Ang kapangyarihan ng wika wika ng kapangyarihan posts

Joorsneal paki like and read :) at commnt na din :)
UNEXPECTED LOVER Written by: Leenmer
UNEXPECTED LOVER Written by: Leenmer CHAPTER 15:
10 days ago
Wêndy
xs
WALANG SUGAT(Ni Severino Reyes)Unang BahagiI TAGPO(Tanggapan ng bahay ni Julia. Si Julia at ang mga bordador Musika)Koro : Ang karayom kung iduro ang daliri’y natitibo, kapag namali ng duro burda nama’y lumiliko.Julia : Anong dikit, anong inam ng Read more ... panyong binuburdahan, tatlong letrang nag-agapay na kay Tenyong na pangalan.Koro : Ang karayom kung itirik tumitimo hanggang dibdib.Julia : Piyesta niya’y kung sumipot panyong ito’y iaabot, kalakip ang puso’t loob, ng kaniyang tunay na lingkod. Si Tenyong ay mabibighani sa dikit ng pagkagawa mga kulay na sutla, asul, puti at pula. Panyo’y dito ka sa dibdib, sabihin sa aking ibig na ako’y nagpapahatid isang matunog na halik Koro : Ang karayom kung iduro ang daliri’y natitibo. Hoy tingnan ninyo si Julia pati panyo’y sinisinta, kapag panyo ng ibig tinatapos na pilit nang huwag daw mapulaan ng binatang pagbibigyan: ang panyo pa’y sasamahan ng mainam na pagmamahal.At ang magandang pag-ibig kapag namugad sa dibdib nalilimutan ang sakit tuwa ang gumigiit.Mga irog natin naman sila’y pawang paghandugan mga panyong mainam iburda ang kanilang pangalan.Julia : Piyesta niya’y kung sumipot panyong ito’y iaabot kalakip ang puso’t loob ng kaniyang tunay na lingkod.Koro : Nang huwag daw mapulaan ng binatang pagbibigyan ang panyo pa’y sasamahan ng mainam na pagmamahal.SalitainJulia : Ligpitin na ninyo ang mga bastidor at kayo’y mangagsayaw na. (Papasok ang magsisikanta.) (Lalabas si Tenyong).II TAGPO(Tenyong at Julia…)SalitainTenyong: Julia, tingnan ko ang binuburdahan mo…Julia : Huwag na Tenyong, huwag mo nang tingnan, masama ang pagkakayari, nakakahiya…Tenyong: Isang silip lamang, hindi ko hihipuin, ganoon lang?…ay…Julia : Sa ibang araw, pagkatapos na, oo, ipakikita ko sa iyo.Tenyong: (Tangan si Julia sa kamay) Ang daliri bang ito na hubog kandila, na anaki’y nilalik na maputing garing, ay may yayariin kayang hindi mainam? Hala na, tingnan ko lamang.Julia : Huwag mo na akong tuyain, pangit nga ang mga daliri ko.Tenyong: (Nagtatampo) Ay!…Julia : Bakit Tenyong, napagod ka ba? (Hindi sasagot). Masama ka palang mapagod.Tenyong: Masakit sa iyo!Julia : (Sarili) Nagalit tuloy! Tenyong, Tenyong… (Sarili) Nalulunod pala ito sa isang tabong tubig!Tenyong: Ay!Julia : (Sarili) Anong lalim ng buntong hininga! (Biglang ihahagis ni Julia ang bastidor). (Sarili) Lalo ko pang pagagalitin!Tenyong: (Pupulutin ang bastidor at dala). Julia, Julia ko. (Luluhod) Patawarin mo ako; Hindi na ako nagagalit…Julia : Masakit sa aking magalit ka at hindi. Laking bagay!Tenyong: Lumalaganap sa dibdib ko ang masaganang tuwa, narito at nakikita ko na minarapat mong ilimbag sa panyong ito ang pangalan ko.Julia : Hindi ah, nagkakamali ka, hindi ukol sa iyo ang panyong iyan…Tenyong: Sinungaling! At kaninong pangalan ito? A. Antonio; N. Narciso, at F. ay Flores.Julia : Namamali ka, hindi mo pangalan iyan.Tenyong: Hindi pala akin at kanino nga?Julia : Sa among! Iya’y iaalay ko sa kanya ngayong kaarawan ng pasko.Tenyong: Kung sa among man o sa demonyo, bakit ang letra’y A, N, at F?Julia : Oo nga sapagkat ang A, ay Among, ang N, Natin at ang F, ay Frayle.Tenyong: Among Nating Frayle, laking kaalipustaan! Huwag mo akong aglahiin nang tungkol sa mga taong iyan at madaling magpanting ang tainga ko.Julia : Nakaganti na ako! (Dudukutin ni Tenyong sa kanyang bulsa ang posporo at magkikiskis maraming butil at nang nag-aalab na magsasalita.)Tenyong: Julia, magsabi ka ng katotohanan, para sa kura nga ba? Kapag hindi ko sinilaban, ay ….sinungaling ako…mangusap ka. Susulsulan ko na? (Anyo nang sisilaban).Musika No. 2Julia : Huwag mong silaban ang tunay mong pangalan.Tenyong: Sa pagkakasabi mong sa kurang sukaban nagising ang galit at di mapigilan.Julia : Hindi maghahandog sa lahi ni Satan, ang panyong iyan ay talagang iyo, sampu ng nagburdang si Juliang iniirog mo.Tenyong: Salamat, salamat, Juling poon ko.Julia : Oh, Tenyong ng puso, Oh, Tenyong ng buhay ko.Tenyong: Pag-iibigan ta’y kahimanawari lumawig na tunay at di mapawi paglingap mo sa akin kusang mamalagi huwag malimutan sa tuwi-tuwi…Tenyong: Julia ko’y tuparin adhikain natin.Julia : Tayo’y dumulog sa paa ng altar.Tenyong: Asahan mo.Sabay : Di mumunting tuwa dito’y dumadalaw, ano pa’t wari di na mamamatay sa piling mo oh! (Tenyong) niyaring buhay (Julia) di na maalaalang may kabilang buhay…. (Lalabas si Juana).III TAGPO(Tenyong, Julia, at Juana mamaya’y Lukas) SalitainJuana : Julia, Julia, saan mo inilagay ang baro kong makato? (Nagulat si Julia at si Tenyong) (Lalabas si Lukas)Lukas : Mamang Tenyong, Mamang Tenyong…!Tenyong: Napaano ka, Lukas?Lukas : Dinakip po ang Tatang mo ng Boluntaryo ng Santa Maria.Tenyong: Diyatat dinakip si Tatang?Lukas : Opo.Tenyong: Saan kaya dinala?Lukas : Sa Bulakan daw po dadalhin.Tenyong: Tiya, ako po paparoon muna’t susundan si Tatang.\Juana : Hintay ka sandali at kami’y sasama. Julia, magtapis ka…(Magsisipasok sina Juana, Julia, Magtapis ka… (Magsisipasok sina Juana, Julia, at Lukas).Tenyong: Oh, mundong sinungaling! Sa bawat sandaling ligayang tinatamo ng dibdib, ay tinutungunan kapagdaka ng matinding dusa! Magdaraya ka! Ang tuwang idinudulot mo sa amin ay maitutulad sa bango sa bulaklak, na sa sandaling oras ay kusang lumilipas!(Telong Maikli)KalyeIV TAGPO(Musika)Koro at LukasLukas : Tayo na’t ating dalawin mga tagarito sa atin. Koro : Dalhan sila ng makakain at bihisan ay gayundin.Isang Babae: Naubos na ang lalaki.Lahat ng Babae: Lahat na’y hinuhuli mga babae na kami.Lukas : Marami pang lalaki.Lahat ng Lalaki: Huwag kayong malumbay…kami’y nasasa bahay at nahahandang tunay, laan sa lahat ng bagay….Lahat ng Babae: (Sasalitain) Mga lalaking walang damdam, kaming babae’y pabayaan, di namin kayo kailangan.Isang Lalaki: Makikita ko si Tatang.Isang Lalaki: Kaka ko’y gayundin naman.Isang Babae: Asawa’y paroroonan.Isang Babae: Anak ko’y nang matingnan.Lahat : Tayo na’t sumakay sa tren bumili pa ng bibilhin at sa kanila’y dalhin masarap na pagkain.Mga Babae: Tayo, tayo na.Lahat : Sumakay sa tren.Mga Lalaki: Doon sa estasyon.Lahat : Ating hihintin. (Papasok lahat)(Itataas ang telong maikli)V TAGPO(Bilangguan sa Bulakan, patyo ng Gobyerno, maraming mga bilanggong nakatali sa mga rehas.)(Ang mga prayle at si Marcelong Alkalde.)SalitainRelihiyoso 1.0.: Ah, si Kapitan Luis! Ito tagaroon sa amin; masamang tao ito…Marcelo : Mason po yata, among?Relihiyoso 1.0: Kung hindi man mason, marahil filibustero, sapagka’t kung siya sumulat maraming K, cabayo K.Marcelo: Hindi po ako kabayo, among!Relihiyoso 1.0: Hindi ko sinasabing kabayo ikaw, kundi, kung isulat niya ang kabayo may K, na lahat ng C pinapalitan ng K. Masamang tao iyan, mabuti mamatay siya.Relihiyoso 2.0.: Marcelo, si Kapitan Piton, si Kapitan Miguel, at ang Juez de Paz, ay daragdagan ng rasyon. Marcelo: Hindi sila makakain eh!Relihiyoso 1.0: Hindi man ang rasyon ang sinasabi ko sa iyo na dagdagan, ay ang pagkain, hindi, ano sa akin kundi sila kumain? Mabuti nga mamatay silang lahat. Ang rasyon na sinasabi ko sa yo ay ang palo, maraming palo ang kailangan.Marcelo: Opo, among, hirap na po ang mga katawan nila at nakaaawa po namang mangagsidaing; isang linggo na pong paluan ito, at isang linggo po namang walang tulog sila!Relihiyoso 2.0: Loko ito! Anong awa-awa? Nayon walan awa-awa, duro que duro-awa-awa? Ilan kaban an rasyon? Ang rasyon nan palo, ha.Marcelo: Dati po’y tatlong kaban at maikatlo sa isang araw na tinutuluyan, ngayon po’y lima ng kaban, at makalima po sa isang araw.Relihiyoso 2.0: Samakatwid ay limang beses 25, at makalimang 125, ay Huston 526 (binibilang sa daliri). Kakaunti pa! (bibigyan si Marcelo ng kuwalta at tabako).Marcelo: Salamat po, among!Relihiyoso 1.0: Kahapon ilan ang namatay?Marcelo: Walo po sana, datapwa’t nang mag-uumaga po ay pito lamang.Relihiyoso 1.0: Bakit ganoon? (gulat).Marcelo: Dahil po, ay si Kapitang Innggo ay pinagsaulan ng hininga.Relihiyoso 1.0: Si Kapitan Inggo pinagsaulan ng hininga! Narito si Kapitana Putin, at ibig daw makita si Kapitan Inggo na asawa niya. Kung ganoon ay hindi na mamamatay si Kapitan Inggo?Marcelo: Mamamatay pong walang pagsala: wala na pong laman ang dalawang pigi sa kapapalo, at ang dalawang braso po’y litaw na ang mga buto, nagigit sa pagkakagapos.Relihiyoso 1.0: May buhay-pusa si Kapitan Inggo! Saan naroroon ngayon?Marcelo: Nariyan po sa kabilang silid, at tinutuluyan uli ng limang kaban.Relihiyoso 1.0: Mabuti, mabuti, Marcelo huwag mong kalilimutan, na si Kapitan Inggo ay araw-araw papaluin at ibibilad at bubusan nang tubig ang ilong, at huwag bibigyan ng mabuting tulugan, ha?Marcelo: Opo, Among (Sa mga kasama niya) Compañeros, habeis traido el dinero para el Gobernador?Relihiyoso 2, 3, 4: Si, si, hemos traido.Relihiyoso 1.0: Marcelo, dalhin dito si Kapitan Inggo.Marcelo: Hindi po makalakad, eh!Relihiyoso 1.0: Dalhin dito pati ang papag.Relihiyoso 2.0: Tonto.Tadeo: Bakit ka mumurahin?Juana: Kumusta po naman kayo, among?P. Teban: Masama, Juana, talaga yatang itong pagkabuhay namin ay lagi na lamang sa hirap, noong araw kami ay walang inaasahan kundi kaunting suweldo dahil sa kami’y alipin ng mga prayle; ngayon nga, kung sa bagay ay kami na ang namamahala, wala naman kaming kinikita; wala nang pamisa, mga patay ay hindi na dinadapit; ngayon ko napaglirip na ang mga kabanalang ginawa ng mga tao noong araw ay pawang pakunwari at pakitang-tao lamang alinsunod sa malaking takot sa mga prayle.Juana: Totoo po ang sabi mo.P. Teban: Kaya, Juana, di-malayong kaming mga klerigo ay mauwi sa pagsasaka, tantuin niyong kaming mga pari ay hindi mabubuhay sa panay na hangin.Juana: Bakit dami mo pong mga pinakakaing mga pamangking dalaga?P. Teban: Siya nga, ulilang inaampon ko.Miguel: Ay! Aling Julia…ay..ma…ma…malapit na po….Julia: Alin po ang malapit na?Miguel: Ang…ang…ang…Julia: (Sarili) Ano kaya ang ibig sabihin nito?Tadeo: Miguel, tayo na’t nagkayari na kami ng kaniyang ina.Miguel: Ay…salamat (tuwang-tuwa)Julia: (Sarili) Ipinagkayari na pala ako ni Inang?Tadeo: Ano ba ang sinabi mo?Miguel: Sinabi ko pong… ay Julia! Ay, Aling Julia! Ay, Julia ko!Tadeo: Wala ka nang nasabi kundi pulos na “ay”? Hindi ka nagpahayag ng pagsinta mo?Miguel: Sinabi ko pong malapit na….Tadeo: Malapit na ang alin?Miguel: Itinatanong nga po sa akin kung alin ang malapit na eh, hindi ko po nasagutan…Tadeo: Napakadungo ka! Ay Ige, tayo na’t baka ka pa mahalata….Relihiyoso 1.0: Kapitana Putin, mana dalaw, parito kayo. (Magsisilabas ang mga dalaw).VI TAGPO(Mga Relihiyoso, Putin, Juana, Julia, Tenyong at mga dalaw, babae at lalaki.) SalitainRelihiyoso 1.0: Kapitana Putin, ngayon makikita mo na ang tao mo, dadalhin dito, at sinabi ko sa Alkalde na huwag nang papaluin, huwag nang ibibilad at ipinagbilin ko na bibigyan na ng mabuting tulugan…Putin: Salamat po, among.Relihiyosa 1.0: Kami ay aakyat muna sandali sa Gobernador, at sasabihin namin na pawalan, lahat ang mga bilanggo, kaawa-awa naman sila.Putin: Opo, among, mano na nga po…. Salamat po, among. (Mangagsisihalik ng kamay, si Tenyong ay hindi at ang mga ibang lalaki.)Relihiyoso 1.0: (Sa mga kasama) Despues de ver el Gobernador..a Manila, cogemeros el tren en la Estacion de Guiguinto, es necesario deciral General que empiece ya a fusilar a los ricos e ilustrados de la provincia, porque esto va mal.Relihiyoso 2.0: Ya lo creo que va mal.Los 3: Si, si a fuislar, a fusilar. (Papasok ang mga pare.)VII TAGPO(Sila rin, wala na lamang ang mga relihiyoso.)SalitainPutin: Tenyong, kaysama mong bata, bakit ka hindi humalik ng kamay sa among?Tenyong: Inang, ang mga kamay pong….namamatay ng kapwa ay hindi dapat hagkan, huwag pong maniniwalang sasabihin niya sa Gobernador na si tatang ay pawalan, bagkus pa ngang ipagbibiling patayin na ngang tuluyan. (Sarili). Kung nababatid lamang ng mga ito ang pinag-usapan ng apat na lilo! Nakalulunos ang kamangmangan! (Ipapasok si Kapitang Inggo na nakadapa sa isang papag na makitid.)Putin: Inggo ko!Tenyong: Tatang!Julia: Kaawa-awa naman!Tenyong: Mahabaging Langit!MusikaTenyong: Ang dalawang braso’y gitgit na ang laman, naglabas ang buto sa mga tinalian, lipos na ang sugat ang buong katawan, nakahahambal! Ay! Ang anyo ni amang! Ang lahat ng ito’y gawa ng pari na sa Pilipinas siyang naghahari lalang ni Lusiper sa demonyong lahi kay Satang malupit nakikiugali…Ah, kapag ka namatay oh, ama kong ibig, asahan mo po at igaganting pilit kahit na ano ang aking masapit, sa ulo ng prayle isa sa kikitil.SalitainTenyong: Tatang, ikaw po’y ititihaya ko nang hindi mangalay…Inggo: Huwag na….anak ko….hindi na maaari…luray luray na ang katawan…Tayo’y maghihiwalay na walang pagsala! Bunso ko, huwag mong pabayaan ang inang mo! Putin, ay Putin…Juana-Julia…kayo na lamang ang inaasahan kong kakalinga sa kanila….Ang kaluluwa ko’y inihain ko na kay Bathala.Tenyong: Diyos na may kapangyarihan! Ano’t inyong ipinagkaloob ang ganitong hirap? (Dito lamang ang pasok ng kantang “Ang dalawang braso’y…”)Musika No. 2Tenyong: Ang dalawang braso’y gitgit na ang laman, naglabas ang buto sa mga tinalian, lipos na ng sugat ang buong katawan, nakahahambal, ay! Ang anyo ni Amang! Ang lahat ng ito’y gawa ng pari na sa Pilipinas siyang naghahari, lalang ni Lucifer sa demonyong lahi kay Satang malupit nakikiugali. Ah! Kapag namatay ka, oh, ama kong ibig, asahan mo po’t igaganting pilit kahit na ano ang aking masapit sa ulo ng prayle, isa sa kikitil.Julia: Taya ng loob ko at binabanta-banta mga taong iya’y tadtarin man yata lahat niyang laman, buto sampung taba, di makababayad sa utang na madla.(Mga babae’t lalaki)Di na kinahabagan kahit kaunti man, pariseos ay daig sa magpahirap.Tenyong: Oo’t di matingnan puso ko’y sinusubhan sa ginawa kay amang ng mga taong hunghan…..Ang awa’y nilimot sa kalupitan….Lalaki’t babae: Wari mukha nang bangkay….Salitain: Tenyong: Inang, masdan mo po….at masama ang lagay ni tatang,,,Inang, tingnan mo’t naghihingalo….Tatang, tatang….Putin: Inggo ko..Inggo…Tenyong: Patay na!(Mangagsisihagulgol ng iyak)(Telong MaiklVIII TAGPO(Sila ring lahat , wala lamang si Kapitang Inggo, ang Alkalde, at mga bilanggong nangakagapos.) Salitain.Putin: Tenyong, hindi yata ako makasasapit sa atin! Julia, nangangatal ang buong katawan ko! Nagsisikip ang aking dibdib! Ang sakit ay taos hanggang likod! Ay, Tenyong, hindi ako makahinga! Ang puso ko’y parang pinipintpit sa palihang bakal! (Si Putin ay mapapahandusay).Tenyong: Langit na mataas! (Papasok lahat)IX TAGPO(Tenyong at mga kasamang lalaki, mamaya’y si Julia.) Salitain.Tenyong: Mga kasama, magsikuha ng gulok, at ang may rebolber ay dalhin.Isa: Ako’y mayroong iniingatan.Isa pa: Ako ma’y mayroon din.Tenyong: Tayo na sa estasyon ng Guiguinto.Isa: Nalalaman mo bang sila’y mangagsisilulan?Tenyong: Oo, walang pagsala, narinig ko ang salitaan nila, at nabatid ko tuloy nasasabihin daw nila sa Heneral na tayo’y pagbabarilin na.Isa: Mga tampalasan.Isa pa: Walang patawad! (Nang mangagsiayon, si Tenyong ay nakahuli sa paglakad, sa lalabas si Julia)Julia: Tenyong, Tenyong!Tenyong: Julia!Julia: Diyata’t matitiis, na ina’y lisanin mo sa kahapishapis na anyo? Di ba nalalaman mong sa kaniya’y walang ibang makaaaliw kundi ikaw, at sa may damdam niyang puso, ay walang lunas kundi ikaw na bugtong na anak? Bakit mo siya papanawan?Tenyong: Julia, tunay ang sinabi mo; datapwa’t sa sarili mong loob, di ba si inang ay kakalingain mong parang tunay na ina; alang-alang sa paglingap mo sa akin? Sa bagay na ito, ano ang ipag-aalaala ko?Julia: Oo nga, Tenyong, nguni’t hindi kaila sa iyo na ang maililingap ng isang lalaking kamukha mo ay di maititingin ng isang babaing gaya ko. Tenyong, huwag kang umalis!Tenyong: Julia, hindi maaari ang ako ay di pasa-parang; ako ay hinihintay ng mga kapatid, Julia, tumugtog na ang oras ng pananawagan ng naaaping ina, sa pinto ng nagpaubayang anak; ang ina natin ay nangangailangan ng tunay nating pagdamay; dito sa dibdib ko’y tumitimo ang nakalulunos niyang himutok, ang nakapanlulumo niyang daing: “May anak ko,” anya, “ngayo’y kapanahunang ako’y ibangon na ninyo sa pagkalugami. Oras na, Julia ko, ng paglagot ng matibay na tanikalang mahigpit sa tatlong daang taong sinasangayad; hindi dapat tulutang…mga iaanak natin ay magising pa sa kalagim-lagim na kaalipin.Julia: Wala akong maitututol, tanggapin na lamang ang huling tagubilin! (Huhubarin ang gargantilyang may medalyita; tangnan at isusuot kay Tenyong ang gargantilya;) Ang larawang ito’y aking isasabit sa tapat ng puso’y huwag iwawaglit at sa mga digma, kung siya’y masambit ipagtanggol ka sa mga panganib. /Kung saka-sakaling irog ko’y masaktan, pahatid kang agad sa aking kandungan. Ang mga sugat mo’y aking huhugasan ng masaganang luhang sa mata’y nunukal.Tenyong: Sa Diyos nananalig.Julia: Puso ko’y dinadalaw ng malaking hapis.Tenyong: Huwag mamanglaw. Huwag ipagdusa ang aking pagpanaw.Tenyong: Huwag mamanglaw. Huwag ipagdusa ang aking pagpanaw.Julia: Mangungulimlim na ang sa matang ilaw.Tenyong: Ang ulap Julia ko’y di mananatili. Darating na ibig, ang pagluluwalhati.Julia: Tenyong na poon ko’y kahimanawari. Magliwayway uli’t dilim ay mapawi.Tenyong: Huwag nang matakot, huwag nang mangamba. Ako’y tutupad lang ng aking panata sa pakikianib sa mga kasama. Aming tutubusin, naaliping ina. Ikaw irog ko’y aking itatago sa loob ng dibdib, sa tabi ng puso. Nang hindi malubos ang pagkasiphayo sa mga sakuna, ikaw’y kalaguyo. (Titigil) Yayao na ako!Julia: Ako’y lilisanin? Balot yaring puso ng matinding lumbay, bumalik ka agad nang di ikamatay.Tenyong: Juling aking sinta!Julia: Oh, Tenyong ng buhay!Tenyong: (Anyong aalis) (Sarili) Kaawa-awa! (Tuluyang aalis.)Julia: (Biglang lilingon) Te…! Yumao na! (Papasok)X TAGPO(Tugtuging nagpapakilala ng damdamin. Pagdating ng bahaging masaya ay maririnig ang sigawan sa loob. Mga prayle at mga kasama ni Tenyong at si Tenyong.)Sa loob.Mga lahi ni Lucifer! Magsisi na kayo’t oras na ninyo! Ikaw ang pumatay sa ama ko-Perdon! Walang utang na di pinagbayaran! (Hagaran at mapapatay ang mga prayle, isa ang mabibitin na sasama sa tren.)(Telon)Wakas ng Unang BahagiIkalawang BahagiI TAGPO(Bahay ni Julia)(Julia at Juana)SalitainJuana: Julia, igayak ang loob mo; ngayon ay paparito si Miguel at ang kanyang ama, sila’y pagpapakitaan nang mainam.Julia: Kung pumarito po sila, ay di kausapin mo po!Juana: Bakit ba ganiyan ang sagot mo?Julia: Wala po!Juana: Hindi naman pangit, lipi ng mabubuting tao, bugtong na anak at nakaririwasa, ano pa ang hahangarin mo?Julia: Ako po, inang ko, ay hindi naghahangad ng mga kabutihang tinuran mo, ang hinahangad ko po ay….Juana: Ay ano? Duluhan mo, sabihin mo at nang matalastas ko.Julia: Ang tanggapin pong mahinusay ng puso ko. Juana: (Natatawa) Julia, ako’y natatawa lamang sa iyo, ikaw ay bata pa nga – anong pusu-puso ang sinasabi mo? Totoo nga’t noong unang dako, kapag may lalaking nangingibig , ay tinatatanggap ng mga mata at itinutuloy sa puso, at kung ano ang kaniyang tibok ay siyang sinusunod datapwa’t gayo’y iba na, nagbago nang lahat and lakad ng panahon, ngayo’y kung may lalaking nangingibig ay tinatanggap ng mga mata at itinutuloy sa puso, at kung ano ang kaniyang tibok ay siyang sinusunod datapwa’t ngayo’y iba na, nagbago nang lahat ang lakad ng panahon , ngayo’y kung may lalaking nangingibig ay tinatanggap ng mga mata at itinutuloy dito (hihipuin ang noo) dito sa isip at di na sa puso; at kung ano ang pasya ng isip ay siyang paiiralin: ang puso sa panahong ito ay hindi na gumaganap ng maganda niyang katungkulan, siya’y nagpapahingalay na… Julia: Nakasisindak, inang ko, ang mga pangungusap mo!Juana: Siyang tunay!Julia: Ako po’y hindi makasunod sa masamang kalakaran ng panahon, dito po ako makatatakwil sa tapat na udyok ng aking puso.Juana: Julia, tila wari . . . . may kinalulugdan ka nang iba.Julia: Wala po!Juana: Kung wala ay bakit ka sumusuway sa aking iniaalok? Nalaman mo na, ang kagalingan mong sarili ang aking ninananais. Ang wika ko baga, ay bukas-makalawa’y mag-aasawa ka rin lamang… ay kung mapapasa-moro, ay mapasa-Kristiyano na! (Papasok)Julia: (Sarili) Moro yata si Tenyong!II TAGPO(Julia at Monica)SalitainJulia: Monicaaaaaaaaaa, MonicaaaaaaaaaaMonica: (Sa loob) Pooo!Julia: Halika-Lalabas si Monica) Pumaroon ka kay Lukas, sabihin mong hinihintay ko siya;madali ka…..Monica: Opo (Papasok)III TAGPO(Julia-mamaya’y Miguel, Tadeo, Pari Teban, at Juana)MusikaDalit ni JuliaOh, Tenyong niyaring dibdib, diyata' ako’y iyong natiisna hindi mo na sinilipsa ganitong pagkahapis.Ay! Magdumali ka’t daluhan,tubusin sa kapanganiban,huwag mo akong bayaangmapasa ibang kandungan.Halika, Tenyong, halika,at baka di na abutinsi Julia’y humihinga pa…papanaw, walang pagsala!At kung patay na abutinitong iyong nalimutanang bangkay ay dalhin na lamangsa malapit na libingan.Huling samo, oh! Tenyong,kung iyo nang maibaonsa malungkot na pantiyon,dalawin minsan man isang taon.Salitain P. Teban: (Pumalakpak) Mabuti ang dalit mo Julia…datapwa’t na pakalumbay lamang…Julia: (Gulat) Patawarin po ninyo at hindi ko nalalamang kayo’y nangagsirating…Kahiya-hiya po.P. Teban: Hindi; hindi kahiya-hiya, mainam ang dalit mo. Ang inang mo?Julia: Nariyan po sa labas: tatawagin ko po. (Papasok).P. Teban: Magandang bata si Julia, at mukhang lalabas na mabuting asawa….Marunong kang pumili, Miguel.Tadeo: Ako, among, ang mabuting mamili, si Miguel po’y hindi maalam makiusap. (Lalabas si Juana).Juana: Aba, narito pala ang among! Mano po, among.P. Teban: Ah, Juana, ano ang buhay-buhay?Juana: Mabuti po among.Tadeo: (Kay Miguel) Lapitan mo.Miguel: Baka po ako murahin ah!May manliligaw si Julia na Miguel ang pangalan. Mayaman at bugtong na anak ngunit dungo. Payo ni Aling Juana:”Ang pag-ibig ay tinatanggap ng mata at itinutuloy sa isip at di sa puso” Tutol si Julia kay Miguel. Ngunit ipinagkayari siya ng ina sa ama ni Miguel. Hindi alam ni Juana ang ukol sa anak at pamangking si Tenyong. Nagpadala ng liham si Julia kay Tenyong sa tulong ni Lukas.Si Tenyong ay kapitan ng mga naghihimagsik. Walang takot sa labanan. Natagpuan ni Lukas ang kuta nina Tenyong. Ibinigay ang sulat ng dalaga. Isinasaad sa sulat ang pagkamatay ng inang si Kapitana Putin at ang araw ng kasal niya kay Miguel. Sasagutin na sana ni Tenyong ang sulat ngunit nagkaroon ng labanan.Ikatlong BahagiSinabi ni Lukas kay Julia ang dahilan nang di pagtugon ni Tenyong sa liham. Nagbilin lamang ito na uuwi sa araw ng kasal. Minsan habang nanliligaw si Miguel kay Julia ay si Tenyong naman ang nasa isip ng dalagang ayaw makipag-usap sa manliligaw kahit kagalitan ng ina. Si Tadeo na ama ni Miguel ay nanliligaw naman kay Juana, na ina ni Julia.Kinabukasa’y ikakasal na si Julia kay Miguel. Nagpapatulong si Julia kay Lukas na tumakas upang pumunta kay Tenyong. Ngunit di alam ni Lukas kung nasaan na sina Tenyong kaya walang nalalabi kay Julia kungdi ang magpakasal o magpatiwakal.Pinayuhan ni Lukas si Julia na kapag itatanong na ng pari kung iniibig nito si Miguel aybuong lakas nitong isigaw ang “Hindi po!”. Ngunit tumutol ang dalaga dahil mamamatay naman sa sama ng loob ang kanyang ina.Sa simbahan, ikakasal na si Julia kay Miguel nang dumating si Tenyong na sugatan. Ipinatawag ng Heneral ng mga Katipunero ang pari para makapangumpisal si Tenyong. Kinumpisal ng kura si Tenyong. Ipinahayag ng kura ang huling hiling ng binata – na sila ni Julia ay makasal. Galit man si Juana ay pumayag ito. Maging si Tadeo ay pumayag na rin sa huling kahilingan ng mamamatay. Gayun din si Miguel. Matapos ang kasal, bumangon si Tenyong. Napasigaw si Miguel ng “Walang Sugat”. Gayundin ang isinigaw ng lahat.Gawa-gawa lamang ng Heneral at ni Tenyong ang lahat. Ang sarsuwela ay isang dulang may kantahan at sayawan, na mayroong isa hanggang limang kabanata, at nagpakita ng mga sitwasyon ng Pilipino na may kinalaman sa mga kuwento ng pag-ibig at kontemporaryong isyu. Ang sarsuela ay impluwensiya ng mga Kastila. Kung ihahalintulad natin ang sarsuela sa isang realistikong dula, ito ay walang gaanong kaibahan, kaya lamang ang ibang linya sa sarsuela ay kadalasang kinakanta at patula ang dialogo nito. Kadalasan ang sarsuela ay nagtatapos palagi sa masayang pagwawakas, kasiyahan o nakakaaliw na tagpo. Ang tunggalian nang sarsuela ay pahaplis at pahapyaw lamang. Si Severino Reyes ay nagsimula ng modernong pagsulat ng dula. Pinaksa ng kanyang mga dula ang suliranin ng mga Pilipino sa pagdating at pananakop ng mga Amerikano. Si Don Binoy ay naging patnugot ng lingguhang magasing Liwayway.Reyes is one of the children of Andrea Rivera and Rufino Reyes. He was born in Sta. Cruz, Manila. He studied at the Colegio de San Juan de Letran. He started writing plays when he stopped studying at the University of Santo Tomas after the death of his father. He translated Spanish-language plays into the Tagalog language, until he was able to create his own original works. Reyes is one of the followers of plays performed at the Teatro Zorrilla, where he witnessed both the period of popularity and then the abandonment of the said theater house. Severino Reyes (February 11, 1861 – September 15, 1942) was a Filipinowriter, playwright, and director of plays. He used the pen name Lola Basyang.[1][2] He was nicknamed "Don Binoy". Reyes is known as the "Father of Tagalog Plays" and as the "Father of the Tagalog Zarzuela".[3]
14 days ago
Pentecostal This was the recap of Ptr Dave's message last Sunday 07-06-14. God bless everyone. -adm. DANIEL: A MAN OF CONSISTENCY Daniel 6:1-28 "Nang malaman ni Daniel na nilagdaan na ng hari ang gayong kautusan, umuwi siya. Lumuhod siya't nanalangin at nagpa Read more ... salamat sa kanyang Diyos sa isang silid sa itaas ng kanyang tirahan sa may bukás na bintanang nakaharap sa Jerusalem. Tatlong beses niyang ginagawa ito sa maghapon gaya ng kanyang kinaugalian." (Daniel 6:10 MBB05) Introduction: We live in a noncommittal world, where the ability to persevere through difficulty is a rare character trait. If a job is difficult or boring, it’s all too common for people to think, Why not quit and find another one? When a marriage becomes stressful and unhappy, it’s easier to give up or start over with a new mate. In fact, many couples live together without a marital commitment-NAGSASAMANG HINDI KASAL. Sadly, this lack of consistency is evident even among believers. At the first sign of conflict or disagreement, some Christians hop to another church instead of remaining loyal to one local body of believers and working through their difficulties. And in our personal spiritual walks, many of us struggle to maintain a consistent quiet time with the Lord. Exhaustion or the demands of the day cause us to let that time slide as we pursue the things of this world. This sermon outline deals with the timely subject of consistency. The person of interest is Daniel, the Old Testament prophet. When studying his life you find that he was consistent in everything he did. May all of us learn from his godly example! There are three things I want us to consider about the subject of consistency! Ano ang meron sa character ni Daniel ang pwede nating tularan? ---DANIEL: A MAN OF CONSISTENCY BECAUSE, I. HE WAS CONSISTENTLY LIVING A RIGHTEOUS LIFE v. 4 "Kaya, ang dalawang kasama niyang tagapamahala at ang mga pinuno ng mga rehiyon ay humanap ng maibibintang kay Daniel upang huwag matuloy ang magandang balak ng hari para sa kanya. Ngunit wala silang makitang dahilan sapagkat laging matapat si Daniel sa kanyang tungkulin." (Daniel 6:4 MBB05) ---DANIEL: A MAN OF CONSISTENCY BECAUSE, II. HE WAS CONSISTENTLY LIVING A DEVOTED LIFE. v.10 "Nang malaman ni Daniel na nilagdaan na ng hari ang gayong kautusan, umuwi siya. Lumuhod siya't nanalangin at nagpasalamat sa kanyang Diyos sa isang silid sa itaas ng kanyang tirahan sa may bukás na bintanang nakaharap sa Jerusalem. Tatlong beses niyang ginagawa ito sa maghapon gaya ng kanyang kinaugalian." (Daniel 6:10 MBB05) ----DANIEL: A MAN OF CONSISTENCY BECAUSE, III. HE WAS CONSISTENTLY LIVING A LIFE THAT MAKES AN IMPACT. v. 25-28 "Pagkatapos, sinulatan ni Haring Dario ang lahat ng tao sa bawat bansa at wika sa buong daigdig. Isinasaad sa sulat: “Sumainyo ang kapayapaan! Iniuutos ko sa lahat ng aking mga nasasakupan na matakot at gumalang sa Diyos ni Daniel. “Sapagkat siya ang Diyos na buháy, at mananatili magpakailanman. Hindi mawawasak ang kanyang kaharian, at mananatili habang panahon ang kanyang kapangyarihan. Siya ay sumasaklolo at nagliligtas; gumagawa siya ng mga kababalaghan sa langit at sa lupa. Iniligtas niya si Daniel mula sa mga leon.” At naging matagumpay si Daniel sa panahon ni Haring Dario at sa panahon ni Haring Ciro ng Persia." (Daniel 6:25-28 MBB05) The world is desperately in need of an individual that will model their Christian living consistently! Would you like to be one? Conclusion: To The Christian: • Can you characterize your life as consistent? • Prayer Time? • Bible Time? • Giving? • Witnessing? • Godly Attitude? • Walk?
23 days ago
Batang
KATIBAYAN NG PAGKAPROPETA NI MUHAMMAD SAW)part2)
ANG IBA SA MGA KATIBAYAN NG PAGKA PROPETA NI MUHAMMAD(SAKAP)PART 2. Ang mga reperensiya ng mga hula kay propeta Muhammad (sakap) mula sa qur`an at sa Sunnah : 1-Ang dakilang Allah ay nag sabi : ((ماكان محمد أبا أحد من رجالكم Read more ... ولكن رسول الله وخاتم النبيين وكان الله بكل شيئ عليما)). Si Muhammad Ay hindi Ama ng sinoman sa inyong mga kalalakihan,ngunit siya ang sugo ng Allah At huli sa(kawing)ng propeta.At Ang Allah ang Lagi ng lubos na maalam sa bawat bagay . surah Al ahzab 40 . Sinabi ni propeta Muhammad(sakap) : ( ان مثلى ومثل الأنبياء من قبلى ، كمثل رجل بنى بيتا فأحسنه وأجمله الا موضع لبنة من زاوية ، فجعل الناس يطوفون به ، ويعجبون له ويقولون هلا وضعت هذه اللبنة ، قال: فأنا اللبنة وأنا خاتم النبيين ) رواه البخارى . Ang aking halimbawa At ang halimbawa ng mga propetang nauna sa Akin ay tulad ng isng taong Nagtayo ng isang bahay , na kanyang itinayo at binuo Maliban sa isang puwang ng isang tipak ng bato, ang mga Tao ay nagsisilibot at nag papatingin ng may pagtataka sa Kabuuan nito,at nag sasabing : sana ay na buo O ganap Ang Puwang na ito, Ang propeta ay nag sabi: ako ang pamuno O pangganap Sa puwang ng tipak na bato na iyon, at ako ang huli sa Kawing ng mga propeta . 2- Bagupaman Dumating si propeta Muhammad(sakap) Ay ipinahayag na ni Allah sa lahat ng naunang mga Propeta Ang kanyang pag dating, at si Allah ay kumuha ng kasunduan mula sa kanila na sila ay maniwala sa kanyang pag dating , sinabi ng Dakilang Allah: واذأخذ الله ميثاق النبيين لما آتيتكم من كتاب وحكمة ثم جاءكم رسول مصدق لما معكم)) لتؤمنن به ولتنصرنه قال ءأقررتم وأخذ تم على ذ لكم إصرى قالوا أقررنا قال فاشهدوا وأنا معكم من الشاهدين At gunitain ng kunin ng Allah Ang kasunduan ng mga propeta na nagsabi :Tanggapin ninyo ang anuman na Aking ibinigay sa inyo kabilang sa Aklat , at pagkaraan ay Mayroong darating sa inyo na isang sugo (si Muhammad) Na mag papatotoo kung AnoAng nasa inyo, nararapat na Kayo ay maniwala sa kanya at tulungan siya,si Allah ay nag wika : kayo ba ay sumang ayon ditto?at inyo bang kunin ang aking kasunduan?ang mga propeta ay nag sabi: Kmi ay sumang ayon, si Allah ay nag wika : kung gayon kayo ay nag patotoo na Ako ay inyong kasama na sumaksi para rito. 3- sa panahon ni propeta Abraham siya ay nanalangin kay Allah na magpadala ng sugo mula sa bansa ng Makkah at ito ay natupad sa pamamagitan ni propeta Muhammad (Sakap). Sinabi ng Dakilang Allah: قال الله تعالى ((ربنا وابعث فيهم رسولا منهم يتلوا عليهم ءاياتك ويعلمهم الكتاب والحكمة ويزكيهم، انك أنت العزيز الحكيم))البقرة 129. O Aming panginoon isugo ninyo sa kanila ang isang sugo na tagapagbalita mula sa kanila na magpahayag sa kanila ng iyong mga talata Katibayan,at mag tuturo sa kanila ng kasulatan( Ang qur`an at hadis)At mag padalisay sa kanila sa pag bibigay ng katambal saiyo at sa masamang kaugalian, katotohanang kayo lamang ang may ganap na kapangyarihan at karunungan. 4. Si propeta Muhammad ay ibinalita ni propeta (Eesa) Hesus na anak ni( mar`yam) maria sa kanyang kapanahonan na may susunod sa kanya na isang sugo na tatawagin sa kanyang pangalan na si Ahmad, ito ay kabilang sa mga pangalan ni propeta Muhammad, ang ibig sabihin ay siya na mapag puri kay Allah ng higitpa sa iba. Sinabi ng dakilang Alla: قال الله تعالى ((واذقال عيسى ابن مريم يابنى اسرائيل اني رسول الله اليكم مصدقا لما بين يدي من التوراة ومبشرا برسول يأتى من بعدى اسمه أحمد فلما جاءهم بالبينات قالوا هذا سحر مبين)).الصف 6. At Alalahanin nang si (Eesa) hesus Ang anak ni (maryam) maria ay nag sabi:oangkan ng Israel Ako ay isang sugo ni Allah na ipinadala sa inyo,na nag papatotoo sa tawrah (mga batas, ang Aklat ni Moesis)na ipinadala sa inyo nang una pa sa akin,At nag bibigay sa inyo ng masayang balita ng isang sugo na susunud sa akin, Ang pangalang itatawag sa kanya ay Ahmad, datapwa`t ng si propeta Muhammad ay dumating sa kanila na may maliwanag na katibayan,sila ay nag sipagsabi ito Ay isang maliwanag na salamangka. 5- Binanggit ni Allah si propeta Muhammad(sakap)at ang kanyang mga katangian duon sa mga naonang kasulatan sinabi ng dakilang Allah : ((الذين يتبعون الرسول النبي الأمي الذي يجدونه مكتوبا عندهم في التوراة والأنجيل، يأمرهم بالمعروف وينهاهم عن المنكر ويحل لهم الطيبات ويحرم عليهم الخبائث ويضع عنهم اصرهم والأغلال التى كانت عليهم))الأعراف 157 . ((Sila na sumusunud sa sugo (simuhammad)Ang propeta na hindi nakakabasa At hindi nakakasulat na kamatatagpuan nilang na nasusulat sa tawrah(torah mga batas)At sa inggeel (ibanghelyo)siya Ay nagtatagubilin sa kanila ng pagsampalataya sa kaisahan ni Allah At pagsunud sa lahat ng kanyang ipinagotos,At magbabawal sakanila ng kawalan ng pananampalataya pagsamba sa diyus diyosan At paggawa ng lahat ng masama na ipinagbabawal sa islam. 6- Ipinahayag ni Allah na ang mga Angkan ng kasulatan Ay kilala nila si propeta Muhammad(sakap)Dahil sa pagka banggit sa kanyang mga katangian sa kanilang Kasulatan. Sinabi ng Dakilang Allah : (( الذين آتيناهم الكتاب يعرفونه كما يعرفون أبناءهم وان فريقا منهم ليكتمون الحق وهم يعلمون)). Sila na Aming pinagkalooban ng kasulatan (mga hudyo at kristiyano)Ay na kakakilala sa kanya(kay Muhammad)na katulad ng pagka kilala nila sa kanilang Anak na lalaki, katotohanang may pangkat sa lipon nila na naglilingid ng katotohanan,bagamat ito ay kanilang na babati. Ngunit ng dumating si propeta Muhammad(sakap) sa mga Angkan ng kasulatan na may dalang Aklat Ang banal na Qur`an sila Ay tumangging sumunud Sa kanya,si nabi ng dakilang Allah: ((ولما جاءهم كتاب من عند الله مصدق لما معهم وكانوا من قبل يستفتحون على الذين كفروا فلما جاءهم ماعرفوا كفروا به , فلعنة الله على الكافرين )). البقرة 89 . At ng dumatal sa mga hudyo ang isang Aklat ang qur`an mula kay Allah na nagpapatotoo kung Ano ang nasa kanila(tawrah at ingeel )bagama`t noong ona ay na nanawagan sila kay Allah na tolungan sila sa pamamagitan ng pagdatal ni Muhammad,upang sila ay magkamit ng tagumpay laban sa mga walang pananampalataya, At ng dumatal na sakanila si Muhammad na kanilang nakilala na hindi mapagkaila sa pamamagitan ng kanyang mga katangian na nababanggit sa tawrah,sila ay tumanggi na manalig sa kanya kaya`t hayaang ang sumpa ni Allah ay mapataw sa mga walang pananampalataya.
1 month ago
Victoria My heart will not let me do it! My love for you is too strong. 9 I will not punish you in my anger; I will not destroy Israel again. For I AM GOD and NOT A MERE HUMAN BEING. I, THE HOLY ONE, AM WITH YOU. I will not come to you in anger. Hosea 11:9
Timeline Photos
BAKIT NAG KUKUMPISAL ANG MGA KATOLIKO? By: Kuya a
2 months ago
Jcmar Share share din pag may time...
Timeline Photos
BAKIT NAG KUKUMPISAL ANG MGA KATOLIKO? By: Kuya a
2 months ago
Bagwis Please share.
Ipagsabi Ang Kaniyang Pagliligtas
Paano ang mga hindi narating ng Iglesia ni Cristo? Ang Katarungan Ng Diyos Sa Araw ng Paghuhukom, ang mga taong inabot ng pangangaral ng ebanghelyo ay hahatulan sa pamamagitan ng ebanghelyo. Ni ALBERTO P. GONZALES _________________________________ Read more ... ________ Maraming itinatanong ang mga nakarinig sa pagtuturong ang pag-anib sa Iglesia ni Cristo ang kaparaanan ni Cristo upang iligtas ang tao sa parusa pagdating ng Araw ng Paghuhukom. Ang ilan sa mga ito ay ang mga sumusunod: - Paano maliligtas ang nasa mga bansa at mga bayang hindi pa naaabot o nararating ng pangangaral ng Iglesia ni Cristo lalo na ang nabuhay at namatay noong wala pa ito? - Hindi ba maliligtas ang mababait at matutulunging tao na hindi kaanib sa Iglesia ni Cristo? - Hindi ba mangangahulugang may pagtatangi ang Diyos kung ang mga kaanib lamang sa Iglesia ni Cristo ang malilitas? Sa pamamagitan ng mga katotohanang nakasulat sa Biblia ay sasagutin natin ang mga tanong na ito. Paano maliligtas ang hindi narating o naabot ng Iglesia ni Cristo? “Sapagka't ang lahat ng nangagkasala ng walang kautusan ay mangapapahamak din naman ng walang kautusan: at ang lahat na nangagkasala sa ilalim ng kautusan ay sa kautusan din sila hahatulan.” (Roma 2:12) Ang nagkasala ng walang kautusan ay mapapahamak ng walang kautusan. Kaya, hahatulan din ang mga taong hindi inabot ng kautusan o ng salita ng Diyos dahil sila ay nagkasala rin. Ano ang gagamiting batayan ng paghatol sa kanila? “(Sapagka't kung ang mga Gentil na walang kautusan sa katutubo, ay nagsisigawa ng mga bagay ng kautusan, ang mga ito, na walang kautusan, ay siyang kautusan sa kanilang sarili; “Na nangagtatanyag ng gawa ng kautusang nasusulat sa kanilang puso, na pinatotohanan ito pati ng kanilang budhi, at ang kanilang mga pagiisip ay nangagsusumbungan o nangagdadahilanan sa isa't isa).” (Roma 2:14-15) Ang hindi inabot o hindi narating ng pangangaral ng ebanghelyo ay hahatulan sa pamamagitan ng kautusang nasusulat sa kanilang puso. Ano ang katunayang may mga kautusang nasusulat sa kanilang puso? Pinatotohanan ito ng kanilang budhi. Kaya kahit hindi sila narating ng pangangaral ng mga salita ng Diyos ay alam nila ang mabuti at masama. Ano ang katunayan nito? Alam sa lahat halos ng bansa at kultura na masama ang pumatay ng kapuwa tao at ang magnakaw. Bakit tiyak na hahatulan ng Diyos ang taong hinahatulan o inuusig ng kaniyang budhi? Ganito ang itinuro ni Apostol Juan: “Sapagka't kung hinahatulan tayo ng ating puso, ang Dios ay lalong dakila kay sa ating puso, at nalalaman niya ang lahat ng mga bagay.” (I Juan 3:20) Kung ang isang tao ay hinahatulan mismo ng kaniyang puso dahil sa kasalanan niyang nagawa, lalong hahatulan siya ng Diyos na nakaaalam ng lahat ng bagay. Ang Diyos din ang hahatol sa mga hindi inabot o hindi nakarinig ng aral tungkol sa Iglesia ni Cristo. Subalit ang mga taong nakarinig o inabot ng pangangaral na ito at nalamang kailangan ang Iglesia ni Cristo sa kaligtasan ay nananagot na tuparin ang ipinagagawa ng Diyos (I Cor. 5:12-13), New Pilipino Version). Ang saligan ng pagliligtas sa tao ay hindi ang kuru-kuro ng tao kundi ang katuwiran ng Diyos. Ang naghahayag nito ay ang ebanghelyo: “Sapagka't hindi ko ikinahihiya ang evangelio: sapagka't siyang kapangyarihan ng Dios sa ikaliligtas ng bawa't sumasampalataya; una'y sa Judio, at gayon din sa Griego. “Sapagka't dito ang katuwiran ng Dios ay nahahayag mula sa pananampalataya hanggang sa pananampalataya: gaya ng nasusulat, Nguni't ang ganap ay mabubuhay sa pamamagitan ng pananampalataya.” (Roma 1:16-17) Sa Araw ng paghuhukom, ang mga taong inabot ng pangangaral ng ebanghelyo ay hahatulan sa pamamagitan ng ebanghelyo: “Sa araw na hahatulan ng Dios ang mga lihim ng mga tao, ayon sa aking evangelio, sa pamamagitan ni Jesucristo.” (Roma 2:16) Ano ang tiyak na pasiya ng Diyos sa lahat ng inabot ng Ebanghelyo subalit hindi sumunod dito? “Na maghihiganti sa hindi nagsisikilala sa Dios, at sa kanila na hindi nagsisitalima sa evangelio ng ating Panginoong Jesus: “Na siyang tatanggap ng kaparusahan, na walang hanggang kapahamakang mula sa harapan ng Panginoon at mula sa kaluwalhatian ng kaniyang kapangyarihan.” (II Tes. 1:8-9) Parurusahan ang lahat ng inabot ng ebanghelyo ngunit hindi sumunod dito, kahit pa naglingkod sila sa Diyos at nilakipan pa ito ng mga pagmamalasakit na hindi naaayon sa katuwiran ng Diyos: “Sapagka't sila'y pinatotohanan ko na may mga pagmamalasakit sa Dios, datapuwa't hindi ayon sa pagkakilala. “Sapagka't sa hindi nila pagkaalam ng katuwiran ng Dios, at sa pagsusumakit na maitayo ang sariling kanila, ay hindi sila napasakop sa katuwiran ng Dios.” (Roma 10:2-3) Kung gayon, makatarungang hahatulan ng Diyos ang lahat ng tao. Ang hindi kailanman nakaalam na may Iglesia ni Cristo ay hahatulan ng Diyos sa pamamagitan ng kautusang nasusulat sa kanilang puso. Samantala, para sa mga taong inabot ng pangangaral ng ebanghelyo ay ebanghelyo ang gagamiting batayan sa paghatol sa kanila. Ang nakarinig ng ebanghelyo na hindi sumunod dito ay tiyak na parurusahan. Paano ang mababait at matutulunging hindi Iglesia ni Cristo? Kailangan ang pagiging mabait, matulungin, at mapagmalasakit, ngunit ang mga ito ay hindi saligan sa ikaliligtas ng tao, kundi ang batas o katuwiran ng Diyos na nasa ebanghelyo: “Sapagka't nasusulat, Iwawalat ko ang karunungan ng marurunong, At isasawala ko ang kabaitan ng mababait.” (I Cor. 1:19) Napatunayan na sa pangyayari noong panahon ng mga apostol na bagaman mahalaga ang mabubuting gawa ay hindi naman ito ang batayan sa kaligtasan. Ganito ang tala ng Biblia: “ At may isang lalake nga sa Cesarea, na nagngangalang Cornelio, senturion ng pulutong na tinatawag na pulutong Italiano. “Isang taong masipag sa kabanalan at matatakutin sa Dios siya at ang buong sangbahayan at naglimos ng marami sa mga tao, at laging nananalangin sa Dios. “Nakita niyang maliwanag, sa isang pangitain, nang may oras na ikasiyam ng araw, na pumapasok na patungo sa kaniya ang isang anghel ng Dios, at nagsasabi sa kaniya, Cornelio. “At siya, sa pagtitig niya sa kaniya, at sa pagkatakot niya, ay nagsabi, Ano ito, Panginoon? At sinabi niya sa kaniya, Ang mga panalangin mo at ang iyong mga paglilimos ay nangapailanglang na isang alaala sa harapan ng Dios. “At ngayo'y magsugo ka ng mga tao sa Joppe, at ipagsama mo yaong Simon, na may pamagat na Pedro.” (Gawa 10:1-5) Pansinin na si Cornelio ay may mabubuting katangian; siya at maging ang kaniyang buong sambahayan ay masipag sa kabanalan at matatakutin sa Diyos tulad din ng maraming tao ngayon. Naglilimos siya sa mga tao at mapanalanginin pa. Subalit bakit hindi sinabi ng anghel ng Diyos kay Cornelio na “sapat na ang iyong mga panalangin at mga paglilimos upang tanggapin ka ng Diyos”? Bakit inutusan pa siyang ipatawag si Apostol Pedro? Ano pa ang kulang kay Cornelio gayong taglay niya ang maaraming katangian upang siya ay makapasok sa kaharian ng langit? “Magsugo ka nga sa Joppe, at ipatawag mo si Simon, na pinamagatang Pedro; siya'y nanunuluyan sa bahay ni Simong mangluluto ng balat, na nasa tabi ng dagat. “Pagdaka nga'y nagsugo ako sa iyo; at mabuti ang ginawa mo't naparito ka. Ngayon nga'y kaming lahat ay nangaririto sa paningin ng Dios, upang dinggin ang lahat ng mga bagay na sa iyo'y ipinagutos ng Panginoon.” (Gawa 10:32-33) Si Apostol Pedro ay isa sa mga sugo ng Diyos. Nasa kaniya ang mga katotohanang kailangang marinig, sampalatayanan, at sundin ni Cornelio. Sa sinugo pinaugnay si Cornelio upang matanggap niya ang tunay na aral at tanggapin siya ng Diyos. Ang katunayang tinanggap na ng Diyos si Cornelio ay noong bumaba ang Espiritu Santo sa kanila: “Samantalang nagsasalita pa si Pedro ng mga salitang ito, ay bumaba ang Espiritu Santo sa lahat ng nangakikinig ng salita. “Sapagka't nangarinig nilang nangagsasalita ang mga ito ng mga wika, at nangagpupuri sa Dios. Nang magkagayo'y sumagot si Pedro, “Mangyayari bagang hadlangan ng sinoman ang tubig, upang huwag mangabautismuhan itong mga nagsitanggap ng Espiritu Santo na gaya naman natin? “At inutusan niya sila na magsipagbautismo sa pangalan ni Jesucristo. Nang magkagayo'y kanilang ipinamanhik sa kaniya na matirang mga ilang araw.” (Gawa 10:44, 46-48) Samakatuwid, kailangang maugnay muna ang tao at maaralan ng sugo ng Diyos bago siya tanggapin ng Diyos. Ang sugo ang may tanging karapatan na mangaral ng ebanghelyo upang maunawaan ng tao ang katuwiran ng Diyos sa pagliligtas (Roma 10:15). Wala bang pagtatangi ang Diyos? “At binuka ni Pedro ang kaniyang bibig, at sinabi, Tunay ngang natatalastas ko na hindi nagtatangi ang Dios ng mga tao.” (Gawa 10:34) Hindi kailanman nagtatangi ang Diyos. Kung gayon, bakit may maliligtas at may mapapahamak? Ang lahat ng tao ay nagkasala, at dahil dito, ang lahat ay nahatulang mamatay (Roma 5:12; 6:23) at maparusahan sa dagat-dagatang apoy sa Araw ng panghuhukom (Apoc. 20:14; II Ped. 3:7, 10). Dahil dito, ang Diyos ay nagtakda ng wastong paraan ng pagliligtas. Ang paraang ito ang siyang dapat sundin ng sinumang ibig maligtas. May tuntunin ang Diyos sa wastong paraan ng pagkilala at pag-ibig na dapat gawin ng tao: “At sa ganito'y nalalaman natin na siya'y ating nakikilala, kung tinutupad natin ang kaniyang mga utos.” (I Juan 2:3) Napakahalaga ng pagsunod sa utos ng Diyos. Ang taong ayaw pasakop sa tuntuning ito, kahit nagsasabing siya’y kumikilala sa Diyos, ay sinungaling at ang katotohanan ay wala sa kaniya: “Ang nagsasabing, Nakikilala ko siya, at hindi tumutupad ng kaniyang mga utos, ay sinungaling, at ang katotohanan ay wala sa kaniya.” (I Juan 2:4) Ang pagtalima sa utos ng Diyos ang siyang kahayagan ng pag-ibig sa Kaniya: “Sapagka't ito ang pagibig sa Dios, na ating tuparin ang kaniyang mga utos: at ang kaniyang mga utos ay hindi mabibigat.” (I Juan 5:3) Ang isa sa mga utos ng Diyos na dapat tuparin ng tao ay yaong ipinahayag ng Panginoong Jesus: “Ako ang pintuan; sinumang pumasok sa kawan sa pamamagitan ko ay magiging ligtas.” (Juan 10:9, Revised English Bible, isinalin mula sa Ingles) Ang kawan ay ang Iglesia ni Cristo: “Ingatan ninyo kung gayon ang inyong mga sarili at ang buong kawan na rito’y hinirang kayo ng Espiritu Santo na mga katiwala, upang pakanin ang iglesia ni Cristo na binili niya ng kaniyang dugo.” (Gawa 20:28, Lamsa Translation, isinalin mula sa Ingles) Ang lahat ay inaanyayahan ng ating Panginoong Jesucristo. Kaya, walang itinatanging tao. Ngunit may tiyak na ipinagagawa sa ibig maligtas—pumasok sa kawan sa pamamagitan ni Cristo o umanib sa Iglesia ni Cristo. Kung hindi susundin ng tao ang ipinagagawa sa kaniya ng Tagapaligtas ay wala na siyang dapat sisihin kundi ang kaniyang sarili kung hindi siya maligtas: “ Kung hindi sana ako naparito at nagsalita sa kanila, ay hindi sila magkakaroon ng kasalanan: datapuwa't ngayo'y wala na silang madadahilan sa kanilang kasalanan.” (Juan 15:22)@@@@@ Pasugo God’s Message, August 2000, pp. 24-25, 28. ________________________________________ Para sa karagdagang katanungan hinggil sa mga pangunahing aral o Doktrinang sinasampalatayanan ng Iglesia ni Cristo, maaari po kayong magtungo sa mga pinakamalapit na kapilya o dako ng gawain upang doon ay makausap ninyo ang aming mga Ministro o mga manggagawa. Inaanyayahan din po namin kayo na daluhan ang aming mga pagsamba at mga pamamahayag upang lubos ninyong maunawaan ang mga aral o Doktrina sa loob ng Iglesia ni Cristo na pawang nakasulat sa mga Banal na Kasulatan. Also Like the Official Fan pages of Iglesia ni Cristo: https://www.facebook.com/INCOfficial https://www.facebook.com/KabayankoKapatidko https://www.facebook.com/INCTV https://www.facebook.com/INCRadio Official Websites of Iglesia ni Cristo www.incmedia.org www.kabayankokapatidko.org www.eaglenews.ph
2 months ago
Reflection rc
Photos from Noraisa Palangan Budi's post in RULINGS IN ISLAM Q&A
ANG MGA MABIBIGAT NA KASALANAN PART 1.. Ang lahat
2 months ago
Ellaine "God is good all the time"
2 months ago
Kwento
'PARAISO SA LAOT' (2)
....Ang Pagpapatuloy   Hindi man tagos ang gagawin ay pilit na pinakakalma ni Jake ang kanyang sarili. At ang ginawa ng binata, hindi niya ininda ang pagdampi ng palad ng babae sa kanyang pisngi at leeg. Datapuwa’t hindi niya tagos ang ibig ipagk Read more ... ahulugan niyon ay sukdang naroroon ang takot kani-kanina’y lumisan na sa kanyang dibdib. Nagpupumiglas ang kanyang kaluluwa, nasisindak sa panganib na maaaring idudulot ng nakakasagupa niyang nilalang. “H-hindi ako masama gaya ng iniisip mo, Jake.” Bigla itong nagsalita, na sinabayan pa ng napakatamis na ngiti at titig. “Kilala mo ako?” gitlang tanong naman ng binata. Halatang nagtataka. Noon lang din naman kasi niya nakaharap at ang matindi pa ay sa gitna pa ng kagubatan. “A-ayaw mo kasing sambitin ang iyong pangalan kaya nagkusa na lamang akong magsalita at bigkasin ito.” “P-pero, pa’no mooohhh…” bigla pang pakli ni Jake. Ang ibig niyang sabihin ay kung paano nalaman ng babae ang kanyang pangalan. “H-huwag mo nang alamin pa, Jake. Mahabang kwento…malalaman mo rin iyan pagdating ng panahon!” Sabay sagot nito at inalis ang palad sa pisngi ni Jake saka idinako sa balikat. Sinubukang umiwas ng binata. Hindi niya nagawa iyon. Huling-huli na iyon. Nakangiti pa rin ito. Ubod talaga ng tamis. Habang nakatindig ay damang-dama na ni Jake ang masidhing palad ng marilag na dilag. Bumaba iyon nang marahan sa kanyang braso. Lalong nagsusumidhi iyon. Para siyang nilalason niyon. Tinatangay sa ulap. May kung anong init ang sumisigid sa mga kalamnan ni Jake habang unti-unting bumababa ang palad ng babae patungong palad ng binata. Damang-dama ni Jake ang marahang pagdaluhong ng kuryente mula sa palad ng babae painog sa kanyang buong pagkatao. Nagpupumiglas ang kanyang kaluluwa. Waring hindi matalos ng gunita ng binata ang mga nalalakap ng kanyang paningin. “Totoo ang mga nakikita mo, Jake…” sabi ng babae at nagkukumislap ang mga mata nito sa katititig sa kanya. “T-teka…” nabitin na naman tanong ng binata, hindi na nadugtungan pa iyon nang takpan ng marilag na dalaga ang bibig. “S-sandali lang…” At parang natauhan ang binata. Dagli nitong sinakmal ng palad ang kamay ng babae at inilayo sa kanyang mga braso. “Layuan mo ako, babae…kung sino ka man, tama na ang panggugulo mo sa amin! M-maawa ka sa amin!” Ang nasabi ng lalaki at humarap uli sa babaeng iyon. “Wala akong masamang intensyon sa paglitaw ko ngayon, lalake…gusto ko lamang makatulong sa iyo!” ang halos pabulong nang sabi ng babae. Parang kinilabutan si Jake sa kanyang narinig. Para bang sumusuot ang espiritu ng tinig ng babae mula sa bibig nito patungo sa kanyang buong katawan. “Kung talagang hindi ka masamang tao at wala kang masamang intensyon dito, bakit kailangan mo pa akong guluhin? Bakit kailangan mo pa akong takutin at halos patayin mo na ako sa takot lalo na nang ika’y mag-anyong baboy?” Ang diin pang himutok ni Jake. Halatang tila pinagsisisihan ang paglitaw nito sa pinakapusod na lunan ng paraisong kanilang kinaroroonan. “H-hindi ko akalaing gano’n na ang tapang na taglay mo ngayon…kung noong una ay natatakot ka pa sa mga gano’ng tagpo…ngayon ay hindi na. Pinahanga mo ako, Jake.” Makahulugang sabi pa ng dalaga. Muli itong bumaling ng tingin sa malayo at binalikan ang binatang puno pa rin ng kalituhan, nahihiwagaan sa kaharap. “P-pero, sino ka?” Biglang yumuko ang mahiwagang babae, nagliwanag na naman ang kaanyuan nito, muling nag-angat ng mukha, at hinarap si Jake. “Makikilala mo rin ako sa mga susunod na araw, alam kong hindi ka na rin mahihiwagaan sa akin pagsapit ng panahong iyon.” Malalim pa nitong tugon. Napapaisip si Jake. May bigla siyang naalala. Tama nga siya, tama ang kanyang suspetsa. Marahil ay kilala niya nga ang babaeng nakakaharap niya niya ngayon. Pero, saan? Saan niya nakaharap minsan ang mahiwagang babaeng ito? At ano’ng magiging papel nito sa inog ng kanyang masalimuot na daigdig sa piling ni Anne? Kakaiba na ang nararamdaman ni Jake nang mga sandaling iyon--magkahalong kaba at takot sa dibdib. Sinundan naman ng libog sa katawan. Libog na ang babae rin ang nagtulak sa binata upang magpakaanod sa tukso bitbit ng kamunduhan. Walang tigil ang pagsikdo niyon. Wari bang papaslangin siya nito. Patuloy pa rin namang nakatingin sa kanya ang mahiwagang babae. “Bakit kailangan ko pang maghintay ng matagal bago kita makikilala?” halatang nauumang tanong ng binata. Sa tinuran kasi ng babae ay parang matatagalan pa ito. At ngayong nasa harapan niya na ito, tanong niya, bakit pa nga kailangang pahirapan ang kanyang sarili gayung abot-kamay niya na ito? Inusig ni Jake ang kanyang sarili nang paulit-ulit. Pasumandali siyang nanahimik habang matamang pinagmamasdan ang babaeng nasa harapan niya. “Maaari mo bang sabihin ang iyong pangalan ngayon?” ang minsa’y tanong pa niya sa marikit na dalaga. Nag-isip na naman ito. Tumingin sa malayong lunan, anyong pinag-iisipang mabuti ang isasagot. “Sa aking tingin ay hindi pa ngayon ang tamang panahon upang malaman mo ang lahat, ang mas mabuti mong gawin ay ituloy ang iyong binabalak…” nakatingin sa malayong anas ng dalaga kay Jake. Mas lalo pang nahiwagaan ang lalaki. Hitik pa rin sa mga tanong ang kanyang isipan. Para siyang mababaliw sa kaiisip ng maisasasagot niya rito o dili kaya’y mga katanungang magpapaamin sa tunay na katauhan ng kaharap. Nguni’t kasunod ng kaba at takot na iyon ay sinundan ng masidhing pagnanasa sa babae. Nakakabaliw ang katawan nito. Diyosa ito sa pakiwari ni Jake. Kung hindi siya nagkakamali, ito ang reyna sa lugar na iyon, sa lugar na kanilang kinaroroonan, sa lugar na kanilang napuntahan, sa lugar ng kanilang wakas. “Huwag kang mag-iisip ng ganyan, Jake.” Ang biglang nasabi ng isa bilang pagsita ng mahiwagang babae--na nagkukumislap ang damit sa mala-gintong kasuotan. Nagulat na lamang si Jake nang bigla siya nitong hawakan. At ang matindi pa ay sa palad niya ito humawid. Para bang noon lang nakahawak ng kamay ng isang lalaki. Pinisil-pisil iyon ng mahiwagang babae. Nakatitig ito kay Jake habang ginagawa iyon. Lumulunok. Parang biglang dinapuan ng kidlat ang mga mata’t labi ni Jake nang mapansing pinisil na nang pinisil ng mahiwagang dalaga ang kanyang mga palad. Hindi siya agad nakapagsalita pa. Gayundin, hindi agad siya nakakurap man lamang sa ginawang iyon ng isa. Hangad niyang pumiyok, wala siyang magagawa. Hangad niyang sumigaw ng tulong, wala siyang maisisigaw. Wala siyang mailalabas na tinig. Tila lalo pang nagkabikig ang kanyang lalamunan. Para siyang masisiraan ng bait sa tindi ng init ng mga daliri nito. Ubod ng kalandiang hinagod-hagod ng mga daliri ang pinakapusod ng palad ng binata. Akma nang iiwas pero hindi na ito nagawa pa ng lalaki. Ang totoo ay gustong-gusto rin ito ng lalaki. “Bakit ngayon ka palang iiwas, Jake?” ang natatawang tanong ng dalaga. “Batid kong isa ito sa mga kahinaan mo, lalake.” Sabi pa nito. Hindi sumagot si Jake. Hanggang sa mapuna na lamang ng binata na malapit na ito sa kanya. Kung kanina ay dalawa dipa ang agwat nila, ngayon ay isang dangkal na lamang. Napakabilis ng pangyayari. Talab na talab sa dibdib niya ang sidhi ng palad nito na unti-unting humihimas dito. Hindi na siya pumalag pa, sapagka’t ang totoo ay wala na talaga siyang balak pang pumalag sa ginagawang iyon ng babae. “Samantha ang pangalan ko, Jake.” Biglang nagsalita ito habang unti-unting inihihimod ang mga palad sa mabalbong dibdib ng binata. “Oo, aaah…oooh!” nanginginig ang boses namang sagot ni Jake. Biglang napansin ng binata ang paglapit sa kanya ni Samantha. Parang sa isang iglap lamang ay nasa tapat na ng kanyang bibig ang labi nito. “Isa kang hulog ng langit, Jake…alam mo ba ‘yun?” si Samantha. “Huh?” gulat namang reaksyon ni Jake. “P-psssst! Huwag ka na lang magsalita…’di mo rin naman maiintindihan kung sasabihin ko sa iyo!” ”A-anong ibig mong sabihin?” ”Mamaya na lang natin pag-uusapan iyan. May gagawin tayo! Kinakailangang matapos natin nang maaga sapagka’t maraming naghihintay sa akin sa di-kalayuan!” Napatingin na lamang kay Samantha si Jake. Hindi pa rin alam ang gagawin. Pero ang alam niya, magtutungo sila sa ika-pitong papalag ng langit. Biglang tumindig ang kanyang burat. Tayung-tayo ito. Nakangisi namang idinikit ng dalaga ang bibig nito sa leeg ng binata. Pamimitig ng mga tuhod ang dagling natalos ni Jake nang kanyang maramdaman ang sidhi ng mga palad ni Samantha. Nananatili silang nakaupo sa lunang iyon. Hindi naman mawari ng binata ang sasabihin, at hindi na rin naman nagsasalita ang mahiwagang dalaga. “Sino ka ba talaga at anong pakay mo sa akin?” at biglang pumailanlang ang boses ng binata. Minsan pang kumunot ang noo nito. Nagngangalit ang tenga, dama iyon ng babae. Sa boses pa lamang ay halata nang may nakakubli pa ring inis sa dibdib ng lalaki. Nakangiti pa rin naman si Samantha. Wala itong pagkatinag. “Umayos ka na lamang ng upo at alam ko kung ano’ng makapapawi ng galit na iyan na nasa iyong dibdib!” may kaakibat na ngiting ganti naman ng dalaga. “Pero, ayokong bumigay sa iyo nang ‘di ko nalalaman ang iyong tunay na pangalan gayundin ang iyong tunay na pakay sa ‘kin!” pabulyaw nitong sagot. Sa malayo na nakatingin si Jake at waring hindi naguguni ang dalagang nasa kanyang harapan. Hanggang sa mga sandaling pinamamahayan na ng matinding kalibugan ang katawan ay naroroon pa rin ang mga pagdududa sa isipan ng lalaki. Waring nahulaan naman ni Samantha ang iniisip na iyon ng binata. “Sinasabi ko na sa iyo na huwag mo nang pagdudahan ang aking pagkatao! Hindi ako masamang nilalang gaya ng iniisip mo! Ilang beses ko bang sasabihin sa iyo?!” halos pasinghal nang tugon ng dalaga. “P-pero pa’no mo mapapatunayan sa akin iyan? Ano’ng pruweba mo? Siguro, maniniwala lamang ako sa iyo kung mapapatunayan mo sa aking wala kang masamang motibo laban sa amin ng nobya ko.” Nakatiim ang bagang na sagot naman ni Jake. Ang diwata naman ang biglang natigilan. Nasapol ito sa tinuran ng binata. Hindi na rin naman nito madalumat ang isasagot. Maniwaring nahawahan ito sa binata sapagka’t kanina’y ganito ang masisilayan sa lalaki at ngayon ay ang mahiwagang dilag naman sa pusod ng tila naliligaw na paraiso. “Kung gayon, wala nang problema…patutunayan ko sa iyo na wala akong masamang intensyon o dili kaya’y motibo laban sa inyong mga tagalupa.” Biglang nagpako ng tingin ng lalaki. Pinagmasdan si Jake mula ulo hanggang paa. Huminto ito at binalikang muli ng tingin ang paa at ang ibang ulo naman sa sentro ang pinagmamasdan. Nakabukol ito sa harapan ng binata. Mainit na rin ang pakiramdam ng diwatang si Samantha nang mga sandaling iyon. Nakakaramdam na ito ng pangangati ng singit at puson na kinakailangang ibuga. “Pero bago ko gagawin ito ay pagbigyan mo muna ako sa hihilingin ko sa iyo ngayon, kung maaari.” “Ano iyon?” “Kantutin mo ako, Jake!” sabi ng marilag na si Samantha at niyakap ang binata. “Hah?” Ilang saglit pa ay waring may di-malirip na bagay na dagling tumama sa kanyang bibig. Parang kidlat iyon na siyang nagpapatahimik sa nababalinong si Jake. Hindi siya nakapagsalita sa kanyang narinig. Para na naman siyang nabilaukan. Waring bumara sa kanyang lalamunan ang kung anong bagay. Pahigpit nang pahigpit ang mga yapos ni Samantha. Hindi mawari ng binata ang kanyang nararamdaman nang mga sandaling iyon. Kasunod nito ang pagsigid ng pawis sa kanyang pisngi. Waring napalayo ng kanyang nilakbay. Humahangos siya at hindi niya madalumat ang damdaming marahang nanahan sa kanyang muni’t dibdib. Pilit man niyang itinatakwil ang katotohanang sinisindak siya niyon ay nasilay ito sa kanyang pisngi. Ibig niyang tumakbo’t lumayo sa nanghahalinang diwata nguni’t may kapangyarihang sumaklot sa kanyang mga paa. “Huwag kang matatakot, hindi ako masama gaya ng iniisip, Jake…” halos anas nang turan ng mahiwagang nilalang. “K-kung gayon, bakit kailangan mo pang humiling ng hindi kanais-nais na bagay?” tugon ng binata at kumislap ang dagling pagkunot ng kanyang noo. “Maaari ka namang tumanggi. Wala akong magagawa kung ayaw. May dahilan ako…at ikagigitla mo ito kapag sinabi ko sa iyo.” Ang diwata, sabay yakap sa binatang namimitig ang mga labi. Hindi siya nakaimik. Taglay pa rin niya ang takot. Sukdulang hindi niya matagos, ngayon lang siya nakaramdam ng ganito. Bigla niyang itinulak si Samantaha. “Layuan mo ako!” namumula ang pisnging singhal pa ng binata. Nguni’t nananatiling malumanay ang mga depensa ng diwata. Umiral ang waring ginintuang tinig. Tumatalab wari iyon sa buong pagkatao ni Jake. Hindi na siya nakapalag nang dampian ng halik sa labi. Para siyang yelo, unti-unting nalulusaw. Hanggang sa mapuna niyang wala nang saplot ang diwata. Hindi na ito naimik sapul noon.Dagli siyang nilubayan ng giting. Nawaglit iyon nang marahan sa kanyang katawan. Muli ay lumapat ang nag-aapoy na labi ni Samantha sa nanginginig na bibig ni Jake. Tagos niya ang sidhi niyon. Parang taglay ang ningas ng apoy. Hanggang kailan niya kakayanin ang panunuksong ito? Waring sumusuot sa kanyang kaluluwa ang dalumat niya’y naglulumiyab na labi ng diwatang si Samantha. Tahimik pa rin siya nang mga sandaling iyon. Malaon nang iniiwasan ng binata ang mga ganoong tagpo. Sabagay, noon pa man ay batid niya nang dumarating ang mga ganoong pagkakataon. Datapuwa’t inaamin ni Jake na hindi niya inaasahan ang pangyayaring iyon. Para itong bagyong tila biglang dumampi sa sanga ng kanyang pagkatao. At natagpuan na lamang ng binata ang kanyang sarili na nakayakap na rin kay Samantha. Umiral ang ikinukubli niyang karuwagan. Matagal na niyang kinatatakutan iyon. Kanina ay nahintakutan siya sa posibleng pag-atake ng mabalasik na hayop nguni’t natawa na lamang siya nang matalos ang katotohanang babae lamang iyon sa kabilang sansinukob--na naghahanap ng makakaniig. Ngayon ay bumibigay na ang kanyang katawan. Hindi na siya makaayaw. At sa saliw ng mga himas ng diwata ay lalong nag-iinit ang kanyang katawan. Tumatagos iyon hanggang sa kanyang mga buto. Marahang nangalaglag ang kanyang mga saplot sa katawan. Dagling namangha ang diwata nang masilayan ang kanyang kakisigan. Nagliwatan ang kanyang mga masel sa braso. Hinimas ni Samantha ang kanyang dibdib. Marahan iyon nguni’t walang tigil. Tila walang katapusan. Ikinagulat ni Jake ang biglang paggapang ng mainit na palad ng diwata pababa hanggang sa narating ang pakay ng kamay. Kanina pa ay ramdam na ng binata na walang plano ang napakarikit na nilalang na siya’y lubayan. “Ngayon lang ako nakatagpo ng ganitong uri ng lalake. Ooohhh! W-wala ito sa aming daigdig.” Ang nabigkas pa ni Samantha habang iginagapang ang palag pababa sa sentro ni Jake. Naging pigil naman ang hininga ng binata. Natagpuan na ng diwata ang hinahanap nito. Mabilis na hinarap ang nagwawalang pambarurot ni Jake. At nang mahawakan ay bigla itong napahiyaw. Malaki daw at baka hindi matanggap ng bibig. Lihim siyang ngumiti datapuwa’t hindi siya nagbitaw ng tugon sa naging reaksyon ng marilag na diwata. Hindi na nakapalag si Jake nang hilahin siya ng babae patungong damuhan. Sa lunang iyon ay makakaayos sila ng upo. Nagmamalaki naman ang dilag, kayang-kaya daw siya nitong paligayahin. Ilang sandali pa ay nakaupo na siya. Lumuhod si Samantha sa kanyang harapan at hiwakan ang kanyang burat. Napahugot siya ng malalim na buntong-hininga nang biglang isubo ng diwata ang mahaba’t malaki niyang burat na ipambibiyak niya sa pekpek nito. “Handa ka nab a, Jake?” tanong bigla ng diwata. Hindi naman siya nakasagot. Dahan-dahang dinaluyong ng maapoy na bibig ng engkantadang si Samantha ang waring kobrang burat ni Jake. Napapikit na lamang ang binata. Ramdam niya ang kuryenteng dumadaloy sa kanyang katawan na idinulot ng bibig diwata. Mabilis na humagod ang labi ng babae. Taranta namang napatingin sa malayo ang binata. Napapaungol na ang marilag na nilalang na iyon. At habang nilalamon nito ang burat, naisipan ng binata na pagkaabalahan ang mga dedeng taglay ng malibog na engkantada. “Ganyaaan! Ganyan ang dapat mong gawin! Aaaaah!” biglang sambit ni Samantha nang dumampo ang kamay ni Jake sa matambok na dibdib. Kahit papaano ay ikinagalak naman ito ng lalaki. Kahit papaano ay nasisiyahan ito. “Kunsabagay,” sabi pa ng lalaki sa sarili. “Ikaw ang may gusto kaya tiyak na sa langit ang tungo mo ngayon.” Panay ungol na ang naririnig ni Jake sapul nang himasin niya ang mayamang dibdib ni Samantha. Parang pinagpapala ang kanyang kamay nang dumampi iyon. Nagpalipat-lipat ang kanyang palad. Mula sa kanan ay nagtungo ito sa kaliwa. Napaliyad si Samantha. Hindi madalumat kung saang parte ng lalaki hahawak. Waring humahaplos sa burat ni Jake ang init na likha ng bibig ng babae. Tumalab na rin sa katawan niya ang apoy na hatid ng bibig ng marilag na nilalang. Napakasarap ng pakiramdam niya. Alam na ni Jake na sa langit din ang tungo niya pagkatapos niyon. Hinagod ng labi ng babae ang burat ng lalaki mula ulo hanggang sa pinakapuno nito kung saan nakatirik na ito nang todo. Dagling kumilos ang dila ng babae. Idinampi ito sa bayag ni Jake. Napasinghap siya. Kakaiba ang dulot niyon. Nalasap na niya minsan ang ganoong klaseng sidhi nguni’t kaiba si Samantha kay Anne. Pagkaraan ng ilang sandali ay umiral ang mga ungol nilang dalawa. Habang nilalapirot niya ang dibdib ng diwata ay wala namang patid ang ginagawang paghagod sa kanyang burat. “Ooohhh! Ang sarap mo palaaah! Ang sarap mo palaaaah! Samanthaaaah! Ooohhh!” Hindi maintindihan ni Jake ang nararamdaman, napaungol siya nang malakas. Bigla siyang natahimik at nagpalingon-lingon habang abala pa rin si Samantha sa ginagawa nito sa kanyang titi. “T-teka nga pala…” biglang awat ng diwata. “Bakit?” tanong niya na halatang nabitin. Biglang napakamot sa ulo si Jake dulot ng ginawa ng diwata. Hindi na lamang niya ipinararamdam kay Samantha ang kanyang nararamdamang pagkabanas dito. Ayaw niyang magtampo bigla ang babae. Umiling na lamang siya. Datapuwa’t alam naman ng lalaki ang kanyang dahilan. Ang hangad kasi ng binata ay maging tuloy-tuloy sana ang salpukan nilang dalawa. “Ano? May gusto ka bang sabihin?” biglang usisa ni Jake sa babaeng nakakalas na sa kanya ang maliyab na katawan. Yumuko ang diwata. Alam ni Jake, may gusto sasabihin nga ito sa kanya. Napalunok siya nang makita ang matambok nitong mga dede. Higit pang sumidhi ang pagnanasa niya rito nang mabalingan ng tingin ang maumbok na pekpek ni Samantha. Mula sa pagkakayuko ay nagtapon ng sulyap si Samantha sa napakalayong lunan. Malalim ang iniisip. Alam ng binata ang minumuni nito: nag-iisip ito ng katagang maitutugon sa kanya. Sinundan niya ang tingin nito sa malayo at pagkaraan ng ilang sandali ay ang napakaamong mukha ang kanyang inaninag. Humarap ito kay Jake. At muling naglapat ang nagliliyab nilang mga katawan. “May alam ka bang paraan?” tanong bigla ni Samantha na ang mga dede ay nakalapat sa mapintog at mabalahibong dibdib ng binata. “Anong paraan?” at tanong din ang ibinalik niya rito. ”Yung paraan na masarap na masarap. ‘Yung para na habang isinusubo ko ‘tong burat mo eh kinakain mo rin ‘tong pekpek koooohh!” tugon ng babae na parang libog na libog na talaga. “Alam ko na!” bulalas pa ni Jake. “Ano?” “Yung sixty-nine!” “Pa’ano?” ang nagtatakang diwata. Binatak niya ang babae at pinapuwesto nang maayos sa damuhan. Kumuha pa siya ng maisasapin, mga dahon ng saging. Nag-aapura ang marilag na nilalang, nag-iinit na nang todo. Para siyang tumama sa lotto. Napakasuwerte niya dahil kanyang natagpuan si Samantha. Hindi na ito nagsasalita mula nang sabihin niya ang paraang “69”. Hindi na rin naman nagtanong pa matapos iyon. Marahil ay naisip nito na matatagalan lamang sila sa oras na humiling ng paliwanag. Para itong na-eengkanto dahil hindi na halos bumubuka ang bibig ng napakarikit na diwata. “Hmmm…na-eengkanto din pala ang mga engkanto?” humahagikhik na bulong pa sa muni ni Jake. Pinatihaya niya si Samantha. Hinawakan niya ito sa dalawang hita bago binuhat. Hindi na ito nagtatanong pa kung ano ang kanilang gagawin. Tumalima naman ito. Ilang saglit pa ay umalingawngaw ang mga ungol nilang dalawa. Nakailang hagod pa lamang si Jake sa pekpek ni Samantha ay nagyaya na ang marilag na diwata. “Aaaaaah! Ang sarap mooohhh! Tamaaaaah! Masarap palaaaah! Eeeeeeehhh! Sige paaaaah! Kainin mo pa ang pekpek kooohhhh! Ang saraaapp! Sige paaaaah!” hiyaw pa ng babae. Hindi pinansin ng lalaki ang babae. At sa pagyayaya nito ay tagos niyang uulitin pa rin ito nang uulitin ng diwata. Abala pa rin naman ito sa kanyang pambarurot. Ibig niya na ring humiyaw nang humiyaw. Pinipigil niya ang kanyang sarili. Malutong pa naman ang kanyang tinig. Ayaw niyang mabingi si Samantha. At sa pagkakataong ito natitiyak ni Jake na malapit na nilang marating ang rurok ng kaligayahan. Iniiwasan niyang sumabog sa ganoong ayos. Hiyaw na nang hiyaw ang marikit na diwata. Parang masasaid na ang tinig nito. Marahang napapagal iyon. Ilang saglit pa ay muling pumailanlang ang malakas na ungol ni Samantha. Kasunod nito ay nagyaya ang diwata. “Gusto ko naaaah! Sige naaaah! Malapit na akooohhh!” At kinanti nang kinanti ni Jake ang hiyas nito sa pamamagitan ng kanyang dila. Nahahaling ang diwata sa kanyang mga hagod na ginagawa. Napapapikit ito. Napayakap sa kanya nang napakahigpit. Wari bang natatakot na siya ay lumisan. Nagitla na lamang ang binata ang bigla itong kumalas sa kanyang katawan. Nanginginig ang mga palad nito at yao’y idinampi sa kanyang pisngi. Maingat niyang pinatihaya ang diwata. Humahangos siya habang ginagawa iyon. At dagling pumunit sa mukha ng babae ang kasiyahan. Talos na ni Jake ang ipinapahiwatig niyon. Nagagalak ito sapagka’t sukdulang sidhi ang iginagawad ng kanyang katawan dito. Alam na ng diwata ang gagawin. Hayun nga’t nauna pang pumuwesto kay Jake. Tumayo ang lalaki. Dumako ng tingin sa malayo. Tanaw niya ang kariktan ng tila paraisong nasa pusod ng karagatan kung saan sila naroroon. Natigil ang pagmumuni ng binata nang madampian ng kamay ni Samantha ang kanyang balikat. Wari siyang nawawala sa sarili. Datapuwa’t batid niyang wala siya sa sariling daigdig. At saan may siya naroroon ay batid ni Jake na makababalik din siya sa kanyang pinagmulan, kasama ang kanyang talisuyong si Anne. Humarap siya sa diwata upang ipagpatuloy muli ang naudlot na tungkuling pagpapaligaya rito. Nakahawak na siya sa kanyang pambarurot nang muling mabalingan ng tingin ni Samantha. Parang kidlat ang mga kilos niya. Saglit pa ay nasa harapan na naman siya ng marikit na diwata. Kakantot na naman siya. Biglang nagkatitigan ang dalawa. Pawisang sinilip ni Jake ang butas ng kaligayahan ni Samantha--na yamang pinamamahayan ng kakarampot na bulbol. Waring sinusukat niya ang lalim nito sa pamamagitan ng matamang pagsusuri. Hindi naman umiimik ang mabogling diwata. Eksayted nitong inaabangan ang pinakamasidhing yugto ng pagtatagpo nilang iyon. Nabalingan na lamang ng babae ang binata na nakahawak na sa pambarurot na taglay. Malaon nang hinihintay ng nilalang na ito ang ganoong klaseng hotdog. Kaya nga, kahit punong-punong ang bibig at halos hindi na makahugot ng hangin kanina ay pilit pa ring isinubo ang pagkalalaki ni Jake. Atat na atat na ang diwata na matikman ang ipinagmamalaki ng binata, alam din ito ng kaharap. Datapuwa’t nang matagalan ang lalaki ay hindi na ito nakatiis. Bigla nitong hinaltak si Jake. Humahangos ito at apura nang apura. Pawisan na rin ito, gaya ng binata nag ga-munggo na ang kumukudlit na pawis sa pisngi. Kumilos na ang lalaki. Kung kanina ay labis ang excitement na nararamdaman ni Samantha, ngayon ay bigla itong kinabahan. Kaba at takot na ang walang patid na nasigid sa dibdib nito lalo na nang makita ang naghuhumindig na burat ng binata. Kanina kasi ay medyo may kaliitan pa ito nguni’t nang muling makita ng diwata ay para bang nangabuhay at naglitawan ang mga ugat sa paligid nito. Nakasisindak din ang laki ng makintab na ulo. Mala-talong pa naman ang kulay niyon. Napalunok ang mahiwagang babae. Hindi naman mawari ni Jake kung natatakot ito o hitik lang sa excitement. Pumuwesto na ang binata. Nakahawak na sa burat. “Dahan-dahan lang haaaah!” nangungusap ang mga mata ni Samantha nang pawalan iyon. Tango lang ang kanyang itinugon. Dalubhasa siya pagdating sa ganoong senaryo. Alam na kasi ng binata na tutuntong na sila sa bundok ng kaligayahan. Dagling napapikit si Samantha nang hawakan ni Jake ang magkabilang hita. Higit itong nagitla nang makitang itinutok na ng lalaki ang kanyang burat sa bukana ng lawa nito. Bigla itong napapikit at para bang wala nang balak na dumilat. At napanganga ito nang dumampi ang ulo ng uten sa pekpek. “Ooohhh! Eeeeeeh!” paanas nitong turan na sinabayan pa ng mahinang tadyak bago niyakap ang lalaki. Nguni’t hindi na nagsayang ng oras si Jake. Mabilis siyang tumulak papasok sa pekpek ng marilag na diwata. Para itong maiiyak sa sarap. Dumagundong ang ungol ng babae. Magkakahalong hapdi at kati ang nararamdaman ni Samantha nang mga sandaling iyon. “Eeeeeeh! A-araaaaay!” hiyaw pa nito nang dagling kumadyot si Jake. Pakiwari ng babae ay mawawasak na ang kanyang pekpek. Kadyot ito nang kadyot na parang walang awa. Nagmamadali si Jake. Lalo na nang biglang maalala si Anne na nag-iisa sa baybayin ng wari bagang ‘paraiso sa gitna ng laot’. Naisip niyang baka may masamang mangyari sa kanyang talisuyo. Datapuwa’t dagling naalala ni Jake ang kanyang kasintahang si Anne habang patuloy niyang binobrotsa ang diwatang si Samantha. Patuloy sa paglulumiyad ang marilag na nilalang. Hitik sa pag-aalala sa kasuyo ang binata. Panay naman ang dampi ng palad ng engkantada sa kanyang balikat. Habang kumakayod ay biglang nanahan sa dibdib ng lalaki ang takot at kaba sa posibleng nangyari sa talisuyo niyang si Anne. Inaapura na ng isa ang binata. Malapit na itong makapanhik ng langit. Ganoon din ang nararamdaman ni Jake. Ibig niyang makasabay ang diwata sa nakatakda nilang pag-akyat sa rurok ng kaligayahan. Malakas na ungol ang pinakawalan ng napakarikit na babae. Minsan pang naglapat ang kanilang mga katawan. Ibinaon nang todo ni Jake ang kanyang sandata sa kailaliman. Bawat sundot at daluhong papasok ay may kaakibat na bahagyang ungol. Masikipa ang lagusang ni Samantha kung kaya’t sarap na sarap ang lalaki habang binabayo. “Aaaaaaaaaaa!” isang malakas na hiyaw ang pinakawalan ni Samantha. Labis itong ikinagitla ni Jake nguni’t nang kanyang balingan ng tingin ang babae ay nakasara na ang bibig nito. “Malapit na akoooohhh! Malapit na akooohhhhh!” ang muli pang sigaw ni Samantha habang tinatanggap ang hugot-baon ng burat ng binata. Ilang sandali pa ay biglang nilabasan ng mga ga-monggong pawis ang binata. Hindi pa rin siya tumigil sa ginagawa niyang pagbayo sa diwata. Waring masasaid na ang kanyang lakas. Sumulong pa siya sa kailaliman. “Aaaaaaaaaah!” At si Jake naman ang karakang napatili nang mapayakap sa kanya si Samantha, kasabay ang pagdiin ng mga kuko sa likod niya. Parang ibig na niyang tumangis sa sukdulang hapdi at kirot na bumalot sa kanyang likuran. At sa totoo’y hindi lamang ang hapding dulot ng diwata ang kanyang iniinda kundi maging ang pag-aalala niya kay Anne. Binilisan niya ang pagkadyot hanggang sa magpahiwatig na ang engkantada. Malapit na raw ito at sasabog na ang init na naipon nito sa katawan. “Ooooooooh!” Tagatak na ang pawis ni Jake at wala pa ring tigil ang ginagawa niyang pagbayo kay Samantha. Dagli namang naibulong ng diwata na malapit na siya sa kasukdulan. Tumango na lamang ang lalaki. Ganoon din kasi ang natatagos niya, nagbabaan na ang kanyang mga katas sa puson. Halos magkapanabay silang nakarating sa langit. Lumagpak ang kanilang mga hubo’t hubad na katawan sa damuhan. Pawisan ang dalawa nang matapos ang kanilang pagniniig. Humahangos naman si Samantha. Inamin nito kay Jake na noon lang siya nakaranas ng ganoon kasidhing salpukan, sa gitna ng kagubatan. “Pinaligaya mo ako, Jake.” Sambit ng diwata at niyakap ang binata. Nabigla siya sa tinuran nito, hindi siya nakakibo. Muli ay tumango na lamang siya. Hinigpit pa ng babae ang pagyapos sa kanya at sinabayan pa ng mainit na halik. Panakaw iyon datapuwa’t balewala lamang kay Jake. ”Ngayong tapos na tayo…maitanong ko nga sa iyo, ano’ng sadya mo rito napagawi ka sa masukal na lunang ito?” tanong bigla ni Samantha sa binatang noon ay sa malayo na naman nakatingin. “Naghahanap lang ako ng makakain…may kasama akong babae na naghihintay do’n sa baybayin,” tugon ng binata at ininguso ang lunan kung saan humabambalos ang mumunting mga alon. Kapagkuwa’y ngumiti ang engkantada. Malamyos na tingin ang itinapon kay Jake. Nakatingin pa rin ito sa kanya nang balikan niya ito ng sulyap. Isang makahulugang tawa ang pinakawalan ng marilag na diwata. “Sa pagkakataong ito ay ako naman ang babawi sa ‘yo…” ang nakangising si Samantha. “Anong ibig mong sabihin?” gitlang tanong ng binata at matamang minasdan ang noon ay nakabihis nang marikit na nilalang. “Baka hindi mo alam na may kapangyarihan ako…kaya kong ibigay ang lahat ng mga pagkaing gusto mong kainin at kahit pa iyong mga nakasanayan mong kainin sa inyong daigdig.” Ang makahulugang usal ng diwata. Pagkaraan ay pumihit ng tingin si Jake sa buong paligid. Tama nga siya, wala sila sa kanilang daigdig. Ang mga nasisilayan niyang bagay sa paligid ng kanilang kinaroroonan ay wala sa kanilang kinagisnang mundo. “At dahil sa pinagbigyan mo ako sa aking hiling kanina’y ituturo ko sa iyo ang daan pabalik sa inyong daigdig,” turan pa ng marikit na diwata. “T-teka, pa’no?” Inusisa nang husto ni Jake ang diwatang si Samantha kung saan ang daan pauwi sa daigdig. Nag-aalala siya sa kanyang sarili lalo’t higit kay Anne. Mabilis na tumindig ang binata nang sumagi na naman sa isip ang nag-iisang si Anne. “Kailangan ko nang bumalik sa kinaroroonan ng aking kasintahan,” sambit ng binata, bilang pamamaalam sa engkantada. “Akala ko ba kailangan mo ang tulong ko?” malumanay na wika ni Samantha. “Kanina pa kita tinatanong…eh ayaw mo kasing sumagot! ‘Di na baleng mawaglit ang tulong mong iyan…ibig kong matiyak na ligtas pa rin ngayon si Anne. Kailangan ko nang bumalik sa baybayin.” Si Jake at binilisan ang mga hakbang palayo sa diwata. Minsan pang nagbitaw ng mahiwagang ngiti si Samantha. Nagkukumislap ang mga ngipin na waring sinakmal ng espiritu ng kadalisayan. Marahang inihakbang ng binata ang kanyang mga paa. Ramdam niya ang pamimitig ng mga ito. May kung anong kapangyarihang nakalukob sa mga parte niyang iyon. Sukdulang hindi niya maipaliwanag iyon. Hindi maaaring bunga lamang ito ng kapagalan ng kanyang mga paa. Nangangalatog ang mga tuhod niya habang humahakbang palayo sa lunang iyon. “Putris! Ano bang nangyayari rito!” pasinghal pang sambit ng binata. Hindi niya na naiwasang maghasik ng hindi kanais-nais na panambitan. Nakasampung hakbang siya nang may dumamping palad sa kanyang balikat. “Sinasabi ko na sa iyo, kailangan mo ang tulong ko!” waring nang-uuyam na sabi ni Samantha. Marahan siyang lumingon. “Ipikit mo lamang ang iyong mga mata…at ang lunang nais mong puntahan ay mararating mo sa isang iglap lamang…” paanas na atas ng diwata. Para naman siyang naeengkantong tumalima sa tinuranng marikit na babaeng kaharap. Ilang sandali pa’y dumampi sa pisngi ni Jake ang mahiwagang palad ng diwata. “Hayan, maaari mo nang idilat ang iyong mga mata...” At dagling ibinuka ni Jake ang kanyang mga talukap. Mangha-mangha siya sa dagling nasumpungan ng kanyang mga mata. Pagkadilat niya ay ang dambuhalang bato na hugis-kama ang bumungad sa kanya, kasabay ang paghampas ng mga alon sa dalampasigan. Tuwa at galak ang namutawi sa mga labi ni Jake nang makita si Anne habang mahimbing na natutulog. Walang sabi-sabing pinulupot niya ng halik ang kanyang kasintahan. “Ooohhh! Anne, mabuti’t ‘di ka lumisan sa lunang ito…” usal niya sa kanyang talisuyo na waring malaon siyang naglaho sa paningin nito. Pupungas-pungas namang tumayo ang dalaga. “Pa’no naman ako aalis rito eh natatakot nga ako!” ang naibulalas ni Anne. Muli itong ginawaran ng yakap ng binata. Hindi masukat ang kasiyahang nararamdaman niya nang mga sandaling iyon. Hinalikan niya ang dalaga. Gumanti naman ito ng halik. “Ba’t parang nakabusangot yata ang mahal ko?” naglalambing ang tinig na sabi ni Jake at hinalikan sa leeg ang kasuyo. “Nabitin kaya ako kanina!” singhal ng dalaga sa kaharap. Dagling pinaliguan ng halik ang babae. Mabilis ang mga kilos ng lalaki. Mabalasik ang galaw na waring isang tigre na malaon nang hindi nakakakain ng karne. Nangalaglag ang mga saplot nila. Mabilis pa sa kidlat ang mga kilos ni Jake. Ayaw niyang magpahalata sa dalaga na nakatotnak na siya ng diwata kani-kanina lamang. Nadatnan na lamang ni Jake ang kanyang sarili na ginuguhitan na ng dila ang mga utong ni Anne. Nagkukumiwal ang katawan ng babae na waring ahas. Dinukot naman nito burat ng lalaki na kanina pa nakatindig. Nagulat si Jake. Hindi niya inaasahang magagawa iyon ng kanyang kasintahan. At dagli ring namangha ang binata nang higpitan ng dalaga ang pagkapit sa kanyang kargada. Parang wala na itong balak na bitawan iyon. Pinahiga siya ni Anne. Nakatingala sa langit ang kanyang burat at saklot na saklot naman ito ng palad ng dalaga. Hindi na ito nagsasalita. Mabilis na inupuan ng dalaga ang uten ng lalaki. Bigla tuloy itong napanganga nang mapuna ang naglitawang ugat sa paligid nito na lalong nagpapadambuhala sa pambarurot ng lalaki. Nguni’t dahil sa tindi ng sensasyong nararamdaman ay hindi na ininda pa ng babae ang laki niyon sapagka’t ang mahalaga’y makarating siya sa kasukdulan. Kapagdaka’y pawisang umindayog si Anne sa ibabaw ng lalaki habang baon na baon ang burat sa kepyas. Nawala ang pagod na nararamdaman ni Jake kani-kanina Lamang. Biglang nagkaroon ng buhay ang kanyang mga litid. Batid niyang pakana na naman iyon ni Samantha. Hinawakan niya sa magkabilang hita ang kanyang kasintahan na walang tigil sa pag-indayog. Matahimik ang paligid at ang tanging tunog na kanilang naririnig ay ang likha ng mga mumunting alon sa dalampasigan. Napuno ang hiyas ni Anne sa armas ng lalaki. May kalakihan ito at unang salang pa lamang iyon ng dalaga sa digmaan sa kamang yari sa bato. Napapahiyaw na ito sa sarap habang inaayudahan naman ng binata ang wetpaks. Ilang sandali pa ay naghahabol na sila ng hininga. Palakas na nang palakas ang mga ungol ni Anne. Hanggang sa napapangiwi na ito. Hindi na rin naman malaman ng lalaki kung saan hahawak. At biglang nagpakawala ng ungol ang dalaga na parang asong nauulol. Yaon ang hudyat ng tuluyang pagpanhik ng dalaga sa langit. Pilit naman itong hinahabol ng kasintahan. Kinakailangang masabayan niya si Anne at nang matupad ang pangarap niyang magkaroon ng anghel sa buhay. Ilang giling pa ng babae ay umagos na mula sa kaibuturan ng kaligayahan nito ang nektar na nagsisilbing timbulan ng pagsapit ng kasukdulan. Pagkatapos ay kapwa nahiga ang mga ito sa dambuhalang kumpol ng bato. “Grabe, nawala ang gutom ko sa iyo!” sabi ni Anne habang nagpupunas ng pawis sa pisngi. Sunod namang pinahiran sa leeg si Jake. “Dear, siya nga pala…pa’ano kaya tayo makakauwi nito?” ang biglang naturan ni Anne. Umiling ang binata at humarap sa kasintahan. “Hindi ko pa alam kung paano…pero ang alam ko ay makakauwi rin tayo.” Paanas niyang sabi sa dalaga. Natigil ang pag-uusap ng dalawa nang pumunit ang kidlat sa kalangitan, kasabay ang pagdagundong ng kulog. Napayakap si Anne sa lalaki. Hindi na kumikibo si Jake. May bahid ng kalungkutan ang mukha ng binata. Pinagkakaabalahan niyang pagmasdan ang iba’t-ibang hugis ng mga ulap. Nasa ganoong ayos siya nang biglang lumitaw si Samantha. “Padating na ang daan patungo sa inyong daigdig nguni’t hindi biro ang daang ito…kinakailangang taglayin ang matibay na pananalig sa dakilang Maykapal.” Ang tila nananakot na sabi ng diwata at mabilis na hinampas ng malakas na alon ang buong paligid ng mala-paraisong isla sa gitna ng laot. Sa halip na hayaang manahan sa dibdib ang giting na walang kapantay ay dinaluhong si Jake ng karuwagan. “Anong gagawin namin?” ang nababalinong binata habang pinagmamasdan ang super wave na papalapit na sa kanilang kinaroroonang isla. Parang usok na nilipad ng hangin ang diwatang si Samantha. Mabilis na yumapos sa kanya si Anne. “J-Jake, natatakot akooohh!” namimitig ang mga labing wika ng dalaga. Ginawaran niya ng maliyab na halik sa labi ang kanyang talisuyo. Ilang sandali pa ay umalingawngaw ang tinig ng engkantada mula sa di-kalayuan. “Jake, Walang mangyayari sa inyo…alam kong makakaya mo iyan! Ang lahat ng mga nararanasan mo’y pawang mga pagsubok lamang…” “P-pero, ilang porsiyento ang maigagarantiya mo sa aming kaligtasan?” sa isang iglap ay gumana mind power ni Jake. Sumisilay ito sa tuwing dumadalaw ang mga ganitong uri ng trahedya. “Huwag kang masisindak…hindi ka maaano! Basta’t tiyakin mo lamang na sa inyong pagdating sa kabilang daigdig ay mananatili itong lihim at walang sinuman sa inyong mga kalahi ang makakaalam sa luhim ng mahiwagang ‘paraiso sa laot’…” At muli ay tango lamang ang naitugon ni Jake sa tinuran ng diwatang si Samantha. Lingid kay Anne ang komunikasyon nilang iyon sa pamamagitan ng matalisik na kaisipan. Waring unti-unting nilalamon ng kalikasan ang tinig ni Samantha. “Oo, pangako iyan…pangako!” At doon pa lamang natagos ni Jake ang taal na kapangyarihan ng kalikasan. Sinuyod niya ng tingin ang buong paligid. Nagngangalit na ang kalangitan, ramdam niya iyon. Gumuhit na naman sa pinakapusod ng mga ulap ang sunud-sunod na bagsik ng kulog at kidlat. Niyapos niya nang napakahigpit si Anne at inihanda ang sarili para sa kanilang pagtawid. Waring sasambulat ang kanyang dibdib sa habag na nararamdaman kay Anne. Sunod na pumunit sa kanilang mga paningin ang higanteng alon. Waring ipinako ang magkasintahan sa kanilang kinauupuan. Marahang isinara ang mga pagal nilang talukap. Ilang sandali pa ay humalibas munting isla ang superwave na iyon. Sinaid ng katastropiyang iyon ang buong lunan. Dagling nabura ang angking kariktan ng ‘paraiso sa gitna ng laot’. Samantala, bandang alas-12:00 ng hatinggabi sa Roxas Buolevard, sa tapat ng RAMS Restaurant ay natagpuan ng ilang dayo sina Anne at Jake habang natutulog sa bungad ng resto. At nang gabi ding iyon ay dinumog ng mga mamamahayag ang magkasintahan upang alamin kung anong himala ang nagligtas sa kanila. Iba ang deklarasyong inilahad ni Jake sa mga ito, gayundin sa mga alagad ng batas. Isinalaysay niyang hindi sila nakasakay sa lumubog na barkong Super Ferry. Hindi niya dapat wasakin ang pangako niya kay Samantha na walang sinumang makakaalam sa taal na senaryong nagsalba sa kanila mula sa kapahamakan. Gayundin, wala nang iba pang maaaring makaalam sa lihim ng ‘paraiso sa laot’. Magkatuwang na bumulong sa kalikasan ang magkasintahan na hangga’t sila’y nabubuhay ay mananatili itong lihim. Datapuwa’t hanggang kailan matitiis ng magkasuyo ang pang-uusig ng mga patak ng dugong umagos bunga ng mabalasik na delubyo? WAKAS     
3 months ago
More ang kapangyarihan ng wika wika ng kapangyarihan posts »

Ang kapangyarihan ng wika wika ng kapangyarihan news

No news about ang kapangyarihan ng wika wika ng kapangyarihan

Ang kapangyarihan ng wika wika ng kapangyarihan videos

No videos about ang kapangyarihan ng wika wika ng kapangyarihan