almakhdum, lupa2x, 3/4 sin laud2x. kabingaan, Fisheries, Elementary school, Mindeva, sittis, Fishpond masjid, kabaayan halawom sin higad fishpond, Fishpond kanda pah hji Ibbong harap pa duhol. Alma Store, Hanna iban Fatima store higad dan bay dakuman nakapin. Note: bang lumugay pa in bunoh sunugun da in nkapin kabayan minsan in bay nmuh nka 3 syunog. In bangkerohan, Aplaya iban Cosac sunog kahapon iban tahkisa ra.
7 months ago
Bi Marygrace Soriano since 2 years of existence ni mj.. your working abroad na.. 7years old na si mj. so 5years ka na jan and still running... the receipts you posted sana alam mo kung gano kaliit yan..and sana monthly yan. your son is studying.. you kn Read more ...
ow how much the fare? the payments in the school? the allowance? the food everyday? me working i can spend 4h a day.. and kulang ang sahod ko... pag nagtipid 3h is enough.. sa batang magasto na nagaaral pa? can you compute it? and just want to tell to youi na wala akong utang na loob sayo.. kame! kaw ang me utang na loob samen.. alam mo kung baket? dba anak mo si mj?unfortunately! alam mo kung gano kahirap maghatid ng bata sa skul.. maghapon ka dun ng wala kang gnagawa.. thanks god wala ka pang isang buwan na gnawa mo yun.. pero hirap ka.. na naiinis ka at mainit at madumi.. feeling na agad? alam mo i salute you for being vigilant... pero yung pagiging vigilant mo eh sa mga pagkakamali lang ng kuya ko.. eh sana makita mo mga ginagawa nya.. yes he's responsibility.. pero you know your responcibility too as a mother.. kung astang nanay ka nga talaga.. as i can see in your photos your having fun every sunday... tama ako diba? yes according to my sister bernadette mahirap mag work abroad.. which is true.. pero as i can see you parang hindi naman... 5years.. imagine? walang nangyayareng nakikita.. ano yung padala mo? saan? yang 12 receipts? worth 3k? 36k a year? take note d monthly ya.. alam mo yan.. d kita sinabihang basura o kahit sino samen.. pero sa pinapakita mo.. mas maganda pa basura sayo..loka-loka.. you know how kind is my brother.. if he want 2 change you matagal na.. buti nga natauhan ka according to you..how lucky is my brother! thanks to you.. just wone advice.. think twice.. kung d kaya ng utang apatin mo... taglish to madali lang maintindihan.
7 months ago
Mga Ano na? Gising pa ba kayo mga ka-MBP? Oh ito pampagising, hihirit ako ng english ah, kaya dapat english din sagot n'yo! Magkakasubukan tayo ngayon. Dapat powerful ang english yung medyo dumu dugo na ilong habang nagtatype, para enjoy tayo lahat mag Read more ...
basa ng comments (haha!) Ok ito na! "Do infant enjoy infancy as much as adults enjoys adultery?" GO GO GO! Admin KEN
7 months ago
Sum Kay simsimi ako nagtatanong ng chords XD
8 months ago
ArLene Conversati0n : RUBY : so u r the EX of my boi. ARLENE : yep y ? RUBY : so kw yung kwekwento nia skin. ARLENE : na an0? RUBY : secret!!! ARLENE : K. d0t. RUBY : c ARLENE : nice ! push mu yan a. a ikaw paLa yun .. Tingnan mu nga naman n0eh ? . RUBY : Read more ...
wt do u mean ARLENE : nevermind RUBY : wew ah ok push!!! RUBY : so umiyak k daw nun ngbryk keu? ARLENE : maLamang ! ikaw masaya ka ? RUBY : alam mu naman pela tinanung mu pah ARLENE : OKAY ! CONGRATS !:D RUBY : welcome. . xenxia na ahh aq kc ang pinili, ARLENE : i kn0w nice judgemental mu pela ARLENE : ok lang d nan ako nainsecure ee.. actually natawa pa nga ko ikaw lang pala . RUBY : wow parang ang ganda mu naman teh..wew site mu kc ang facelak mu ARLENE : Wew teh, tumingin ka kaya sa saLamin Baka sariLi mu yang pinagsasabihan mo RUBY : wow confident mu teh.. bawal magbuhat ng upuan ngaun. ARLENE : maski san ka magtan0ng ! RUBY : wew really. gutom lang yan teh ARLENE : gut0m ? ikaw ata tong mukang gut0m ee.. parang d pinakaen ng isang ta0n RUBY : ehh slim teh sunga lan ang peg ARLENE : Wew ! daw ? nagpapatawa kaba ? RUBY : hehe sunga tlga ARLENE : pinagsasaBihan mu Ba sariLi mo ? RUBY : sunga tlga itis!! cnu b kausap q , ikaw db2,hay naku ARLENE : BuB-BuB ka ! mas BONA ka naman a murat wat did you think of me thinkin of y0u ? .. RUBY : thinking of me? maybe kc nga naman pu aq ang gf nia . crazy gurl ARLENE : kung wa mu knows magsytsung ng mabyonda pwes mainam pang wag ka nalang magsaLita ! wala ka sa Lugar wow ! crazy gurL ? pinagsasabihan mu sariLi mo ? RUBY : naman d nga ARLENE : haLata nga ! RUBY : wew tawa n naman to RUBY : natatawa kc aq sayo ARLENE : Mas lalo na ako :D HAHAHA ! RUBY : wew d nga ARLENE : Oo nga Bat ayaw m0ng maniwaLa HAHAHA ! antaas ng seLf c0nfidence m0ng maganda ka teh, RUBY : wow wula aqng cnsv ahh gurl. hehehe see insecure lang yan ARLENE : at sang parte nan sana ao maiinsecure teh ? aBer ! ??? HAHAHA! RUBY : ndi q alam peo d way n mgsalita eh halata teh. ARLENE : feeL mu Lang yun Tawa nga ako ng tawa say0 ee.. HAHAHA ! ayaw mu nun.. ? RUBY : oh really kitam met baka mapisi ta ngiwat mu awan nukan hehe ARLENE : HAHAHA ! FUNNY
8 months ago
No Panagtalek...maysa nga tengngel tayo nga balikas iti asinno may asawa ..gayem wenno pada tayo nga tao. Napadas u kadin kakabsat nga naperdi ti panagtalek u iti siasinno man?
8 months ago
Jane Please hide my identity.I just want to share my story para naman ma prove na di lahat ng kabit ay masama.nagsimula ang lahat when I work in Saudi arabia as a domestic helper.tumakas ako sa employer ko kasi di kami pinapasahod,halos di pakainin. Actu Read more ...
ally tatlo kami pero nagkanya kanya nung makahanap ng bagong work.kahit TNT ako nakapasok ako ng work sa prinsesa.dun ko nakilala ang lalaking minahal ko.just call him Arnel. bale naging textmate kami. He is 14 years older than me may iba pa akong mga katext pero sa kanya ako nainlove.basta ang alam ko binata siya.tumanda DAW siya sa Saudi dahil na indespair siya at nawalan siya ng time sa love. isinuko ko ang lahat sa kanya. hanggang sa nagkalaptop ako, nakapag FB. Naisip ko na gumawa ng ibang account and nagpanggap ako na ako siya just to get some more details about him. Until nakachat ko pinsan niya.akala ng pinsan niya si Arnel yon. Don ko nalaman na may pamilya na siya sa Pinas. Para akong pinagsakluban ng langit at lupa. sobrang sakit. I confronted him.nakipaghiwalay ako. Pero mahal na mahal ko siya. kaya kahit alam kong mali niyakap ko ang kasalanan at nakipagbalikan sa kanya. hanggang sa nagsama kami kahit bawal sa Saudi ang ganon. Dun ko nakita na di man lang magmessage ang asawa niya kahit sa special occasion. Ask ko si Arnel bakit wala FB asawa niya ayaw daw, wala daw hilig. kahit once a week na skype sana wala dahil ayaw daw ng asawa magtext lang kung kailangan ng pera. Ako pa nagsasabi kay Arnel na kahit nagkaroon siya ng kabit wag na wag niya pabayaan mag-iina niya. Nagkaroon kami ng baby pero namatay. yon na siguro ang parusa NIYA sa amin. Hanggang sa last MAY nakauwi ako ng Pinas. I decided to break up with him kahit ayaw niya. kahit mahal na mahal ko siya pinakawalan ko siya dahil alam kong may nagmamay ari na sa kanya. Thank you miss jane.sana ma post mo po life story ko.-Faye Sis, Pa-comment..Ang swerte naman ni Arnel may FUBU sa abroad. Nakailan na kaya sya?
8 months ago
Carina Ang daming hndi online... hahahahahahaha..alam na Naanud na wari ng baha.. hahahahaha..supla nmn..joke laang
8 months ago
Ricky People maybe unkind just be kind. They may cheat on you, just be honest. They may forget your deeds, just do good. In the end, its between you and God not you and them. Ingat sa malakas na ulan at baha just stay at home kung wala namang mahalagang la Read more ...
karin...God bless us be still.
8 months ago
K .............education can do for you..., it's like a strong, very firm feather that can make you fly way above the universe, wisdom & enlightenment wise! It's the only tasteless food on earth but the most effective one to be healthy. ..............
8 months ago
Bingo Aug 13 At dahil may humiling na sana ay gawin kong tagalog ang PATAKARAN, para daw sa isang tulad nya na hindi masyadong palagay ang loob sa ingles, ito ay sinubukan kong pagbigyan. (Tinatawanan ako ng aking anak dahil kaharap ko ang isang "ENGLISH Read more ...
-TAGALOG dictionary" para makatulong sa akin na gawin ito.) Isang mapangahas na hamon para sa akin ito, at sana, hiling at dalangin ko na maging MALINAW at magkaroon ng magandang resulta! (pramis, lalong sumakit ang ulo ko at inabot ako ng syam syam sa pagsalin ng PATAKARAN sa pahayag na TAGALOG at siniguradong walang ingles na salita maliban na lamang doon sa kinakailangan na salita tulad ng "ATTENDANCE CHECK", "BINGODIKZ", "FAN SIGN", "LIKE"). Kaya heto na at inyo nang BASAHIN ang PATAKARAN ng ating palaro sa TAGALOG na pahayag. ---------------------------------------------------------------------- Pampamunuang MEKANIKO at PATAKARAN para sa ating palaro na BINGO ng BARKADAHAN. Mekaniko ng LARO: Magpasa ng kahit anong labinlima (15) na numero (pagitan ng 1 hanggang 75) na dapat ay SUNOD SUNOD, kapag ang KUBOL o TANGHALAN ng PALISTAHAN ay BUKAS na. Walang eskalera na disenyo tulad ng 1-2-3-4-5-6-7-8-9-10-11-12-13-14-15. Pwede na magkasunod tulad ng 1-2-3 o 13-14-15 kung yun talaga ang masuwerteng numero o may sadyang kahulugan ang mga numero na ito para sa inyo. Pero hindi pwede na 5 hanggang 15 na numero na sunod sunod. Pinakamarami na ang TATLO (3) na sunod sunod at ito ay aking pinahihintulutan. -------------------------------------------------- PATAKARAN ng LARO: ----->BUKAS para sa lahat at walang kinakailangan na ipasang "FAN SIGN". Labis na nirerekomenda lamang na bigyang pansin at BASAHIN ang PASKIL ng mga PATAKARAN. ----->WALANG "LIKE", WALA ding "BINGO" (Kailangan naka "LIKE" sa bawat PASKIL (POST) at PAHINA (PAGE) at higit sa lahat, sa TANGHALAN ng PALISTAHAN (REGISTRATION BOOTH). ----->WALANG KOMENTO, WALA ding BINGO (bawat PASKIL (POST) sa palaro ng BINGO) ----->LIMANG MINUTO LAMANG! Ihayag o isigaw ang inyong BINGO sa loob lamang ng LIMANG (5) MINUTO, kung hindi, ito ay mawawalan ng BISA, HALAGA o KABULUHAN. Kailangan din na IHAYAG o ISIGAW ang BINGO sa loob ng mga PANGKAT (sets) kung saan kayo nagBINGO. ----->Hindi pinahihintulutan na mag AYOS ng komento (edited comment) kung saan nakalagay ang inyong inilista na mga numero. ----->DALAWA (2) lamang ang mananalo kada laro. Isa para sa UNANG sumigaw ng "BINGO" at ang isa naman ay para sa UNANG NUMERO na natawag, at ito ay gagawin ng sunod sunod. Sa kung anuman na resulta, at mayroong nag "BINGO" higit sa isa sa parehong numero, ang UNANG sumigaw ng "BINGO" kasama ng mga kanyang inilistang numero, PANGKAT ng numero (sets number), at kung ano or saan ang BININGO nila (letra at numero) ay sya ang ating magiging opisyal na nagtagumpay o panalo. Mahigpit na IPINAPATUPAD ang patakaran na ito kaya huwag isawalang bahala. ----->Ito ay kailangan na kailangan. Ang pagtawag lamang ng "BINGO", pagkatapos, ipapaskil ang lahat ng mga kailangan impormasyon sa susunod na komento ay HINDI maaaring tanggapin. LAHAT ng TAMANG IMPORMASYON ay kailangan magkakasama sa IISANG komento lamang kasama ng pagsigaw ng "BINGO". ----->Ang pag gamit ng maraming "Accounts" ay hindi HIHIMUKIN. Ang PUNTOS ay hindi pag sasamahin sa ibang "accounts". Kung anong "accounts" and inyong ginamit at kung saan kayo nanalo, doon lamang kayo bibigyan ng puntos. ----->Sundin ang PATAKARAN at DIREKSIYON. Ang paglubag o hindi sumunod sa mga ito ay mawawalan ng BISA o HALAGA ang inyong pagsigaw ng BINGO at walang pabuya o puntos ang ibibigay kung ito ay mangyayari. WALANG IKSEMSYON at WALANG EKSEPSYON. Kaya nga dapat laging ALERTO! ----->Nasa aking mabuting pagpapasiya kung magbibigay ako ng konsiderasyon o hindi. Kung sa may pangyayari na hindi magka ayon o hindi nagkakatugunan, bilang pundador o tagapagtatag ng natatanging PAHINA na ito, ang aking DESISYON ang huling pangungusap. 800php 2nd---->600php 3rd---->400php + 5 Gantimpalang pampalubag-loob na 200php LOAD bawat isa. ----->Ang puntos ay pwedeng makuha sa pamamagitan ng pagpapanalo sa palaro ng BINGO. at saka/o kaya'y sa pamamagitan ng pagkuha ng bonus na puntos na aking ibibigay nang walang piling oras o araw at ito ay isang pasumala lamang. ----->Ang TATLO (3) na may mataas na puntos pagdating ng huling araw ng palaro ay sila ang panalo at makakakuha ng mga katugon na premyo (una, ikalawa at ikatlong premyo). ----->Bawat buwan, ang mga puntos ay babalik sa bokya, wala, sero para sa ating TATLONG nanalo sa nakaraan na pangkat lamang. Lahat ng mga natitirang aktibo na "BINGODIKZ" na may puntos ay magpapatuloy sa laro kasama ng kanilang nakamtan na puntos. ============================================= KARAGDAGANG PABUYA: Isang palaro sa loob ng LARO. ----->Espesyal na PARIPA para sa PERPEKTONG PAGDALO o pagsali sa PALARO ng BARKADAHAN araw araw. May natatanging pabuya o misteryong pampalubag loob para sa mananalo dito sa PARIPA. Para magkaroon ng pagkakataon na makasama sa ESPESYAL na PARIPA, ang isang BINGODIK ay kailangang makisali o makilahok sa ating "ATTENDANCE CHECK" sa oras o panahon na ito ay naka PASKIL, at kailangan din na dumalo o makilaro ng kahit 2 sa palaro ng BINGO araw araw (Bingo o BIGO). Kaya kung ikaw ay hindi nakikilahok sa "ATTENDANCE CHECK" o kaya ay naglaro lamang ng isang beses sa isang araw, o hindi ka nakalaro kahit isa sa isang araw, HINDI ka na bagay na mapasali na sa PARIPA. Tandaan, ito ay ESPESYAL na PARIPA para sa PERPEKTONG PAGDALO o PAGSALI sa PALARO ng BINGO ng BARKADAHAN at KARAGDAGANG PABUYA lamang sa isang BINGODIK na araw araw na sumusuporta sa PAHINA at bilang ganti na rin para sa patuloy at walang sawang pakikihalubilo at pagbibigay ng kanilang oras. Huwag nyo pong irerehistro ang inyong mga numero para sa BINGO dito. Ang TANGHALAN ng PALISTAHAN ay makikita sa ibang PASKIL (kapag naka bukas na ang PALISTAHAN, ito ay makikita sa bukana at unang unang PASKIL na bubulaga sa inyo kung pupunta kayo sa PAHINA mismo). Maraming SALAMAT!
8 months ago
Yuna -- Let me tell you a story about the story of my 2 beloved friends. Let me named them as Kenjie & Athena.. Ooohhhhaaa She's Dating the Gangster lang ang mga name nila.Ahahah :) Sensya na kung TagLish ang pagkagawa. The story begins here: One Read more ...
day, there first met was in their elementary life. It was in grade 3. The boy was transferred to the school of Athena from the city of ****** . Naging mag-classmate sila. Athena had a crush to Kenjie & Kenjie had a crush also to Athena. They became good & very close friends. Pero hndi masusubukan kung hanggang saan ang inyong pagkakaibigan kung walang awayang nangyayari. When they are in high school ay nag-away sila dahil lang sa isang notebook. Kinuha kasi ni Kenjie ang notebook ni Athena at napikon si Athena kaya she punch Kenjie sa mata. Kaya ang dalawa ay di na nag pansinan. Pero nagkabati man din sila. Mas lalo pa silang naging close when they are in 2nd year. Everytime when you look at them, masasabi mo tlagang SILA pero the truth ay hindi pala. Sa sobrang close nila ay naging issue sila sa school. Kinausap pa nga si Kenjie ng kanilang adviser na hwag lalapit kay Athena pero di tlaga nagpatinag ang dalawa. Ganun talaga ang dalawa. Yung crush ni Ahtena kay Kenjie ay nag-iba na. Masaya si Athena pag nakakasama nya si Kenjie yung feeling na parang ok ang lahat. Plano sanang ligawan ni Kenjie si Athena nun pero masyado pa silang mga bata. May ibibigay sanang regalo si Kenjie kay Athena kasi aalis sya pero hndi to nakuha ni Athena kasi nawala ito ng kanilang kaibigan nila. When they are in 3rd year mas lalong tumatag ang friendship nila hanggang sa isang araw ay nanligaw si Kenjie kay Athena pero its through cellphone nga lang. Nag-aalangan ngang sagutin ni Athena si Kenjie nun kasi may girlfriend na ito. Pero sinagot nya man din ito kasi she loved Kenjie deeply. But Athena can't take the status of their relationship, nakipag break sya. Hirap naman kasi maging ganun kaya nagparaya nlng sya. In their 3rd year life, halos wala silang pansinan kahit gusto na makipagbati ni Kenjie ay ayaw ni Athena. Until they reach their 4th year life. It was summer, its Athena's birthday. Ininvite nya si Kenjie at hanggang nakipagbati na sya. Bumalik ang dati nilang pagkakaibigan at nanligaw na naman ulit si Kenjie. but the difference is its in personal at wala na sila nung dati nyang girlfriend. kahit isang taon silang walang pansinan ay hindi nawala ang pagmamahal ni Athena kay Kenjie at ganun din si Kenjie kay Athena. Hanggang sa naging SILA na talaga. Sinagot ni Athena SI kENJIE during their program in Nutrition Month until they have their graduation da hanggang sa nag-college na sila. Both of them face many challenges and they both fight it just to save their relationship. They celebrate their 1st Anniversary na hindi man lang nagkita. Oh! nakakalungkot :( but pinagpatuloy pa rin nila ang relasyon nila kasi they loved each other kahit may tampuhan konti at awayan pero hndi pala talaga matatag ang relasyon nila kasi during the 18th birthday of Athena ay wala si Kenjie kasi nag-papaenroll nun si Kenjie sa isang university sa lugar ng ******* . Even though long distance na ang relationship nila ay pinilit ni Athena na maging matatag kahit sobrang sakit nun. It was 2nd week of July & its Kenjie's birthday. Athena promised that they will celebrate it together with their close friends pag naka-uwi sya at nag celebrate nga sila. Shortcut ko nalang kasi kapagod na mag-type :) One night, it was in July also that Kenjie wants a break-up basta for many reasons at ewan kung anu. Kenjie left Athena. 18 days nalang sana ang natitira to celebrate again their anniversary pero wala na eh. Now, Athena is very sad. She can't focus on her studies. She's not happy as before. Everythings change. Even though she is happy physically but no one could know her feelings inside of her. She is melting. Basta ngayon ay tapos na ang meron sila. Kenjie don't want it anymore & everything. Until now, Athena stills love Kenjie with all her heart. She loves that guy deeply & that guy is her first love. --- oohhhaaaaa !!!! Short-cut nlng ang story nila kasi sobrang haba naman din kung iisahin-isahin pa. Pasensya na din kung wrong grammar ang english ko pero alam ko maiintindihan nyo man din yan. Salamat.
8 months ago
HINDI "Ang hindi marunong magmahal sa sariling wika ay higit pa sa hayop at malansang isda." Dahil ngayon ay buwan ng Agosto, buwan ng wika, ipagmalaki mo na ikaw ay Pilipino, tingnan natin kung gaano kalalim ang iyong kaalaman sa wikang Pilipino! :) Ito Read more ...
ngayon ang hamon ko, ibahagi at isulat ninyo sa purong salitang Pilipino/Tagalog ang pinaka nakakatuwa o pinaka nakakatawang pangyayari sainyo noong unang beses nyong mangibang -bayan. Tandaan, sa purong salitang Pilipino ha, walang tag-lish, walang jejemon. :) Tingnan natin kung sino ang bagsak sa asignaturang Pilipino..:)) >sisa..
8 months ago
Daddies Story time .. MVP ( by La-Sfera HUB ) Chapter 1 Twelve seconds left, last quarter... Score 89-91 in favor to Sta. Rosa... Inbound by jersy number 3 of Batang Shell... Quick cut made by Lopez... Bounce pass from jersy number 3 to number 19, Lope Read more ...
z... Double team by Sy and Dela Cruz of team Sta. Rosa... “Mukang walang mapasahan si Lopez...” “Will he pass the ball or drive and make a desperation shot partner? This is very difficult time for Lopez because two of the most defensive player of team Sta. Rosa are guarding him right now. What can you say partner? Good tactic of coach Larry huh”. Yan ang naririnig ko na usapan ng dalawang Commentator habang nakaipit ako sa dalawang player. Sheeet kailangan ko makaalis kundi tatawagan ako ng 5 seconds violation. Very critical ang mga sandaling ito sapagkat ito na marahil ang huling opensa namin para maka-tie or mailamang ang laban.. Last quarter na kasi ito at less than twenty seconds nalang ang natitira sa oras. Shot clock: Last 12, 11, 10, 9 seconds. “Mukang humahanap ng papasahan si Lopez” sabi ng Announcer/Commentator. Umikot ako para i-pass ang bola sa tagiliran at sakto! Sumunod ang dalawang naka double team sakin. Naiwan ko sila nang halos isang metro at pagkakataon ko na ito para makagawa ng play. Nag-crossover dribble ako papuntang 19 foot three-point line para mas makita ko kung saan ang pwesto ang apat ko pang natitirang team mates... Si Cruz na sentro ng team ay nasa bandang ilalim ng backboard. Almost impossible na makarating ang bola sa kanya unless mas lalapit pa ako sa loob. Pero. pero wala na akong time para gawin yon. Si Fronda na forwad/guard ng team ay guarded naman sa bandang kaliwa. Delikado kung ipapasa ko sa kanya. Yung dalawang natitira sa team nakapasok sa loob ng court ay. never mind nalang. “Props lang naman sila sa loob...” Shot clock: Last 9, 8, 7, 6 seconds... Wala na akong magawa kundi i-shoot ang bola kahit na halos isang metro pa ang layo ko sa labas ng 19-foot line... Napansin ko na hinabol ako ng forward ng kalabang team galing sa loob ng front court. Alam nya marahil na ibabato ko ang bola from three-point line. No choice. I jumped into the air using all of my power and nang matanaw ko ang butas ng ring I released the ball quikly with finely tuned hand-eye coordination. Sa mga oras na ito feeling ko nasa akin ang spirito ng idol kong si Michael Jordan. haha lakas! Shot clock: Last 6, 5, 4, 3 seconds... Priiiiit. Foul ang tawag ni ref. Kapooook! Sheeeet tinamaan ako sa left shoulder. Aray. Nahagip pala ako ng defense. **** bumaliktad ata ang mundo. Nakahiga na pala ako at may nakadagan pang bakulaw. ”Pre ano ba yun? Wala naman sakitan... Laro lang to...” Malakas ang aking tono habang sinasabi ko ang mga linyang yon. Hinawi ko sya at tumayo. nakita ko na dali-daling nagsilapitan ang mga team mates ko na nasa bench. “Ref it was an intentional foul!” Complain ko. Takot lang kasi ako na ma-hard foul at magkaroon ng serious injury at baka yun pa ang maging dahilan ng pagtigil ko sa basketball. Natatakot ako na mangyari yun. Basketball is my life. Hindi ako sinagot ng referee... Medyo badtrip talaga ako pero okey narin kesa walang foul... Kapag intentional foul kasi, may bonus throws ka plus sa inyo pa ang bola. “Mark Mark...” Tawag ni coach.. “Tama na yan, baka i-technical pa tayo.Yari tayo pang nagkataon. Teka okey ka lang ba?” Dagdag pa nya. “Okey lang coach... “ Sambit ko. Mark kahit dalawang puntos lang ang ipasok mo, ayos lang. Para maka-extension tayo. “Foul jersy number 27, Bautista...” sabi ni announcer/commentator. Nakita ko na sumenyas na si ref kaya lumabas na sila coach sa loob ng court. Inahale. Exhale. Sinusubukan kong ikondisyon ang sarili ko. “Sheeeet nasa kamay ko ang panalo ng team...” Pabilis ng pabilis ang tibok ng puso ko. Kabado ako sheeet...” Nag-umpisa na ako maglakad papuntang free-throw line. This time nasa akin ang attention ng lahat. Para akong nasa isang malaking spotlight. Binigay na ni ref ang bola. Umapir muna sakin ang dalawa kong team mates na nasa opposite sides. Naka-pwesto na para sa screen and rebound in case hindi pumasok ang bola. Pumito na si ref senyales na dapat ko nang i-shoot ang bola sa loob ng limang segundo kundi. Mabibigyan ako ng violation. Commentator: “First free-throw by Lopez....” Yumuko na ako at nag-dribble... Unti-unting sumunod ang aking katawan pataas habang ang kaliwa kong kamay ang nagdala ng bola habang ang kanan naman ay nakasuporta. Plaaaaak... Hanep ringless men! Biglang umingay ang audience... Nakakabingi... May mga humihiyaw ng pangalan ko. Lopez... Lopez... Lopez.. “First free-throw... good! Score 90-91” lamang parin ng isa puntos ang team Sta. Rosa sabi ni announcer/commentator. Lumapit ulet *** dalawa kong team mates para umapir. “Secod free-throw.... good! Dead-lock na po ang score!” Grabe ang taas ngg energy sa buong gym. At this point medyo nabawasan na ang kaba ko kasi kahit na pumaltos ang huli kong free-throw eh sigurado parin na makaka-Overtime kame... OT or Overtime pala ang tawag sa 5 minute extension na binibigay sa dalawang team na may tie na score sa basketball. Habang nagdi-dribble ako, napansin ko na lalong lumalakas ang sigawan sa side ng court kung saan ako nagpi-free throw. BOOOOOOH! Sigaw ng mga supporters ng kabilang team. Bago ko ibato sa huling tira ko, sumagot naman ako sa kanila. Yun nga lang hindi BOOOOH kundi isang KINDAT. isang nang-iinis na KINDAT tapos isang nakakagagong NGITI. Pang-asar ko yun para naman kwits. Buti nalang at hindi nila ako kinuyog. hehe. __________________________________________________ 2 hours after the game... Mr. Cheng's residence... Sheeet lasshing na ata ako! Ang saya ng gabing ito dahil buong team kumpleto kasama ang mga sponsor namin. Bumaha ng alak at pagkain. Nagbigay kase si Mr. Cheng ng party para sa team. Manalo-matalo meron daw nito sabi ng Negosyanteng intsik. Dala-dala kase namin ang pangalan ng Shell branch niya. Aba promotion din yun, kung saan-saan kaya kame dumadayong bayan pag may laban. Halatang-halata na mahilig talaga siya sa basketball. Every year may ini-sponsoran syang team sa liga. Kame nga pala ang tinanghal na CHAMPION ng inter-Commercial Basketball tournament. Hindi ko pala nayari ang kwento ko sa laban namin kanina. Pumasok ang last free-throw ko. Kaya ayun lumamang pa kami ng isang puntos. Nakapag-inbound pa naman sila pero hindi narin nila nagawang makabawi sa nalalabing tatlong segundo ng laro. Nagtala ako ng 29 points sa game. Career high ko yun kaya abot tenga ang ngiti ko. Very confident ako na malakas ang laban ko sa Mythical 5 at syempre ang MVP award bukas. Picture dito, picture doon nga pala ang nangyari kanina after the game. Ang dami ko nang fans. Hehe. _________________________________________________ Calling.... Tumatawag si Mariel, girlfriend ko. “Congratz Mr. Mark Lopez III...” Sayang wala ako sabi nya. “Salamat Santos. Sayang hindi mo nakita kung paano maglaro ang bad boy ng basketball court kanina..” Pagmamayabang ko. “Ang sweet naman pare!” Pang-iinis ng mga kasama ko. Kahit kailan talaga ganyan sila. “Mga gagooo wag kayo maingay” sabi ko sa kanila. Mukang trip nila ako gaguhin ngayon ah. Tumayo ako agad at medyo dumistansya sa kanila. Ilang seconds lang naman ako nawala sa linya kaya okey lang. “Hello. Hello.”, … Mariel. “Santos pasensya medyo nawala ako kanina? Paliwanag ko. “Okey lang. Nasaan ka na ba nyan ngayon Lopez bakit ang ingay ata?” Tanong nya. “Dito sa bahay ng sponsor ng team, konting inuman. Maya-maya uuwi narin ako. Baka hindi na kita masundo ha?” “Okey lang. Isa pa kung bakit ako napatawag kasi straight 16 hours ako tonight. Biglang nag-leave ang kapalitan ko kaya eto no choice kundi mag-reliever.” “Ganon ba? Kawawa naman ang Santos ko. Ayaw mo nun mas mapapabilis ang recovery ng mga patients mo. Sino ba naman ang hindi gagaling kaagad kung ang nurse nila ay kasing ganda mo.” “Nakoooo ka-bola mo Lopez. Be good Mr. Bad Boy” Aba mukang masaya si loko ah. Good na Bad Boy??? Saan kapa. “Oh siya sige na. Diretso uwi kana bukas. Bye na. Bukas puntahan kita jan sa apartment mo, sabay na tayo mag-lunch. Tapos hatid narin kita sa duty mo.” Sagot nya... “Sige hon sabi mo eh” “Awarding pala namin bukas ng 4 PM, sayang wala ka na naman.” “Yaan mo hon babawi nalang ako sayo next time. Ba-bye na Lopez magko-close pa ako ng mga charting” “Bye Santos, love you” “Love you too” ____________________________________________________ Mahirap talaga situation namin, maraming conflicts sa schedule. 5 days a week sya may duty at hindi pa permanent ang schedule Ako naman 3 days lang halos sa school kasi irregular student ako, third year student na ako ngayon. Kick-out ako from Nursing nung first year kaya ayun nag-HRIM nalang ako the following year, first year irregular nga lang. Mariel Santos name ni gf. She is a graduate of BSN and a Registered Nurse by profession for almost three years now. Currently, she is working in a tertiary hospital as staff nurse. Almost 3 years ang agwat ng edad namin, She is 22 and I am 19. Freshman ako nung ligawan ko sya, Freshman as HRIM student ha. Basketball player na ako ng College namin nuon samantalang sya ay Ms. St. Jude University. Lagi ko sya nakikita na nanunuod ng mga laban namin sa basketall. I personally asked for her cellphone number sa mismong loob pa ng class nila. Yun ang pinaka-nakakahiyang bagay na ginawa ko sa buong buhay ko. Sabi nya sakin, kapag natalo daw ng College namin ang College of Nursing sa Intrams, ibibigay daw niya. Hindi lang namin tinalo ang College nila, Champion pa kami that year. Nakuha ko ang Rookie of the year award. Marami syang manliligaw bago pa sya magkaroon ng title, mas dumami pa nung nagkaroon na sya ng crown at hanggang ngayon na kami na anjan parin sila. Madami akong kasabayan sa panliligaw nuon sa kanya pero nung malaman kong crush pala nya ako from her friend mismo na pinsan ko ayun dinaan ko na sa santong paspasan. Duma-move na ako agad. After 10 days ng panliligaw ko, a day before her graduation naging girlfriend ko na si Ms. Saint Jude. _______________________________________________________ After that conversation hindi pa agad ako pumasok. Mga 15 minutes pa siguro bago ako bumalik sa loob. Nagpahangin lang ako ng konti. Nang malapit na ako sa dating kinauupuan ko, saktong paalis naman ni coach. “Pogi bukas 7 PM. Wag male-late. Maya-maya tapusin nyo narin to ha? Pahinga na kayo.. Sige una nako... paalala ni coach bago umalis...” Imbes na magsalita ako, Tumango nalang ako... Medyo nahihilo na kasi ako... Bukas pala ang awarding namin. Formal na iaannounce ang mga team na nanalo at ang announcement of Mythical Five at syempre ang MVP award. Kinalabit ko si Leo, team mate ko. “Brad, Sabay ako sayo maya umuwi. Hindi ko na kasi kaya magdrive ng motor” “Teka paano yung motor mo?” “Iiwan ko nalang muna dito, bukas ko nalang ng umaga kukunin” sagot ko. “Okey bro... No problemo...” 11 PM... 12 MN... 1 PM... 2:30 AM... Napasarap ata ang kwentuhan. Bakit nga ba ganon noh? Natapos na ang game kanina pero yun at yun parin ang topic namin. Syempre this is my night, lagi nga akong bida sa usapan. Ako ata ang hero ng team namin. Haha. Pati ata ako tinatangay sa hangin na ginagawa ko. Kayo ba hinahangin din? Hehe. Medyo may tama na ako alam ko. Nahihilo na kasi ako at alam ko maingay na ako. Nagpaalam na kame kila Mr. Cheng. Pinagpaalam ko muna ang motor ko para iwanan at okey naman daw. Sabay na nga kami nila Leo umuwi, bale tatlo kami. Ako ang una nilang hinatid dahil ako ang pinakamalapit ang uuwian. Pagdating ko sa bahay mga 3 AM na. Umakyat agad ako sa taas, sa kwarto ko. Binukas ko ang ilaw, nagtanggal ng shoes at... at flat on bed na agad. Hindi ko na nakuhang mag-tooth brush at maglinis. _______________________________________________________ Pagdilat ng mata ko nasilaw ako. Sheeeet ang liwanag! Parang orange na liwanag. Kinabahan ako. Ramdam ko rin ang init. Tumatagaktak ang pawis ko. Sheeeet impyerno na ba ito??? Unti-unti kong inaninag ng mabuti ang paligid. Bakti may computer? Bakit may cabinet? Bakit...? Bakit may wall clock pa? Teka... teka kwarto ko to ah? Hehe. Kagigising ko lang pala. Maliwanag kasi nakahawi ang window curtain ng room ko na nakaharap sa bed ko. Mainit kasi tanghali na saka hindi ko na pala nakuhang ibukas ang aircon o kahit man lang fan sa harap ng bed ko. Masakit parin katawan ko, ang hirap bumangon. May hang-over pa ata ako. Pawis na pawis ako. At ang amoy ko? Nevermind! Where's my cellphone? Nadaganan ko pala. Buti hindi nasira. Time check: 3:45 PM 31 messages received... 11 missed calls... “Taena kadami naman...” Agad-agad kong binuksan. Checking... Halos kalahati ng mga text galing kay Mariel... Bakit naman kaya? Message # 1... Hey Mr. Bad boy wer na u? 'u' hehe Message # 2... (Nothing to Display) Message #3... Bakit ayaw mo sagutin tawag ko? Message #4... Anong petsa na??? Bla... bla.. bla... Message #12... Cge gudbye!!! Hindi naman halata na galit sya. Teka. Oo nga pala, nakalimutan ko sheeet! Tinawagan ko agad si Mariel. Mga 3 times pero naka-off. Hayaan ko na muna siguro, mamaya nalang ako mag-explain. Construct ko muna ng mabuti ang palusot ko. Isa pa nasa duty na yun, 3-11 shift kasi sya buong month. Naghubad na ako ng pantaas para ipunas sa pawis ko sa katawan ko. Yuckkk!.Hehe. Ibinukas ko ng todo ang fan at tinapat ang likod ko. Nang medyo naibsan ang init na nararamdaman ko, naghubad nako ng shorts at tuloy-tuloy na sa banyo para maligo. May door nga pala sa closet ko papuntang CR. Nag-toothbrush narin ako at nag-ahit ng balbas. Antagal kong naligo, mga 30 minutes ata tapos nagbihis na ako agad at hinanap ang Ipod ko. Sakto nakita ko naman agad yun sa tabi ng laptop ko at agad ko sinuot ang headset. Naka-off yun kaya walang sounds. Ilang sandali pa ay bumaba na ako para kumain. Habang pababa ako ng hagdan, napansin ko si ate Rosie, kasambay namin, na nanunuod ng tv. Nakita nya ako na pababa ng hagdan at agad naman bumati. “Hello Mak, gwapo ah!” pagbati nya habang nakangiti. “Haaaah? Tanong ko sa kanya. Tinanggal ko ang headset sa kaliwa kong tenga. “Wala. Wala anak. Sabi ko tanghali ka na nagising. Nakooo naman yaya nagsinungaling ka pa eh rinig na rinig ko na gwapo ako, sabi ko sa isip-isip ko. Hehe. Ganyan talaga ako madalas, lagi akong nakasuot ng headset kahit wala naman sounds. Mark hindi na kita ginising ha. Mukang ang sarap ng tulog mo eh. Kain ka muna.” “Yaya nasaan si Lola?” Tanong ko. “Ah hindi ba nya nasabi? Kahapon pa sya wala, birthday daw ng pinsan mong si Lisa. Umuwi ng Manila Next week na daw sya babalik” Hanep ah! Mukang wala nang pakialam ang mahal kong lola sakin, hindi man lang nakuhang magpaalam. “Eh sila Mama at Papa tumawag na po ba?” “Oo hijo kausap ng lola mo kahapon bago sya umalis” “Ahhh ganon ba” maikli ko namang tugon ko. Agad kong pinuntahan ang mesa para kumain, pagbukas ko ng takip isang nag-aanyaya este nakakasukang ****bet! Oh my gulay! Letse gutom na gutom ako tapos eto lang? “Yah wala na bang ibang ulam? Todo na to? You know naman diba na I hate G-o-l-e-y?” ayan napa taglish tuloy ako. “Nutritious yan, kumain ka nyan ikaw nga itong nagbobola” paliwanag nya. Shhhhet ikaw naman kasi Mark choosy ayan tuloy nag-health teaching na si yaya. “I'll try to eat ****bet next time yah, I have to go. May appointment pa ako” sabi ko habang naka-tawa. Ngumiti siya at ngumiti din ako, ngiting aso. Hehe. Umakyat ulit ako saglit sa kwarto para kunin ang wallet ko. Medyo nag-aapura ako. “Oh sya yaya go na me” “Anong oras ka uuwi anak?” tanong nya. “Pwedeng hindi na, pwedeng oo, depende.” biro ko sabay smile ng todo. “Naku masama yan!' binatukan nya ako ng mahina. “Ano yun?' medyo napag-isip ako. “Wag ka magsalita ng ganon anak, masama yun kahit na biro lang” “Ah okey. Kayo naman yah naniniwala pa kayo sa mga ganyan, 21 century na tayo ngayon. Sige po go na talaga me. Bye.” “Oh sige ingats!” mala-John Lloyd nyang sagot. Kasagwa. Hehe. Sheeeet oo nga pala wala akong motor! Iniwan ko nga pala kila Mr.Cheng kagabi. Nag-jeep nalang ako papunta sa bahay nila Mr. Cheng, medyo malapit lang naman yun sa bahay namin. Madali naman ako nakarating sa bahay. Wala ang pamilya Cheng doon nung dumating ako pero pinayagan naman ako pumasok at kuhanin ang motor ko ng katiwala sa bahay. Kilala na kasi ako don kaya walang naging problema. Hindi pa nga pala ako kumakain. Sa Fast food nalang siguro saka take-out narin para kay Mariel pang peace offering. Idadaan ko nalang sa Hospital bago ako umuwi para gumayak.. Nasa 5 PM na nuon kaya medyo nagmamadali na ako. 7 PM kasi ang awarding, na-excite tuloy ako. Wala naman masyado sasakyan sa daan kaya medyo mabilis ang takbo ko hanggang sa unti-unti akong nag-menor dahil sa dump truck na nasa unahan ko. Punong-puno ng buhangin ang truck at tumatagas ang tubig mula sa kargada nito kaya naging madulas ang daan. Maya-maya naramdaman kong nag-wiggle ang unahang gulong ng motor at hindi ko na namalayang wala na pala akong control sa manubela. Kinabig ko ang control pakanan para if in case na bumagsak ako, sa shoulder ako sasadsad, mas delikado kasi kung sa mismong daan ako matutumba dahil may mga sasakyan na kasalubong at kasunod. Ang bilis ng pangyayari, tuluyan na pala akong nawalan ng control. Sumemplang ang motor ko. Namalayan ko nalang na nasa gilid na pala ako ng daan nakahiga hindi kalayuan sa pinagbuwalan ng motor. Hindi ako makagalaw at hindi ko rin maitaas ang kamay ko. Hindi ako makatayo. Nagumpisa na akong kabahan at matakot. Nakatalon ako bago pa man sumadasad ang motor kaya puro galos lang ang nakuha ko sa kanang binti at sa siko. Hindi naman grabe, puro first degree friction rub lang. Yung drama ko kanina na hindi ako makatayo at hindi ko maigalaw ang kamay? Arte lang yun. Pero seriously ganon pala ang feeling kapag naaksidente at wala kang idea kung anong damage ang nakuha mo, hindi mo talaga maigagalaw ang body parts mo for few seconds dahil ata sa subconcious part ng brain. Parang ganon daw yun. Damohong dump truck yun hindi man lang ako hinintuan. Hahabulin ko sana pero nag-decide na ako na wag nalang. Inisip ko na maswerte narin ako dahil walang serious injury na nangyari sakin. Biglang dumami ang tao sa paligid, nasa gilid lang kasi ako ng national hi-way kaya maraming bahay. Maraming tumulong sakin. Karamihan kilala ako, tinatawag nila ako sa family name. Siguro dahil sa madalas nila akong nakikitang naglalaro ng basketball. Nakatayo na ang motor ko nung puntahan ko, maliban sa side mirror sa kaliwa na nabasag saka gasgas sa left body wala naman major parts ang nasira. Buti nalang at medyo nakapag-menor ako kanina. Nagpasalamat ako sa mga taong tumulong at naki-simpatya bago ako umalis. This time sobrang mabagal na patakbo ko. Nagsimula ko narin maramdaman ang hapdi ng mga gasgas na natamo sa aksidenteng yun. Bigla ko naisip na muntik na pala ako nun. Biglang pumasok sa isip ko ang mga mahal ko sa buhay, sila Mama, Papa at dalawa kong nakababatang kapatid na nasa Canada, si Lola, mga kaibigan ko at syempre si Mariel. Bigla akong nalungkot at napag-isip. _________________________________________ Dumaan parin ako sa isang fast food restaurant para kumain at mag-take-out for Mariel. Dinaan ko sa kanya yun at gaya ng inaasahan ko galit sya dahil sa hindi ko pagtupad sa sinabi ko. Buti nalang at napansin nya mga gasgas ko kahit wala naman talaga ako balak pang ikwento sa kanya. Niyakap nya ako ng mahigpit at hinalikan habang bakas sa kanya ang pag-aalala. Umiyak sya habang kinukwento ko ang aksidente na nangyari sakin few minutes ago. Hindi rin sya pumayag na hindi ako magamot. Dinala nya ako sa ER ng ospital para linisin ang sugat ko at ang pagbibigay sakin ng kinakatakutan kong injection. Mga 2 injections yun, magkabilang shoulder ko, para daw sa tetanus. Binigyan din ako ng gamot para sa kirot. In other words, naging pasyente ako. “Teka anong oras na ba?” 6:30 PM na pala takte. Nagpaalam na ako agad. “Hon I need to go na ha, 7 PM ang awarding namin” paalam ko kay Mariel. Ang dami pa nyang sinabi bago pa nya ako payagang umalis. She kissed me, she hugged me. Ka-sweet nya. Wala syang pakiaalam sa mga tao na nakapaligid samin. Hanep sa PDA nung mga oras nayun. ____________________________________________ Hindi na ako naligo kasi may wound dressing ako sa siko at binti saka late na late narin. Naka-tsinelas lang ako suot ang green jersy namin sa school intrams last year at dinala ko narin ang lucky charm ko na green headband with NBA logo, bigay ni Mariel last Christmas. Nakarating ako sa venue ng awarding by 8 PM, isang oras na late. Buti nalang Filipino time kaya sakto parin. Napansin ng team ang mga wound dressings ko kaya ayun isang umaatikabong kwentuhan ang nangyari habang nagbibigay ng mensahe si Governor na nag-organize ng tournament. Ilang personalidad pa ang ang nagpa-pogi este nagsalita at sa wakas announcement na ng mga nanalong team at individual awards. This is it! Kabado ako, hindi sa Championship award kasi alam ko naman na sa amin nayun mapupunta. Kabado ako dahil sa individual awards, ang Mythical five o ang Limang pinaka-magagaling na manlalaro sa buong liga at ang inaasam-asam ng lahat ng mga basketball player na MVP award. Hindi ko pala nasabi sa inyo na ang inter-commercial basketball tournament na ito ay para lamang sa mga junior basketball players na may edad 17-21 years old. Isa-isa nang tinawag ang Mythical five. Dalawa sa team namin, si jersy number 4 Fronda na forward/guard at si jersy number 34 Cruz na team captain din namin. Dalawa din sa team Sta. Rosa na nakaharap namin sa finals at ang isa ay galing sa bracket B na hindi namin nakalaro ni-minsan. Nalaglag agad kasi sila sa elimination kaya hindi na namin nakaharap sa semis. Ganito sya ipinakilala ng host na bading. He is the shooting guard of team Boysen, leader in points with an average of 33.4 per game, leader in assist and the only player who scored 44 points in a single game breaking the old record of 39 points. To complete the list, Let's give a big hand to jersy number 23, Kevin Huget! Sikat na sikat si loko. Ang daming girls at bading na nagsisigawan. Pati si host na medyo soft magsalita ay abot tenga ang ngiti. Proud na proud si loko. Hanep. Halos parehas lang kami ng height, 5'11 ako pero mas malaki ako tignan dahil sa buhok, lagi kasi nakatayo. Siya naman maikli lang. Brown ang buhok nya kaya mapapansin mo agad. Halatang may dugong banyaga sya pero mas dominant ang pagka-Pinoy nya. Nakikita ko na sya pero hindi ko pa sya nakalaro sa bola. Malamang bago lang dito yan dahil kung taga dito talaga sya, nagkalaro na kami. Todo ngiti ang mokong habang sinasabitan ng medalya. “Masyado naman pa-cute, maputi lang yang kano nayan.” sa loob-loob ko. Medyo asiwa ako sa kanya, may pagkamayabang kasi kikilos. Ewan ko ba kung bakit. Siguro dahil narin una parehas kame ng position sa basketball, shooting guard, ibig bang sabihin sya ang best shooting guard sa league? Ouch. Pangalawa feeling ko itsyapwera na ako, tignan nyo naman darling of the crowd at pangatlo may mga records pa sya. Imagine, galing sa talunang team na hindi nakapasok sa semis or quarterfinals man lang tapos kasama sa Mythical five. Sampal yun sa ibang players. Kasunod nun ay binigay narin ang trophies ng third place, second place, first place at ang CHAMPION na team. Ang saya kasi ito ang pinaka-malaking liga na nasalihan ko tapos champion agad. Pang-limang championship ko to simula nung mag-start ako maglaro ng basketball twleve years ago. Kasama sa bilang ang dalawang championship namin sa barangay, intermediate at junior yun, tapos isa sa school intrams at isa sa inter-barangay. Nayari na ang awarding. Maganda naman ang kabuuan ng program. Present ang 16 teams out of 17 kaya masaya. Madaming taong nanuod, araw kasi ngayon ng Province. Time narin nito para magkakila-kilala kaming lahat dahil malimit nagkaka-away-away pagdating sa loob ng court. Ganun talaga ang basketball masyadong physical na laro. Nagulat ang lahat ng sa gitna ng kasiyahan ay bigla tumayo sa stage si Gov dala ang microphone. Aniya marami daw nagrerequest na exibition match. Bakit daw hindi magkaroon ng isang friendship game sa pagitan ng pinagsamang mythical five at mvp plus players sa winning tea laban sa selection from the 15 teams. Sumang-ayon naman ang lahat. Excited ako. First five from team A. Center, wering jersy number 34, Cruz... Forward, wearing jersy number 4, Fronda... Another forward, wearing jersy number 11, Abad... Guard, wearing jersy number 23, Huget... Ang daming humiyaw. Guard , wearing jersy number 19, Lopez.. May sumigaw din pero mas marami kay Huget. Kahirap naman bigkasin ng apelido nya buset. Sorry naman nakalimutan ko ikwento ang MVP award. Mamaya na pala. Mas na-excite kasi ako sa game nato. Aheeeem. Ayaw akong ipasok ni coach kasi sugatan daw ako. Sya kasi ang coach ng Team A. Pagpupumilit ko, “Coach gasgas lang yan, malayo sa eshopagus yan”. Buti pinayagan ako. _________________________________ Ayan yahooo game na! “Mark, mag sapatos ka na” paalala ni coach. “Ha? Patay oo nga pala, hindi ako nagdala” Pano ngayon yan. Kamalas naman! “Hiram ka muna” sabi nya. “Nako wala atang size ten dito eh” sagot ko. Saka mabuti kung may magpahiram sa team namin, lahat syempre gusto maglaro. “Ako meron.”, Kevin “Ha?”, Mark “May dalawa akong sapatos na dala, size 10 din ako, ano? Gusto mo?” “Nakakahiya naman tol”, Mark. “Sus arte mo tol, wala yun. Lagi talaga akong may extra shoes na dala sa bag.” Kinuha nya ang nike bag nya na pang basketball, sinuksan at pinakita ang nasa loob. Tinuro nya ang suot nyang shoes at ang shoes na nasa bag “Ano tol, ano gusto mo? Alam ko naka Nike Zoom Kobe I sya, color yellow at white. Last year lang yun nilabas sa Pinas at ang huling tingin ko sa mall nasa 7k pa yung price nun at yung nasa bag naman nya kung hindi ako nagkakamali ay Air Max na Hardwood Classic Style ng Nike, kulay ponkan nga lang. Medo napa-kunot nuo ako. “Nakakahiya naman tol, eto nalang” sabay turo sa shoes sa bag. Mukang napansin nya na hindi ko gusto ang shoes na nasa bag nya, hindi ko gusto ang kulay nya, orange kasi, baduy. Ako pa ang choosy eh ako na nga lang ang manghihiram. Nagulat nalang ako ng bigla nyang hinubad ang suot ng sapatos at inabot sa akin. “Oh ayan sayo nayan, wag ka mag-alala wala akong athlete's foot.” sabi nya. Seryoso ang muka nya. Bigla akong nanliit at hindi alam ang sasabihin. Nahiya ako. Tinapik nya ako sa balikat at biglang umakbay “Tol malakas i-score yung sapatos nayan! Plus mo na yan." nakangiti na sya. "Uto" sabi ko. "Kapag mas mataas ang score ko mamaya sayo sa game ililibre mo ako, kapag mas mataas score mo ako naman ang manlilibre. Oh ano col?” Ngumiti sya na labas ang ipin. Napansin ko na ang lakas nga ng dating nya. Nabigla ako sa kanya. Ngayon palang nya ako nakasama sa game pero feeling close na. Ganon lang talaga siguro sa basketball, madali talaga kayo maging malapit lalo pa't magkasama kayo sa team. “Sige col pare.” pagsang-ayon ko habang sinusuot ko na ang sapatos na hinubad nya. Nag-stretching ako ng konti. Sheeeeeet biglang sumakit ang mga sugat ko. :mercy: “Oki tol game na” tugon nya sabay apir. Nagtawag na ang announcer/commentator sa gitna. Luminya kameng lahat kasama ang bench players at mga coach. Tinawag ni ref na may hawak ng bola ang captain ball ng dalawang magkalabang team. Tinuro ko si Kevin pero tinapik nya kamay ko tapos ako ang tinuro kay ref. Sheeeeet bigla ako naging captain ball. Natapos ang seremonya at natira nalang sa loob ang first five ng bawat team. Sheeeeet puro sentro ba ang kalaban namin? Bakit puro kalabaw? Kaya yan Lopez. Fight! Pritttttttttttttttttttttt........ Referee: Jump ball! -- itutuloy --
8 months ago
Lynn Kapansin-pansin na halos lahat ng nakakausap kong Pilipino ay hindi na bihasang managalog kahit ito'y hindi lumaki sa Amerika at kararating lang. Taglish, Beki-speak o Jejemon ang paraan ng pananalita. Walang masama basta naiintindihan pero hindi pa Read more ...
rin maalis sa akin ang malungkot dahil ang wikang Pilipino ay kayamanan ng ating kultura, isang mahalagang bagay na nagbibigkis ng ating lipi. Kaya napaisip ako kung ano ang pwedeng gawin para man lang sa maliit na paraan ay manatiling buhay ang wika natin. Isang katuwaan ngunit isang hamon na rin, isang patimpalak kung saan lahat ay inaanyayahang lumahok at mag sumite ng isang orihinal at sariling kathang tula sa wikang Pilipino at kahit anong tema o paksa basta sariling katha. Bawal ang Taglish, Beki-speak o Jejemon at lalong bawal ilahok ang tulang banyagang isinalin lang sa Tagalog. Ang Pilipino ay malikhain at likas na mangingibig kaya ang hamon na ito ay madali kung tutuisin, lol. Ang pabuya ay isang daang dolyares galing sa aking sariling bulsa para sa isang mananalo at ang palugit ay hanggang katapusan ng Agosto 2013. Tatanggapin mo ba ang hamong ito? :)
9 months ago
Mga 3 estudyante na-kick out sa pagsasalita ng masama at Ilukong lengwahe Written by Bombo Laoag Published in Latest News Friday, 02 August 2013 15:20 LAOAG CITY – Kinumpirma ni Prof. Cristela Pedro, high school principal ng Savior's Christian Academ Read more ...
y ng Laoag City na may tatlong na-kick out na estudyante ng sa paaralan. Ito umano ay dahil sa pagsasalita ng masama at pagsasalita ng Iluko na lengwahe. Ang pagpapalayas sa tatlong estudyante na pawang nasa Grade 8 ay ipinaliwanag umano ng administrasyon ng paaralan sa kanilang mga magulang. Ayon kay Pedro, bago mag-enroll ang isang estudyante sa Savior's Christian Academy ay napagsabihan na tungkol sa mga bawal maging ang pagsasalita ng Iluko. Ang tatlong tinanggal sa paaralan ay lumipat sa tatlong magkakaibang paaralan sa lungsod ng Laoag. Inamin din ng principal na may iba pang estudyante na nauna nang na-kick out dahil sa pagsasalita ng masama at pagsasalita ng lenggwaheng Iluko. - See more at: http://bomboradyo.com/news/latest-news/item/15401-3-estudyante-na-kick-out-sa-pagsasalita-ng-masama-at-ilukong-lengwahe#sthash.xGmKilpn.dpuf
9 months ago
Previous page >>